பனை மரத்தின் சிறப்புக்கள்

பதின்ம வயதுத் தமிழ் மாணவர்களுக்குத் தமிழ் படிக்க விருப்பமில்லை

Thu, 28 Mar 2024 15:50:46 GMT

சிக்கல்களும் தீர்வுகளும்

ஒரு நாட்டின் எதிர்காலத்தைப் பள்ளிகளின் வகுப்பறைகளே தீர்மானிக்கின்றன என்பது கல்வியியலாளர்களின் ஆணித்தரமான கருத்து. இதில் மாற்றுக் கருத்து யாருக்குமே இருக்க முடியாது. கனடாவில் தமிழர்களின் எதிர்காலத்தை மட்டுமல்ல, தமிழ் மொழியின் எதிர்கால இருப்பையும் தீர்மானிக்கப் போகிறவர்கள் இங்கு தமிழ் கற்கும் மாணவர்களே. ஆனால் கனடா வாழ் தமிழ் மாணவர்கள் தம் தாய் மொழியைக் கற்பதில் பல்வேறு சிக்கல்களை எதிர் கொள்கிறார்கள். குறிப்பாக பதின்ம வயதினர் தம் தாய் மொழியைக் கற்பதில் ஆர்வமற்று அதைக் கற்காமல் விடுவதற்குப் பல்வேறு காரணங்களை முன்வைக்கின்றனர்.
இவற்றை நாம்

1. பெற்றோர் சார்ந்தவை.
2. ஆசிரியர் சார்ந்தவை.
3. மாணவர் சார்ந்தவை.
4. சூழல் சார்ந்தவை.
எனப் பிரித்து நோக்கலாம்.

பெற்றோர்கள் சிறுவயதில் இருந்தே தாய் மொழியோடு எம்மை இணைத்து வழி நடத்தவில்லை. அதனால் பதின்ம வயதில் எமக்குத் தமிழ் படிக்க விருப்பமில்லை என்கின்றனர் பிள்ளைகள். அது உண்மைதான். புலம் பெயர்ந்த தமிழ்ப் பெற்றோர்கள் புதிய சூழலையும் வேலை, பொருளாதாரம் ஆகியவற்றையும் புரிந்து நிமிர்வதற்கு நீண்டகாலம் எடுக்கிறது. இக்கால கட்டத்தில் வாழிட மொழியில் தம் பிள்ளைகள் முன்னுக்கு வரவேண்டும் என்ற குறிக்கோளுடன் பெற்றோர் செயற்படுவதால் தாய் மொழி பற்றிச் சிந்திக்க பலபேர் தவறி விடுகின்றனர். இந்நிலை தாய் மொழி மறந்த அல்லது தெரியாத பதின்ம வயதினரை உருவாக்கி விடுகிறது.

அதுமட்டுமன்றி வீட்டு மொழியாகக்கூடத் தமிழைப் பயன்;படுத்தத் தவறி விடுகிறார்கள். 'மாற்றான் தோட்டத்து மல்லிகைக்கு நறுமணம் அதிகம்' என்பது போல் ஆங்கில மொழி மீதான பெற்றோர்களின் ஆர்வம் தமிழ் தெரியாத இளம் தமிழ்த் தலைமுறையை உருவாக்கி விடுகிறது. ஆனால் தமிழில் திறமைத் தேர்ச்சியைப் பெறமுடியும் என்று அறியும் பெற்றோர் தமிழில் அடிப்படை அறிவே இல்லாத பிள்ளையை இந்த வகுப்புகளில் சேர்க்கிறார்கள். இதனால் பிள்ளைகள் குழப்பம் அடைந்து தமிழை வெறுக்கிறார்கள். சிறு வயதில் இருந்து தமிழைக் கற்பிக்காமையினால் தமிழ் அவர்களுக்குக் கடினமாகத் தெரிகிறது. திறமைத் தேர்ச்சி வகுப்புகளில் பாடங்கள் விளங்கவில்லையென்றால் சலிப்பு ஏற்படுவது இயற்கைதானே.

மாணவர் சார்பான காரணங்களை நோக்கும் போது நாளாந்தப் பள்ளி தவிர பல வகுப்புகளுக்கு பிள்ளைகள் செல்கிறார்கள். இதனால் தமிழ் படிக்க நேரம் இல்லை என்கிறார்கள். எழுதுதல், படித்தல் தவிர ஆர்வமூட்டும் செயற்பாடுகள் எதுவும் தமிழ் கற்றலில் இல்;லை என்கின்றனர். விரும்பிக் கற்கும் வகையில் ஆசிரியர் கற்பிக்கவில்லை. அதனால் தமிழ் வகுப்புகளுக்குப் போக எங்களுக்கு விருப்பம் இல்லை என்கின்றனர். ஆம் இதுவும் ஏற்றுக் கொள்ளக்கூடிய காரணமாகத்தான் இருக்கிறது.

வளர்ச்சி அடைந்த ஒரு நாட்டிலே ஒரு இனம் தனது தாய் மொழியை மூன்றாம் மொழியாகக் கற்பிக்கிறது என்பது எளிதான விடயமல்ல. பல் பண்பாடும் திரும்பிய பக்கமெல்லாம் கவனக் கலைப்பான்களும் நிரம்பி வழியும் ஒரு நாட்டில் தாய்மொழியின் பால் தமிழ் இளையோரின் கவனத்தை ஈர்ப்பதில் ஆசிரியர்களின் பங்கும் பணியும் முக்கியமானது. தாய்மொழி கற்பிக்கும் ஆசிரியர்களுடைய கற்பித்தல் தொடர்பான அனைத்துச் செயற்பாடுகளும் மாணவர்களை மகிழ்ச்சியோடு இலக்கை நோக்கி அழைத்துச் செல்வதாக அமைய வேண்டும். பாடத்தைத் திட்டமிட்டு இன்முகம், இன்சொல், இன்செயல்கள் கொண்டு ஆசிரியர் கற்பித்தால் மாணவர்கள் விருப்போடு பள்ளிக்கு வருவர். பாடத்தையும் விரும்பிக் கற்பர்.

மாணவர்கள் விரும்பும் செயற்பாடுகள் மூலம் மொழியைக் கற்பித்தல், மாணவர்களின் தனியாள் திறமைகளை அடையாளம் கண்டு அதனை மேம்படுத்த வழி காட்டுதல், வாய்ப்புகளை ஒவ்வொரு மாணவர்களுக்கும் வழங்குதல். நேர முகாமைத்துவம் மூலம் எவ்வாறு நாளாந்தப் பள்ளி வீட்டு வேலைகளுக்கும் தமிழ்ப்பாட வேலைகளுக்கும் இடையே எழும் முரண்பாடுகளைக் களைதல். இவையெல்லாம் கனடாவாழ் இளம் தமிழ்த் தலைமுறையை தாய் மொழிக் கல்வியை விரும்பிக் கற்கச் செய்யும் செயற்பாடுகள் ஆகும்.

தமிழ் மொழி தொன்மையான பாரம்பரியமிக்க அழகிய செம்மொழி ஆகும். தமிழ் படித்தாலும் தரணி ஆள முடியும். சிறப்புமிக்க தமிழ் மொழியை அழிய விடாமல் அடுத்த தலைமுறையினருக்கு எடுத்துச் செல்வது பதின்ம வயதுத் தமிழ் மாணவர்களுடைய கடமையாகும். அத் தலையாய கடமையை பெற்றோர்களும் ஆசிரியர்களும் தமிழ் மாணவர்களும் சிறப்பாகச் செய்து உலக மொழிகளில் தமிழ் மொழியே முதன்மையானது என்று உலகுக்குப் பறைசாற்றிப் பெருமை கொள்ள வேண்டும்.

ஆக்கம்: கௌரி இரஞ்சன்
ஆசிரியர், கனடாத் தமிழ்க் கல்லூரி

நடுகல் வழிபாடு

Thu, 28 Mar 2024 15:38:10 GMT

கலாநிதி குலமோகன்

பண்டைத் தமிழர்களது வாழ்வு இயற்கையோடு இயைந்து இருந்தது. ஐவகை நிலங்களான குறிஞ்சி. முல்லை, மருதம், நெய்தல், பாலை என்பவற்றில் முதற் பொருள், கருப் பொருள், உரிப் பொருள் என்ற அடிப்படையில் எமது முன்னோர் வாழ்ந்த அன்பு வாழ்வு பண்டைத் தமிழ் இலக்கியங்களில் மிக அழகாகப் பதிவு செய்யப் பட்டிருக்கின்றது. அகம் என்ற தூய அன்பும், புறம் என்ற அஞ்சாத வீரமும் பதினெண் மேற் கணக்கு நூல்களான எட்டுத் தொகையிலும், பத்துப் பாட்டிலும் பொதிந்து கிடக்கின்றன. இயற்கை நெறிக் காலத்தில் காதலும் வீரமும் சிறப்பிடம் பெற்றிருந்ததைப் போல வேறு எக்காலத்திலும் இவை சிறப்பிடம் பெறவில்லை.

தமிழர்களின் மிகப் பழைய இலக்கியம் சங்க இலக்கியம் ஆகும். இரண்டாயிரம் ஆண்டு தொன்மை உடையதாகவும், ஆரியக் கலப்பு அதிகம் இடம் பெறாததாகவும் அமைந்த தமிழ் நாகரிகம் சங்க கால இலக்கியங்களில் இருந்தே அறியப்படுகின்றது. இந்த வீர ஊழி என்று அழைக்கப்படும் சங்க காலத்தில் வீரம் பெற்றிருந்த சிறப்பு மிக முக்கியமானதாகும். சங்க கால இலக்கியங்களில் தமிழர்களின் வாழ்வியல் மரபுகள் பல காணப்படுகின்றன. அவற்றுள் வழிபாட்டு மரபும் ஒன்றாகும். இந்த வழிபாட்டுப் பாரம்பரியத்தில் வீர வணக்கம் பெற்றிருந்த இடம் சிறப்பானதாகும்.

'ஒன்னாத் தெவ்வர் முன்னின்று விலங்கி
ஒளிரேந்து மருப்பிற் களிறெறிந்து வீழ்ந்ததெனக்
கல்லே பரவினல்லது
நெல்லுகுத்துப் பரவுங் கடவுளு மிலவே' (புறம் -335 -மாங்குடிக் கிழார்)

போரில் பகைவர்கள் முன்னேறி வருவதைத் தடுத்து யானைகளைக் கொன்று வீரச்சாவடைந்த வீரனது நடுகல்லைக் கடவுளாகக் கருதி வழிபடுவதை விட நெல்லைச் சொரிந்து வழிபடும் வேறு தெய்வம் இல்லை என்பது இந்தப் பாடலின் பொருள் ஆகும்.

வீர வணக்க வழிபாட்டில் சடங்கு மற்றும் நினைவுச் சின்னம் தொடர்பான இரு நிலைகள் காணப்பட்டன.
வீர வணக்கம் சார்ந்து, இந்த இரு முறைமைகளும் சங்க இலக்கியத்தின் பாடு பொருளாகின. வெட்சித் திணைகளுக்கான துறைகளைக் கூறும் போது தொல்காப்பியர் நடுகல் வழிபாட்டு முறைக்கும் இலக்கணத்தை வரையறை செய்துள்ளார்.

'காட்சி கால்கோள் நீர்ப்படை நடுதல்
சீர்த்தகு சிறப்பிற் பெரும்படை வாழ்த்தலென்
றிருமூன்று வகையிற் கல்லொடு புணரச்
சொல்லப் பட்ட வெழுமூன்று துறைத்தேழூ' (தொல்காப்பியம் - புறத்திணையியல்)

செங்குத்தாக நடப்பட்ட நடுகல்லிலே வீரச் சாவடைந்த வீரனின் உருவம் செதுக்கப்பட்டது. பின்னர் வீரனின் பெயர், வீரன் வீரச்சாவடைந்த போர்க்களம் அல்லது இடம் என்பன அக் கல்லில் பொறிக்கப்பட்டன. காட்சி, கால்கோள், நீர்ப்படை, நடுதல், பெரும்படை, வாழ்த்துதல் என்ற ஆறு வழக்காறுகள் நடுகல் வழிபாட்டின் நடைமுறைகள் ஆகும். இந்த விதிமுறைகளைப் பின் பற்றி நடுகல் வழிபாடு நடைபெற்றது.

நடுகற் பீலி சூட்டி நாரரி
சிறுகலத் துகுப்பவுங் கொள்வன் கொல்லோ (புறநானூறு- 232 ஒளவையார்)

அதியமானது நடுகல்லைக் கண்டு ஒளவையார் கையறு நிலையில் பாடும் பாடல் இதுவாகும். நடுகல் ஆனவர்கள் காவற் தெய்வங்களாகவும், குல தெய்வங்களாகவும் கருதப்பட்டனர், தாம் வேண்டும் வரங்களைத் தருவார்கள் என்ற நம்பிக்கையும் அக்கால மக்களிடையே இருந்ததை இலக்கியங்கள் வாயிலாக அறிய முடிகின்றது.

சங்க காலச் சமுதாயத்தில் போர் தவிர்க்க முடியாத ஒன்றாக இருந்தது. மக்களிடம் வீர உணர்வு மேலோங்கிக் காணப்பட்டது. 'போர் எனில் புகலும் புனைகழல் மறவர்' என்று புறநானூறு ( புறம்-31) எம் முன்னோர்களைப் பற்றிக் கூறுகின்றது. ஆண்கள் மட்டுமன்றிப் பெண்களும் வீரம் மிக்கவர்களாக இருந்தார்கள். தனது ஒரே மகனைப் போர்க்களம் நோக்கிச் செல்க! என்று அனுப்பிய வீரத் தாயையும், (புறம்- 279) உன் மகன் எங்கே? என்று கேட்டவருக்கு நான் பெற்றெடுத்த மகன் ஒரு புலி ஆவான். அவனைக் காண வேண்டும் என்றால் போர்க் களத்திலே தோன்றுவான் போய்ப் பார் (புறம்- 86) என்று பதில் கூறிய தாயையும், எனது மகன் போர்க்களத்திலே புறமுதுகு காட்டி ஓடி இருந்தால் அவனுக்குப் பாலூட்டிய எனது மார்பகங்களை அறுத்தெறிவேன் (புறம் 278) என்று கூறிய தாயையும், போர்க்களம் சென்று விழுப்புண் பட்டு வீரச்சாவடைந்த தம் கணவனைக் காணும் மனைவியின் வீரத்தையும் நாம் காண்கின்றோம். இந்த வீரத் தாய்மார்களின், வீரப் பெண்களின் மற மாண்பு பழந்தமிழர் பண்பாட்டின் தொடுமுடி ஆகும்.

ஆடு என்ற சொல் வெற்றி என்னும் பொருளில் பெரிதும் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றது. போரில் வெற்றி பெறும் வீரன் ஆடவன், அல்லது ஆடவர் என்ற சொல்லுக்கு உரியவன் ஆகின்றான். இந்த ஆடவனை வீரன் என்று அழைக்கும் அளவிற்கு வீரம் அக்காலத்தில் முதன்மை பெற்றிருந்தது.

தாய் ஈன்று புறம் தர, தந்தை சான்றோனாக உருவாக்க, வேல் உருவாக்கித் தருபவர் தனது கடமையைச் செய்ய, அரசன் படைக்கலப் பயிற்சிகளையும், போராண்மையையும், ஊராண்மையையும் கற்பிக்க, மகனானவன் நாட்டைப் பகைவன் தாக்கும் போது, ஒளி பொருந்திய வாளினைத் தாங்கிச் சென்று, பகைவரின் யானைகளைக் கொன்று, பகைவரை அடக்கி வெற்றியோடு மீள்வான். இவ்வாறு சமூகத்தால் வளர்த்தெடுக்கப் பட்ட வீரனுக்குரிய நற்பண்புகளோடு உருவான வீரன் சான்றோன் ஆனான். (புறம்191, புறம் 195)

இத்தகைய நற்பண்புகள் கொண்ட ஒரு வீரன் வீரச்சாவடைந்த போது அந்த முழுச் சமுதாயமுமே சோகத்தில் ஆழ்ந்தது. ஒரு வீரனின் வீரச் சாவு, எவ்வாறு ஒரு முழுச் சமுதாயத்தின் இழப்பாக அமைந்தது என்பதைப் பாடு பொருளாகக் கொண்ட பல பாடல்கள் சங்க இலக்கியங்களிலே காணப்படுகின்றன.
(எ.கா. புறம் -242 இளையோர் சூடார் குடவாயிற் கீரத்தனார்.

இவ்வாறு மாடு பிடி சண்டையான வெட்சிப் போரிலும், கரந்தைப் போரிலும், ஏனைய போர்களிலும் போர்க் களங்களிலும் விழுப்புண் ஏற்று, வீரத் தழும்புகளோடு மானச் சாவடைந்த வீரர்களுக்கு அன்றைய பழந் தமிழர் சமுதாயம் நடுகல் (வீரக் கல், நினைவுக் கல்) வைத்து வீர வணக்கம் செலுத்தி வழிபட்டது. இது தமிழர்களின் மிகச் சிறந்த சால்பு ஆகும்.

பண்டைத் தமிழர்களின் மிகச் சிறந்த சால்பான நடுகல் வழிபாட்டு முறைமையையும், இந்த நடுகல் வழிபாட்டுக்குரிய மாவீர்களையும், துயிலும் இல்லங்களின் எழுகையையும், மானச்சாவடைந்த வீரர்களது சாவு ஏற்படுத்திய துயரத்தையும், எல்லோரது விழிகளிலும் கண்ணீர் வழிவதையும், ஈழத் தமிழர்கள் அவர்களை நினைவேந்தி நிற்பதையும் நாம் இன்று எமது கண் முன்னால் காண்கின்றோம். இந்த நினைவேந்தலில்,

ஆழக் கடலெங்கும் சோழ மகராசன் ஆட்சி புரிந்தானே அன்று
தமிழ் ஈழக் கடலெங்கும் எங்கள் கரிகாலன் ஏறி நடக்கின்றான் இன்று.
காலை விடிந்ததென்று பாடு, சங்க காலம் திரும்பியது ஆடு.

என்ற தாயகப் பாடல் செவி வழி நுழைந்து உணர்வுகளில் நிறைகின்றது.

மற மானம் மாண்ட வழிச் செலவு தேற்றம்
என நான்கே ஏமம் படைக்கு ( திருக்குறள் -படைமாட்சி -567)

ஆக்கம்: கலாநிதி குலமோகன்
ஆசிரியர், கனடாத் தமிழ்க் கல்லூரி

அறிவு வளர்ச்சிக்குத் தாய்மொழியே அடிப்படை

Thu, 28 Mar 2024 15:24:43 GMT

திலகவதி சின்னப்பு

'எம்மை ஈன்ற தாயும் தாய் தந்த தாய்மொழியும் எம்மிரு கண்கள்'. தாயின் மடியில் குழந்தையாய் அறிந்து கற்ற முதல் மொழி தாய்மொழி ஆகும். தாயானவள் குழந்தைக்கு உணவூட்டுவதோடு தாய்மொழி உணர்வையும் ஊட்டுகின்றாள். அதற்குப் பயன்படுவது தாய்மொழியே. தாயிற் சிறந்ததொரு கோயிலுமில்லை என்பது போல தாய்மொழியைப் போல் வேறு மொழியில்லை என்பது அறிஞர்களின் கருத்தாகும். ஒருவன் எத்தனை மொழி வேண்டுமென்றாலும் கற்றுக்கொள்ளலாம், ஆனால் சிந்திப்பதற்கும், அறிவை வளர்ப்பதற்கும், முடிவுகளை எடுப்பதற்கும் அடிப்படையாக அமைவது தாய்மொழியே ஆகும்.

தாய்மொழி மூலம் கல்வி பயிலும் குழந்தையாலேயே தனது இயல்புகளுக்கேற்ப நிறைந்த திறன்களை வெளிக்காட்டமுடியும் என்பது கல்வி உளவியலாளர்கள் கருத்தாகும். இதனால் தான் உலகில் உள்ள ஒவ்வொரு நாடும் கல்வி தாய்மொழியிலேயே புகட்டப்பட வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகின்றன. உலகின் முன்னணியில் உள்ள நாடுகளும், அறிஞர்களும் தாய்மொழியிலேயே கல்வி கற்றவர்களாக உள்ளார்கள். அமெரிக்கா, இங்கிலாந்து, ஜேர்மனி, யப்பான் போன்ற நாடுகளில் தத்தம் மொழிகளிலேயே கல்வி கற்பிக்கப்படுகின்றன. தாய்மொழி மூலம் கல்வி பயின்ற நிபுணர்களையும், அறிவியலாளர்களையும் கேட்டால் சிந்தனை வளர்ச்சிக்குத் தாய்மொழியே உகந்தது எனக் கூறுகின்றனர்.

இன்று புலம்பெயர் நாடுகளில் வாழும் எம் பெற்றோர்கள் ஆங்கில மொழியே உயர்கல்விக்கு ஏற்ற மொழி என நம்புகின்றனர். எமது தாய்மொழி மூலம் எதையும் சாதிக்க முடியாது எனக் கூறுகின்றனர். ஆனால் புலம்பெயர் நாடுகளில் ஆங்கில மொழி மூலம் கல்வி பயின்றோரிலும் பார்க்கத் தாய்மொழி மூலம் கல்வி பயின்றோரே சிறந்த அறிவியலாளர்களும், பொறியியலாளர்களாகவும், எழுத்தாளர்களாகவும் உள்ளனர் என்பதை மறுக்க முடியாது.

இலங்கையில் நடந்த திட்டமிட்ட இன அழிப்புப் போரில் நாம் இழந்தவை பல. ஆனாலும் எம்மோடு நாம் மொழியையும் மொழியோடு கலந்த பண்பாடுகளையும் எடுத்து வந்தோம். எமது தாய்மொழியே எமது வேராக உள்ளது. அதுவே எமது அடையாளம். எமது அடையாளத்தைத் தொலைத்து விடாமல் எமது தலைமுறையை வளர்த்தெடுக்க வேண்டும். தாய்மொழி மீது பற்றுக் கொள்ள வேண்டும். பெற்ற தாயைக் காட்டிலும் நம் தாய்மொழி உயர்ந்தது ஆகும். உலகில் பிறக்கும் ஒவ்வொரு தமிழ்ப் பெற்றோரின் குழந்தைகளும் தாய்மொழியில் பேசவும் எழுதவும் தெரிந்த குழந்தைகளாக வளர வேண்டும். அப்படி ஒரு நிகழ்வு நடக்கும்போது மட்டுமே எமது தலைமுறையைப் பண்பாடு, பழக்கவழக்கம் உள்ளவர்களாக வளர்க்க முடியும். தாய்மொழி மூலம் தான் பண்பாடு பின்பற்றப்படுகிறது.

நாம் வாழும் நாடுகளில் தாய்மொழி தேவை இல்லாமல் இருக்கலாம். ஆனாலும் தாய்மொழியே எமது அடையாளம் என்பதை மறுப்பதற்கில்லை. தாய்மொழியைக் கற்பித்தற்குரிய அனைத்து வசதிகளையும் பெற்றோர் தமது வருங்காலச் சந்ததியினருக்காக பயன்படுத்த வேண்டும்.

நூலகங்களில் உள்ள தமிழ் நூல்கள், தன்னார்வ நிறுவனங்களால் வழங்கப்படும் தமிழ் வகுப்புகள், அரசாங்கத்தால் பரிந்துரைக்கப்பட்ட வகுப்புகள் என்பவற்றைச் சரிவரப் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும்.

1950இல் பொதுவுடமைப் புரட்சி மூலம் சீனாவும், இரண்டாம் உலகப்போரில் மிக அழிவைச் சந்தித்த யப்பானும் மீள உருப்பெற்று உலகின் முன்னணி நாடுகளாக விளங்கக் காரணம் அவர்கள் தாய்மொழிக் கல்வி மூலம் கல்வி கற்பிக்கப்பட்டு இளந்தலைமுறையினரை தட்டி எழுப்பி விட்டமையே ஆகும். தாய்மொழியின் மீது ஒவ்வொரு பெற்றோரும் பற்றுக்கொண்டு, இதுவே எமக்கு வேராக அமையப் போகின்றது என்பதை இளம் தலைமுறையினருக்குத் தாய்ப் பால் ஊட்டுவது போல் ஊட்ட வேண்டும். மக்களின் ஆதரவால் அரசியல்வாதிகளாக ஆகிவிடலாம். ஆனால் ஒரு துறையில் நிபுணர்களாக உயரத் தாய்மொழிக் கல்வி அவசியமானதாகும்.

தாய்மொழி அறிவும், பேச்சும், எழுத்தும், ஆராயும் திறனும் தமிழ் இளையோருக்கு இருக்க வேண்டும். தாய்மொழி இழந்தவன் உலகில் முகவரி இல்லாதவன் என்ற நிலை உருவாக வேண்டும். தாய்மொழியை விடுத்து அந்நிய மொழியில் கல்வி பயில நினைப்பது அழகாகாது. பிறநாட்டு நல்லறிஞர் சாத்திரங்கள் தாய்மொழியில் பெயர்த்தல் வேண்டும். தாய்மொழியில் அறிவியல், கலைகள் கற்றிடும் வாய்ப்பை உருவாக்க வேண்டும் என்ற பாரதியின் கனவுக்கு உயிர் கொடுப்போம். தாய்ப்பாலே உடல் நலத்திற்கு உகந்தது. தாய்மொழியே சிந்தனை வளர்ச்சிக்கும், முடிவுகளை எடுக்கவும் சிறந்தது.

புத்தம் புதிய கலைகள் - பஞ்ச

பூதச் செயல்களின் நுட்பங்கள் கூறும்

மெத்த வளருது மேற்கே – அந்த

மேன்மைக் கலைகள் தமிழில் இல்லை

சென்றிடுவீர் எட்டுத்திக்கும் - கலைச்

செல்வங்கள் யாவும் கொணர்ந்திங்கு சேர்ப்பீர்!

உலகில் எந்த மொழி அதிகமாகப் பேசப்படுகின்றதோ அந்த மொழியே வாழும் மொழியாகும். தாய்மொழியும் அதனோடு சேர்ந்த பண்பாடுகளின் பெருமையும் அதன் தொன்மையில் இல்லை. அதன் தொடர்ச்சியிலேயே உள்ளது என்பதை உணர்ந்து தமிழ்மொழியைப் பேசுவோம், எழுதுவோம், தாய்மொழியை இழக்காத தமிழராய் வாழ்வோம்.

ஆக்கம்: திலகவதி சின்னப்பு

ஆசிரியர், கனடாத் தமிழ்க் கல்லூரி

தமிழின் தொன்மை

Wed, 27 Mar 2024 21:52:56 GMT

துசி பாலமோகன்

உலகின் மூத்த மொழி என்று வரலாற்று ஆய்வாளர்களால் போற்றப்படும் மொழி எம்முடைய தமிழ்மொழி ஆகும். பதின்நான்கு மொழிகளில் தேர்ச்சி பெற்றிருந்த சுப்பிரமணிய பாரதியார் 'யாமறிந்த மொழிகளிலே தமிழ்மொழி போல் இனிதாவது எங்கும் காணோம்' எனக் கூறி தமிழ் மொழியினைச் சிறப்பித்துள்ளார்.

தொன்மை

உலகில் மூவாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட மொழிகள் உள்ளன என்பர், அமரர் கி.ஆ.பெ. விசுவநாதம் உலகமொழிகள் 2735 எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார் என்பர். இவற்றுள் சுமார் 700 மொழிகளுக்கே எழுத்துகள் உள்ளன. உலக மொழிகளை அவற்றிற்கிடையே உள்ள தொடர்பு, உறவு, அமைப்பு, பிறப்பு ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு பல மொழிக் குடும்பங்களாகப் பாகுபடுத்தி உள்ளனர். அவ்வகையில் திராவிட மொழிகளுள் முதன்மையானதும் செழுமையானதும் தமிழ்மொழி ஆகும். மொழியின் தொன்மையினால், இடத்தினால், சிறப்பினால் ஒவ்வொரு மொழிக்கும் தனித்தன்மைகள் உண்டு. அவை மொழியின் சிறப்பினை என்றும் பறை சாற்றிக் கொண்டிருக்கும். அத்தகு தனித்தன்மைகள் தமிழ்மொழிக்கும் அமைந்துள்ளன.

'கல்தோன்றி மண்தோன்றாக் காலத்தே வாளொடு

முன்தோன்றி மூத்த குடி'.

தொன்மை வாய்ந்த தமிழ்மொழி இன்றும் உயிரோட்டத்துடன் உள்ள மொழியாகும். செம்மொழியாம் தமிழுக்குத் தொன்மை, பொதுப்பண்பு, நடுவு நிலைமை, தாய்த்தன்மை, பண்பாடு, இலக்கிய வளம், உயர்சிந்தனை போன்ற பண்புகள் உள்ளன.

வளம்

தமிழ்மொழி இலக்கிய, இலக்கண வளமிக்கது. தொன்மையான இலக்கியங்களான எட்டுத்தொகை, பத்துப்பாட்டு அக்கால மக்களின் காதல் வாழ்க்கை, வீரவாழ்க்கை, கொடைத்தன்மை போன்றவற்றை எடுத்தியம்பும். தமிழ்மொழியில் அறநூல்கள் உள்ளன. திருக்குறள், நாலடியார் என்பன நாம் அறிந்ததே. உள்ளம் உருக்கி இறையருளை நாடச் செய்யும் பக்தி இலக்கியங்கள் தமிழ் மொழியில் மிகுதியாக உள்ளன. தமிழில் அமைந்துள்ள ஆற்றுப்படை இலக்கியங்கள் மன்னர்களிடம் உதவி பெறுபவர்கள், நாம் பரிசு பெற்ற மன்னர்களின் பெருமைகளைக் கூறி ஆற்றுப்படுத்துவதாக அமைந்துள்ளன.

தொல்காப்பியம் மிகவும் தொன்மையான முழுமையான இலக்கண நூல். இதிலிருந்து யாப்பிலக்கணம், தண்டியலங்காரம் போன்ற பல இலக்கண நூல்கள் தோன்றியுள்ளன. தமிழ் மொழியின் இனிமை எளிமை, தெளிவு, தொன்மை, பரப்பு என எல்லாவகையிலும். கண்டும் கேட்டும் சுவைத்தும் பயனுற்றோர், அதன் பெருமையை இலக்கியங்களும் அறிஞர்களும் உரைத்துள்ளனர்.

'என்றுமுள தென்றமிழ் இயம்பியிசை கொண்டான்' என்பது கம்பராமாயாணம்.

தமிழ்மொழி பெற்றிருக்கும் எண்ணி மதிப்பிடற்கியலாச் சொற் செல்வங்களும் செந்தமிழ் மொழியின் பல்வேறு வகைப்பட்ட இலக்கண வடிவங்களும் அம்மொழிப் பழைமையை நிலை நாட்டும் நல்ல சான்றுகள்' என்பது திராவிட மொழிகளின் ஒப்பிலக்கணம்.

பழைய இலக்கண இலக்கியங்களிலும் ஆவணங்களிலும் வரும் கலைச் சொற்கள் பழந்தமிழரின் தொழில்நுட்பத் திறனை அடையாளப்படுத்துகின்றன. இன்றும் பழங்கால மரபுகளைத் தொடர்ந்து பின்பற்றி வருகின்ற கோயிற் கட்டடக் கலைஞர்கள், சிற்பக் கலைஞர்கள், ஓவியக் கலைஞர்கள் போன்ற பல நுண்கலைகளில் ஈடுபடுவோர் இடையே பன்னூறு கலைச்சொற்கள் வழக்கில் உள்ளன

மரவேலை செய்பவர்களை 'மரங்கொல் தச்சன்' என அழைத்தனர். மழு, உளி, முடுக்கு, எறிகுறடு என்பவை இவர்கள் பயன்படுத்திய சொற்களாகும். உணவு சமைக்கும் இடத்தை 'அட்டில்' என்றனர். இட்டலியின் பழைய வடிவம் இட்டவி. பழம் பண்பாட்டைச் சார்ந்த பல்வேறு சொற்களும் வளமான சொற்களஞ்சியம். இவற்றைக் கண்டறிந்து பயன்படுத்துவோம்.

ஓர் இனத்தின் தொன்மையான வரலாறு அவ்வினம் தொன்று தொட்டு வாழ்ந்து வரும் பகுதிகளில் நடத்தப்பெறும் தொல்லியல் அகழ்வாய்வுகள் மூலம் கிடைக்கப் பெறும் சான்றுகள் இலக்கியங்கள், வரலாற்று ஆசிரியர்களின் குறிப்புகள், வெளிநாட்டவரின் பயணக் குறிப்புகள் மூலம் உறுதி செய்யப்படுகின்றன.

அண்மையில் கந்தரோடை, மாந்தை போன்ற இடங்களிலும், கீழடி அகழ்வாய்வு கண்டுபிடிப்பிலும் கிடைத்த ஆய்வின் முடிவுகள் தமிழின் தொன்மைக்கு மேலும் சான்றாக அமைந்துள்ளன.

என் உயிரினும் மேலான தமிழே! உன் சீரிளமைத் திறம்வியந்து செயல்மறந்து வாழ்த்துகிறேன்! பேணுகிறேன்! வணங்குகிறேன்! தமிழின் தொன்மை அறிவோம்! தேடுவோம்! பேணுவோம்!

ஆக்கம்: துசி பாலமோகன்
ஆசிரியர், கனடாத் தமிழ்க் கல்லூரி

வீட்டுக்குள் தமிழை அரியணை ஏற்றுவோம்

Wed, 27 Mar 2024 21:43:24 GMT

கேதீஸ்வரி இரஞ்சன்

'உன் தாய்மொழி மதிக்கப்படவில்லை என்றால் உன் குரல்வளை நெரிக்கப்படுகிறது என்பது பொருள்' என்கிறது பிரான்சியப் பழமொழி. கனடா நாடு எமது மொழிக்கு சிறந்த அங்கீகாரத்தைத் தந்திருக்கிறது. இருப்பினும் எம்மவர் பலர் தமிழ் மொழியைப் பேசவோ, கற்கவோ விரும்புவதில்லை. ஒரு இனம் தலைநிமிர அதன் மொழியே காரணம். ஒரு மொழி செம்மொழியாகப் போற்றப்பட அதன் இலக்கிய இலக்கண செழுமையே காரணம். செம்மொழி நிலைபெற்ற மொழிகளில் ஒன்று எமது தாய்மொழி தமிழ் ஆகும். 'தேமதுர தமிழோசை உலகமெல்லாம் பரவும் வகை செய்தல் வேண்டும்' என்றார் பாரதி. பாரதியின் கனவு நனவாகிப் பல ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டன. ஆனால் இன்று வீடுகளில் தமிழ் இல்லாது போய்க் கொண்டிருக்கின்றன. எமது அடையாளங்களை, பண்பாட்டை விட்டுக்கொடுக்க நாம் தயாராகிவிட்டால் அது எமது பிறப்புரிமையை விட்டுக் கொடுப்பது போன்று ஆகிவிடும்.

கனடாவில் இருக்கும் தமிழ்ப் பிள்ளைகளில் மூன்றில் ஒரு பங்கினர் மட்டுமே தமிழ் கற்கின்றனர் என புள்ளிவிவரங்கள் கூறுகின்றன. அப்படியாயின் மூன்றில் இரண்டு மடங்கு பிள்ளைகள் எம் உயிரினும் மேலான எமது தமிழ் மொழியை எவ்வாறு காப்பர்?

கனடாவில் இருக்கும் தமிழ்ப் பெற்றோர்களில் 75 விழுக்காட்டுப் பெற்றோர்கள் இலங்கையில் இருந்து கனடாவிற்கு வந்தவர்கள். எங்கள் காலத்திலேயே வீட்டில் தமிழ் இல்லை என்றால் எதிர்காலத்தில் எப்படி தமிழ் வீட்டில் இருக்கும்?

'கல் தோன்றி மண் தோன்றாக் காலத்திற்கு முன் தோன்றிய மூத்தமொழி எம் தமிழ் மொழி' என்ற பெருமைகளை எல்லாம் நாம் இழக்கத் தயாராகி விட்டோமா?

வீட்டினுள் தமிழை முழுiயாக கொண்டு வருவதற்குச் சில வழிமுறைகளைப் பார்ப்போம். தமிழ்க் கல்வியைச் சிறு வயது முதல் பிள்ளைகளுக்கு வழங்குதல், தமிழ்க் கதைகளைக் கூறி நீதிநெறிகளைக் கூறுவது, தமிழ் நூல்களை வாசிக்க வைத்தல், தமிழ் பாடல்களை வீட்டில் ஒலிக்க விடுதல், தமிழ்த் திரைப்படங்களைப் பார்க்க வைத்தல், உறவுமுறைகளைத் தமிழில் அழைக்கப் பழக்குதல், தினமும் உண்ணும் காய்கறி, பழங்களின் பெயர்களை தமிழில் சொல்லிக் கொடுத்தல், குழந்தைகளிற்குத் தூய தமிழ்ப் பெயர்களை வைத்தல், தமிழில் நடக்கும் போட்டி நிகழ்ச்சிகளில் பங்குபெற வைத்தல், வீட்டில் உள்ள அனைவரும் தமிழில் மட்டுமே கதைக்க வேண்டும் என கட்டளை இடுதல், தமிழ் ஒரு மொழி மட்டுமல்ல அது எமது அடையாளம் என்பதைப் புரிய வைத்தல் போன்றன மூலம் தமிழை வீட்டினுள் கொண்டு வரலாம்.

'தமிழே உயிரே வணக்கம் தாய் பிள்ளை உறவம்மா உனக்கும் எனக்கும்' என்றார் கவிஞர் காசி ஆனந்தன். தமிழுக்கும் எமக்குமான உறவு தாய்க்கும் பிள்ளைக்குமான உறவாக இருக்கின்ற போது தமிழை வெறுப்பது உங்கள் தாயை வெறுப்பது போல் உள்ளது. தாய்மொழியைக் காப்பாற்ற முடியாமல் போனால் நாமும் தொலைந்துவிடுவோம்.

'தீதும் நன்றும் பிறர் தர வாரா' என எவ்வாறு நாம் வாழக் கூடாது என்றும் எமக்குக் கற்பித்த எமது தமிழ் மொழியை எமது எதிர்காலச் சந்ததிக்கு இல்லாமல் செய்துவிடாதீர்கள். ஒரு மனிதனின் மாற்றம் ஒரு குமுகத்தின் மாற்றத்திற்கு வித்திடும். ஒரு குமுகத்தின் மாற்றம் ஒரு இனத்தின் மாற்றத்திற்கு வித்திடும். எனவே தமிழை என்றென்றும் வாழ வைப்பது எம் ஒவ்வொருவருடைய கடமையாகும். அதற்கான முதற்படியாக வீட்டினுள் விருப்புடன் தமிழை அரியணை ஏற்றுவோம்.

ஆக்கம்: கேதீஸ்வரி இரஞ்சன்
ஆசிரியர், கனடாத் தமிழ்க் கல்லூரி

தமிழரும் கட்டடக் கலையும்

Wed, 27 Mar 2024 21:33:20 GMT

கேதீஸ்வரி இரஞ்சன்

மிகத் தொன்மையான வரலாறு கொண்ட தமிழர் தங்கள் திறமைகளையும் நாகரிகத்தையும் கலைகள் மூலம் வெளிப்படுத்தினர். எம் முன்னோர்களின் பழமையான பொறியியல் அறிவுக்குச் சான்றாக அவர்களால் உருவாக்கப்பட்ட கட்டடங்கள், சிற்பங்கள், ஓவியங்கள், தூண்கள் ஆகியவை உள்ளன. அவை எமது பண்பாட்டையும் வரலாற்றையும் பறை சாற்றி நிற்கின்றன. உலக நாகரிகங்களில் இடம்பெறத்தக்க உயர்ந்த நாகரிகத்தை உடையவர்கள் தமிழர். அந்த வகையில் தமிழருடைய கட்டடக்கலை ஊடாகத் தமிழரின் வரலாறு, பொறியியல் நுட்பம் பற்றி நோக்குவோம்.

தொல்காப்பியம் வேந்தர்களின் அரண்மனையைச் சுற்றிலும் வலிமையான அரண்கள் இருந்ததை 'முழு முதல் அரணம்' எனக் குறிப்பிடுகிறது. பழந்தமிழர் வரலாறு பற்றிய ஆய்வில் சங்க இலக்கியங்கள் மிக முக்கியமான பங்கு வகிக்கின்றன. சங்க இலக்கியங்களில் கோயில் என்னும் சொல் அரசனின் இல்லத்தைக் குறித்தது. சோழர் கோயில் (புறநானூறு 378) என்னும் புறநானூற்றுத் தொடர் மூலம் இதனை அறியலாம். செங்கற்கள் கொண்டு நெடுநிலைக் கோட்டங்கள் கட்டப்பட்டு இருந்தன. 'செங்கல்லை இட்டனர்' (அகநானூறு 167) 'இட்டிகை நெடுஞ்சுவர் விட்டம் வீழ்ந்தன' (அகநானூறு 167) என்ற அகநானூற்று வரிகள் மூலம் அறிய முடிகிறது.

செல்வ வளத்திற்கு ஏற்ப உயர்ந்த மாடங்கள் அமையப்பெற்ற இல்லங்களும் இருந்தன. முற்றம், திண்ணை, பெரிய வாசல்கள், மாடங்கள் என்பவற்றைக் கொண்ட பழந்தமிழர் வீடுகள் சங்க காலத்தில் இருந்தன.

'ஏழகத்தகரொடு உகரு முன்றில்

குறுந்தொடை நெடும் படிக்கால்

கொடுந் திண்ணை பஃறகைப்பின்

புழைவாயிற் போகிடைகழி

மழை நோயும் உயர் மட்டம்'

என்னும் பட்டினப்பாலை (141-145) பாடல் மூலம் அறிய முடிகிறது. சில்லென்று காற்று உள்ளே வருமாறு தமிழர் இல்லங்களை அமைத்தனர் என்பதை 'சில் காற்று இசைக்கும் பல்புழை நல் இல்' (மதுரைக்காஞ்சி 308) என்ற பாடல் மூலம் அறிய முடிகிறது. பழந்தமிழர் கட்டடக் கலைக்குச் சான்றாகத் திகழ்வது கடலில் மூழ்கிப்போன பூம்புகார் பட்டினம். சிலப்பதிகாரம் மூலம் பூம்புகாரின் நகர அமைப்பையம் தமிழர் மதிநுட்பத்தையும் அறிய முடியும்.

'தேசிய ஆழ்கடல் ஆராய்ச்சிக் கழகம்' 1990களில் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க ஓர் ஆய்வினை நடத்தியது. இந்த ஆய்வின் போது பூம்புகார் கடற்பகுதியிலிருந்து சுமார் 3 கிலோமீற்றர் தொலைவிற்குள் பல வட்ட வடிவமான கிணறுகள் இருப்பது கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. இந்தக் கிணறுகள் பூம்புகார் முதல் தரங்கம்பாடி வரையிலான கடற்பகுதியில் பரவியிருப்பது கண்டறியப்பட்டது. நீரில் சுமார் 25 அடி ஆழத்தில் குதிரை குளம்பு வடிவில் 85 அடி நீளமும் 2 மீற்றர் உயரமும் கொண்ட பல பொருட்கள் கண்டறியப்பட்டன. இவற்றை வைத்துப் பார்க்கும் போது, பூம்புகாரில் ஒரு பெரிய தமிழர் நகரம் இருந்து அது கடலில் மூழ்கியிருக்கலாம் என நம்பப்படுகிறது.

நாகை மாவட்டம் பூம்புகார் அருகே சுமார் 11 ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கடலில் மூழ்கிய பிரமாண்ட நகரம் தான் உலகில் முதல் தோன்றிய நவீன நகர நாகரிகமாக இருக்கக்கூடும் என இங்கிலாந்து ஆழ்கடல் ஆராய்ச்சியாளர் கிரஹாம் ஹான் காக் என்பவர் கண்டறிந்துள்ளார். 2001இல் பூம்புகார் கடற்பகுதியில் மேற்கொள்ளப்பட்ட தீவிர ஆழ்கடல் ஆராய்ச்சியின் மூலம் இந்த உண்மையைக் கண்டறிந்துள்ளார்.

தமிழர் தோற்றமும் பரவலும் குறித்து ஆராய்ந்த இராமச்சந்திர தீட்சிதர் 'சிந்துவெளி, ஏலாமி, சுமேரியா, பாபிலோனியா, எகிப்து முதலிய பண்டைய நாகரிகங்களை உருவாக்கியவர்கள் தமிழர்களே' என்று குறித்துள்ளார். இன்றைய அகழ்வாய்வுகளும் பிற ஆய்வுகளும் இதனை உறுதிப்படுத்துகின்றன எனலாம்.

தமிழர்களின் பழமையான பொறியியல் நுட்பத்திற்குச் சான்றாய் முதல் இடத்தில் நிற்பது முதலாம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்ட கல்லணை ஆகும். இது கரிகாற்சோழனால் கட்டப்பட்டது. கல்லணையானது 2000 ஆண்டுகள் பழமையும் நுட்பமான நீர் மேலாண்மையையும் ஒருசேர வெளிப்படுத்தும் சான்றாய் இன்றும் நிலைத்து நிற்கிறது. 1080 அடி நீளமும் 86 அடி அகலமும் 18 அடி உயரமும் கொண்டு இன்றும் உலகின் பழமையான நீர்த்தேக்கமாக விளங்குகிறது.

தமிழக கோவில்கள் என்பன வெறும் வழிபாட்டுத் தலங்கள் மட்டுமல்ல அவை எமது அடையாளங்கள் ஆகும். வரலாற்றின் தொன்மைமிக்க தேசிய இனமாகத் தமிழராகிய எம் இனத்தின் பெருமையை, முதுமையை, கட்டடக்கலையை, பழங்காலத்தில் தமிழர்கள் பெற்றிருந்த பல்துறைசார்ந்த அறிவினை வெளிப்படுத்தும் வரலாற்றுத் தடங்களாகும். பல்லவர் காலம் கட்டடக்கலையின் திருப்புமுனையாகும். குடவரைக் கோவில்கள், ஒற்றைக்கல் கோவில்கள் பல எழுந்தன. மண்டகப்பட்டு என்னும் இடத்தில் உள்ள இலக்சிதன் கோவிலே முதல் குடவரை கோயில் ஆகும். இது முதலாம் மகேந்திரவர்மனால் கட்டப்பட்டது. குலசேகர பாண்டியனால் 12ஆம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்ட மதுரை மீனாட்சி அம்மன் கோயில் பாண்டியரின் கட்டடக்கலைக்குச் சான்று ஆகும். மதுரை மீனாட்சி அம்மன் கோவிலின் கோபுரங்கள் உயர்ந்த ஒத்த வடிவமான நான்கு கோபுரமும் அதில் உள்ள சிற்பங்களும் இன்றும் தமிழரின் பண்பாடு, வரலாறு என்பவற்றைப் பறைசாற்றி நிற்கிறது.

கட்டடக்கலையின் பொற்காலம் சோழர் காலம் ஆகும். உலகமே வியக்கும் தஞ்சைப் பெருவுடையார் கோவில் இராசராச சோழனால் கட்டப்பட்டது. தஞ்சைப் பெருங்கோவிலும், கங்கைகொண்ட சோழபுரம் சோழீசுவரர் கோவிலும், தாராசுரம் ஐராவதேஸ்வரர் கோவிலும் சோழர்களின் புகழை யுனெஸ்கோ வரை கொண்டு சென்றுள்ளது. தமிழர்கள் பெருமைக்கு இது ஓர் மைல்கல் ஆகும். சிதம்பர நடராசர் கோவில் தமிழரின் பெருமைக்கு மற்றொரு சான்று ஆகும். தமிழர்கள் உலகில் எங்கு சென்றாலும் தமது பண்பாட்டையும், மொழியையும் எடுத்துச் செல்வர். அந்த வகையில் கம்போடியாவில் அங்கோர்வாட் என்னும் இடத்தில் 2ஆம் சூரியவர்மனால் கட்டப்பட்ட கோவில் உலகின் மிகப் பெரிய கோவில்களில் ஒன்றாக, தமிழரின் பெருமையை உலகிற்குப் பறைசாற்றுகிறது. 163ஹெக்டேர் பரப்பளவில் மிகப்பெரும் கோவிலாக இது விளங்குகிறது.

ஆதிச்ச நல்லூர், கீழடி ஆகிய ஆய்வுகள் தமிழரின் வரலாற்றையும், பண்பாட்டையும் உலகிற்குப் பறைசாற்றி நிற்கிறது. எமது அடையாளங்களை அழிக்க முயலும் அந்நிய சக்திகள் மத்தியில் அழிக்க முடியாத வரலாற்றுச் சின்னங்களாக விளங்குபவை எமது கட்டிடக்கலையே என்றால் மிகையாகாது.

ஆக்கம்: கேதீஸ்வரி இரஞ்சன்

ஆசிரியர், கனடாத் தமிழ்க் கல்லூரி

மகிழக் கற்றலும் கற்பித்தலும்

Wed, 27 Mar 2024 21:25:20 GMT

மஞ்சுளா சுதர்சன்

ஒரு வகுப்பறையில் கற்றல், கற்பித்தல் செயற்பாடு உயிரோட்டமாக நடைபெற்றால், அங்கு மகிழ்ச்சியான கற்றலும் கற்பித்தலும் இடம் பெற வாய்ப்பு உண்டு. முதலில் நாம் கற்றல் என்றால் என்ன? கற்பித்தல் என்றால் என்ன? கற்றல், கற்பித்தல் உயிரோட்டமாக நடைபெற என்ன செய்ய வேண்டும் என்று கண்டறிய வேண்டும்.

எமது வாழ்க்கையில் நீண்டு நிலைத்து நிற்கக் கூடிய ஒரு உறுதியான நடத்தை மாற்றம் கற்றல் ஆகும்;. ஒரு வகுப்பறையி;ல் ஆசிரியர் என்ன கற்பிக்கிறாரோ அது தான் கற்பித்தல் என்று நாம் கற்பித்தலுக்கு பொதுவான ஒரு விளக்கம் கூறலாம். ஒரு வகுப்பறையில் அதி திறன் கொண்ட மாணவர், சாதாரண மாணவர், மெல்லக் கற்கும் மாணவர் என பல தரப்பட்ட மாணவர் இருப்பர். ஆசிரியர் மாணவரின் கல்வித் தரத்தை இனங்கண்டு அதற்கேற்றக் கற்பித்தல் அணுகு முறைகளைப் பயன்படுத்த வேண்டும். வகுப்பிலுள்ள ஒவ்வொரு மாணவரதும் தனிப்பட்ட திறமைகளை அடையாளம் கண்டு வெளிக் கொண்டு வருவது ஒரு ஆசிரியரின் கடமையாகும். மாணவரின் தரத்தை அறிந்து ஆசிரியர் கற்பிக்கும் போது, அங்கு சிறந்த பயனுள்ள மகிழ்ச்சியான கற்றல், கற்பித்தலைக் காண முடியும்.

ஒரு வகுப்பில் கற்றல், கற்பித்தல் செயற்பாடு உயிரோட்டமாக அமைய வேண்டுமானால் அங்கு ஆசிரியர், மாணவரிடையே நல்;ல நட்பான உறவுமுறை இருக்க வேண்டும். ஆசிரியர், மாணவருக்குப் பிடித்த, எளிதான முறைகளைக் கையாண்டு கற்பிக்கும் போது, மாணவர் ஆசிரியரில் மதிப்பும், அன்பும் கொண்டு மகிழ்ச்சியாகக் கல்வி கற்பர். கற்பிக்கும் பாடத்திற்கு ஏற்ற நவீன தொழில்நுட்ப முறைகள், கருவிகளைப் பயன்படுத்திப் பாடத்தை உயிரோட்டமாகக் கற்பிக்கலாம். வகுப்பு நேரம் முழுவதும் விரிவுரை முறையில் கற்பிக்காமல் வகுப்பு நேரத்தைத் திட்டமிட்டு கற்றல் முறைகளை மாற்றி அமைத்துக் கற்பித்தால் மாணவர், தமது கவனத்தை சிதறவிடாது, களைப்பின்றி மகிழ்ச்சியோடு கற்க முடியும்.

நான்கு சுவர்களுக்குள் இருந்து பெறும் வகுப்பறைக் கல்வி மகிழ்வூட்ட வகுப்பறையின் உள் கட்டமைப்பும், கற்பிக்கப்படும் பாடங்களும், படிக்கும் புத்தகங்களும் மகிழ்வூட்டும் விதமாக அமைதல் வேண்டும்.

மகிழ்ச்சியான கற்றல், கற்பித்தலில் மாணவர் மையக் கல்வியும், சிறப்பிடம் பெறுகின்றது. அதாவது கண்டறி முறை, செயற்திட்ட முறை, கலந்துரையாடல் முறை, தீர்வு காணும் முறை எனப்பல முறைகளை பயன்படுத்தலாம். எடுத்துக் காட்டாக, ஆசிரியர் முழு வகுப்பையும் சிறு குழுக்களாகப் பிரித்துத் தலைப்பைக் கொடுக்கும் போது அவர்கள் தமது குழுவுடன் இணைந்து, கலந்துரையாடி, அதிலுள்ள சிக்கல்களுக்கான தீர்வைக் கண்டறிந்து அச் செயற்றிட்டத்தை எளிதாகச் செய்ய முடியும்.

அந்த வகையில், மாணவர் மையக் கல்வியின் முன்னோடியான பிரான்ஸ் நாட்டைச் சேர்ந்த தத்துவவியலாளரான ரூஸோ, தனது எமில் எனும் நூலில், மாணவர்களுக்கு அனுபவங்கள் மூலம் கற்பதற்கான வாய்ப்புகளை ஏற்படுத்திக் கொடுக்க வேண்டுமென வாதிட்டார். வெறுமனே ஞாபகப்படுத்தலை நோக்காகக் கொண்ட கற்பித்தல் முறையை எதிர்த்தார். சுவிட்சலாந்து நாட்டைச் சேர்ந்த உளவியலாளர் பெஸ்டலோசி, மாணவர்களுக்கு கல்வியை வழங்க முன்னர் அவர்களைப் பற்றிய ஆய்வை நடத்த வேண்டுமென்று கூறினார். அதாவது ஆசிரியர் தங்களது மாணவர்களின் ஆளுமைப் பல்வகைமை மற்றும் தனிப்பட்ட தேவைகள் பற்றியும் கவனம் செலுத்த வேண்டுமென்றார்.

மகிழ்ச்சியான கற்றல், கற்பித்தலில் பெற்றார், நண்பர், உறவினர், சக பணியாளர்கள், மேல் அதிகாரிகள் ஆகியோரின் பங்களிப்பும் முக்கிய இடம் பெறுகின்றது. நல்ல புரிந்துணர்வான, மகிழ்ச்சியான ஒரு குடும்பத்தில் இருந்து வரும் மாணவனால் மகிழ்ச்சியாகக் கல்வியைக் கற்றுச் சிறப்பான எதிர்காலத்தை அமைக்க முடியும். நல்ல புரிந்துணர்வான பள்ளியில் பணியாற்றும் ஆசிரியரால் மகிழ்ச்சியான கற்பித்தலில் ஈடுபட்டுச் சிறந்த எதிர்கால சமூகத்தை உருவாக்க முடியும்.

ஆசிரியர் பல்வேறு விதமான கற்பித்தல் உத்திகளைப் பயன்படுத்தி, எல்லா மாணவர்களின் தரத்தையும் உள் வாங்கி, மாணவருக்கு அப்பாடத்தில் மேலும் விருப்பத்தைத் தூண்டும் வகையில் மகிழ்ச்சியுடன் கற்பிக்க வேண்டும். மாணவரும் முழு ஈடுபாட்டுடன், மகிழ்ச்சியுடன் கல்வியைக் கற்க வேண்டும். எனவே மகிழக் கற்றல், மகிழக் கற்பித்தல் என்ற இலக்கில் ஆசிரியர், மாணவரின் பங்கு முதன்மையாக இருந்தாலும், புறச்சூழல்களும் சரியாக இருக்க வேண்டும் என்பதில் மாற்றுக் கருத்து இல்லை.

ஆக்கம்: மஞ்சுளா சுதர்சன்
ஆசிரியர், கனடாத் தமிழ்க் கல்லூரி

தமிழர் தொன்மை

Wed, 27 Mar 2024 21:20:17 GMT

தேடலும் பேணலும்

தமிழர் ஒரு தனி இனத்தவர். தமிழர் தொன்மையும் சிறப்பும் வாய்ந்தவர். உலகில் பல மொழிகள் தோன்றி வழங்கி மறைந்து ஒழிந்தன. ஒரு சில மொழிகள் மட்டும் கால வெள்ளத்;தில் அழியாமல் நிலைத்து நிற்கின்றன. அவ்வாறு நிலைத்துள்ள மொழிகளிலும் சில பேச்சு வழக்கு இழந்து இலக்கியமாகவே நிற்கின்றன. அவற்றின் இடத்தில் வேறு சில பல புதிய மொழிகள் தோன்றி வாழ்ந்து வருகின்றன. இவ்வாறு தோன்றி வளர்ந்து அழிந்த மொழிகளுக்கு இடையே மிகப் பழங்காலத்திலேயே தோன்றி செல்வாக்குடன் வளர்ந்து இன்றளவும் வாழ்ந்து வரும் மொழிகளில் தமிழ் முதன்மை அடைகின்றது. பழமைக்குப் பழமையாய் இலக்கிய வளம் உடையதாய் நிற்பதோடு புதுமைக்குப் புதுமையாய் கருத்துச் செல்வம் நிறைந்ததாய் என்றும் இளமைப் பொலிவுடன் விளங்குவது தமிழ் மொழியாகும். தமிழ் மொழியும் தமிழரும் பெருமைமிக்க மிகப் பழைய வரலாறு உடையவர்கள்.

தமிழினத்தின் தொன்மையும் சிறப்பும் தமிழ்ப் பழந்தமிழ் இலக்கியங்கள் என்று போற்றப்படும் தொல்காப்பியம், பத்துப்பாட்டு, எட்டுத்தொகை, பதிணெண் கீழ்கணக்கு, திருக்குறள் இரட்டைக் காப்பியங்கள் ஆகிய நூல்களும் அயல் நாட்டிலிருந்து கடல் வழியாகவோ நில வழியாகவோ வந்து சென்ற பிறநாட்டவர் குறிப்புக்களும் தமிழின மரபின் தொன்மையையும் சிறப்பையும் நன்கு தெளிவாக்கியுள்ளன.

லெமூரியா என்று கூறப்படும் அந்த நிலப்பரப்பே குமரிக் கண்டம் என்று தமிழிலக்கியத்தால் அறியப்படும் பகுதியாகும். அங்கு குமரிமலை என்ற பெருமலை இருந்தது என்றும் பஃறுளியாறு என்ற ஆறு ஓடியது என்றும் பழந்தமிழ் இலக்கியச் சான்றுகள் அறிவிக்கின்றன. இந்தக் குமரிக் கண்டத்தில்தான் தமிழ் மக்கள் தோன்றினர் என்றும் அவர்கள் பேசிய மொழியே ஆதித்தமிழ் மொழி என்றும் ஆய்வாளர்கள் பலர் சுட்டிக் காட்டியுள்ளனர். குமரிக்கண்டம் அழிவெய்தியபின் தென்னிந்தியாவின் தொடர்ச்சியாக இலங்கை, சுமத்திரா, யாவா முதிலிய நாடுகளை உள்ளடக்கிய ஒரு பெரும் தீவு உருவாகியது.

சங்க இலக்கியங்களில் தமிழர் நிலப் பகுதிகளின் எல்லைகள் கூறப்பட்டுள்ளன. குமரிக்கண்டத்திற்குத் தெற்கே 49 நாடுகள் இருந்தாகவும் அவை ஏழ் தெங்க நாடு, ஏழ் மதுரை நாடு, ஏழ் முன்பாலை நாடு, ஏழ் பின்பாலை நாடு, ஏழ்குன்ற நாடு, ஏழ் குணகாண நாடு, ஏழ் குறும்பனை நாடு என்பவற்றைக் குறிக்கின்றன. தமிழர் வாழ்க்கை முறை செம்மைப்பட்ட திருந்திய ஒன்றாக அமைந்திருக்கின்றது. அரசியல் வாழ்வும், சமய வாழ்வும், இல்வாழ்க்கை முறையும் இவர்களிடத்தில் சிறந்த முறையில் அமைந்திருக்கின்றன.

'ஆதிசிவன் பெற்றான் - அகத்தியன் எனை வளர்த்தான்' என்று தமிழ்த்தாய் கூற்றாக் கூறும் பாரதியும் தமிழின் பிறப்பினை தென்னாட்டவன் சிவனுடன் தொடர்புபடுத்திக் கூறுவது தமிழ் மொழியின் தொன்மைத் தன்மையைக் குறிப்பதற்கேயாகும். தமிழர் என்ற இனத்தின் இன்றைய நிலையில் தனித்தே இலக்கியங்களை மட்டுமே வைத்துக்கொண்டு தமிழ் மிகத் தொன்மையான மொழி என்று நிறுவிவிடல் இயலாததாகவுள்ளது.

இன்றளவில் நடைபெறும் தொல்லியல் அகழ்வாராய்ச்சிகள் கீழடி, மணலூர். கொந்தகை, கொடுமணல், ஆதிச்சநல்லூர், சிவகளை போன்ற அகழ்வாராய்ச்சிகளில் கண்டறியப்படும் வாழ்விடங்கள், ஈமக்காடுகள், தொழிற்கூடங்களில் கண்டறியப்பட்டுள்ள க, ய என்ற தமிழி (தமிழ்) எழுத்துகள், செவ்வண்ணப் பூச்சுப் பெற்ற மட்பாண்ட ஓடுகள், மேலும் சூது பவளம், மணிகள், சுடுமண்ணால் ஆன முத்திரை, எடைக் கற்கள், வெண்கலம் கலந்த செங்கல் கட்டுமானங்கள், நுண்கற்காலத்தைச் சேர்ந்த மெல் அலகுக் கத்திகள், வழவழப்பான கல் மழுக்கள், சிறு கோடுகள் மற்றும் புள்ளிகளுடன் கூடிய தங்க நாணயங்கள், சீன மட்பாண்டத்தின் விளிம்புப் பகுதிகளுடன் ஆதிச்சநல்லூரில் முதுமக்கள் தாழிகள், மேற்கூரை ஓடுகள், கிண்ணங்கள், தூத்துக்குடி மாவட்ட சிவகளையில் காசுகள், கற்பந்துகள், சுடுமணல் ஓடுகள் மற்றும் கற்களால் ஆன ஆயுதங்கள் கிடைத்து உள்ளன. இவ்வாறான தொடர் ஆய்வுகள் தமிழரின் தொன்மையையும் தமிழர் வரலாற்றையும் 3 இலட்சத்து 75 ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் கூடுதலாக இருக்கும் என ஆய்வாளர்கள் மதிப்பிடுகின்றனர். இத்தகைய ஆய்வுகள், கல்வெட்டுகள் பழம்பெரும் வரலாறுகள் தமிழரின் தொன்மையும் மொழியின் தோற்றமும் ஆராய்ச்சிக்கு அப்பாற்பட்டதாகவே விளங்குகின்றன.

தமிழ் மொழி இலக்கியங்களாலும் ஆய்வுகளாலும் தொன்மையானதாகக் காணப்பட்டாலும் தமிழர் ஒரு நாட்டினராக இந்த நூற்றாண்டில் ஒரு நாட்டில் வாழாத காரணத்தினால், தமிழர் தமது மொழி, கலை, பண்பாடு, விழுமியங்கள் போன்றவற்றில் அகச்சூழலிலும் சரி புறச்சூழலிலும் தடுமாற்றத்துடன் நிலைமாறி வாழ்கின்ற தன்மையே தமிழின் தொன்மையை போற்றிப் பேணுதலில் பின்னடைவாக இருக்கின்றது.

பேச்சாலும் எழுத்தாலும் மனிதன் தனது கருத்தைப் பிறருக்குத் தெரிவிக்கும் கருவி மொழியாகும். அவன் வாழ்ந்ததும் வாழப்போவதும் மொழியாலேதான். மனித வரலாற்றின் தொடக்க காலத்திலிருந்தே மனிதன் தன் கருத்தைப் பிறருக்கு தெரிவிக்க வேண்டிய உணர்வோடு முயன்றுவந்த முயற்சியின் முற்றிய வளர்ச்சியே இன்றைய மொழியாகும்.

இன்றைய காலத்தில் இந்தப் பூமிப்பந்தில் பலநாடுகளில் வாழும் தமிழர் தாம் வாழும் நாடுகளில் பேசும் மொழியை மற்றொரு மொழியினத்தவருடன் தொடர்புகொள்ளும் போது, ஓர் மொழியிலுள்ள சொற்கள் மற்றொரு மொழியில் கலத்தல் இயல்பாகும். மொழிக்கலப்பு என்பது மொழி வரலாற்றில் தவிர்க்க முடியாத ஒன்றாகும். சங்க காலத்திலிருந்தே தமிழுக்கும் வடமொழிக்கும் இருந்த தொடர்பை தொல்காப்பியம் மூலம் அறிகிறோம். சங்கமருவிய காலத்தில் சமண சமயச் செல்வாக்கினால் பிராகிருத மொழித் தொடர்பு ஏற்பட்டது. ஆழ்வார், நாயன்மார் காலத்திலும் வட மொழிச் செல்வாக்கு மிகுந்துவிட்டது. பின்னர் ஏற்பட்ட மாலிக்காபூர், பெர்சியன் படையெடுப்புக்குப்பின் உருது மொழியின் வாயிலாக அரபுச் சொற்கள் தமிழில் புகுந்துவிட்டன. இதன் பின் விஜயநகர நாயக்கர்கள் தமிழகத்தின் ஒரு பகுதியை ஆளத் தொடங்கிய பொழுது தெலுங்குச் சொற்கள் தமிழில் புகுந்தன. இதன் பின்னர் மேலைநாட்டாரின் வரவால் போர்ச்சுக்கீஸ், டச்சு, பிரெஞ்சு, ஆங்கிலச் சொற்கள் தமிழில் கலக்கத் தொடங்கின.

தமிழில் பிறமொழிச் சொற்கள் கலக்கும் போது பல விளைவுகள் ஏற்படுகின்றன. இந்த வகையிலே தமிழ் செந்தமிழ், கொடுந்தமிழ் என இரு பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்படுகின்றது. செந்தமிழ் என்பது செம்மைப்பட்ட அல்லது திருத்தமுற்ற தமிழாகும். இது தமிழின் பழமையான வடிவங்களை அழியாமல் பாதுகாத்து வருவது. கொடுந்தமிழ் என்பது பேச்சுத் தமிழாகும்.

சங்க இலக்கியங்களில் இடம்பெறும் செந்தமிழ் நடையின் தூய்மையை நோக்கும்போது அது இன்றைய மக்களுக்கு விளங்காத கடுமையை நோக்குகின்றது. இதனைத் தொல்காப்பியர் செந்தமிழ் நிலத்து எல்லையையோ கொடுந்தமிழ் நிலத்து எல்லையையோ குறிப்பிடவில்லை. செந்தமிழை இயற்சொல்லாகக் கொண்டு, வட்டார வழக்கினைத் திசைச்சொல் என்கின்றார். இந்த கொடுந்தமிழ் எனப்படும் பேச்சுத்தமிழ் பல நாடுகளில் வாழும் தமிழ் மக்கள் தாம் வாழும் நாடுகளில் அரசியல், சமயம், வாணிகம், கலை, பண்பாட்டுத் தேவைக்காகப் பிறமொழி பேசும் இனத்தவருடன் தொடர்பு கொள்ளும்போது, பிற மொழிச் சொற்களை தாங்கள் அறியாதவாறே உள்வாங்கிக் கொண்டு தொடர்ந்து பேச்சு வழக்கில் கையாளுகின்றார்கள். இதற்குக்காரணம் அரசியல் செல்வாக்குகளும், ஆட்சிமொழியாகவும், அரசுமொழியாகவும் மொழிகள் ஆதிக்கம் செலுத்தத் தவறுவதால் ஆகும்.

இருபதாம் நூற்றாண்டில் தமிழர் யார்? தமிழர் பண்பாடு எது? தமிழனின் அடையாளம் என்ன? போன்ற கேள்விகள் இன்று பலரால் எழுப்பப்பட்டுள்ளன. தமிழர் பண்பாட்டு அடையாளங்கள் சிதைக்கப்பட்டு வருவதால் இந்தக் கேள்விகள் மேலோங்கி நிற்கின்றன. பண்பாடு என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட மக்களின் பண்பாடாகும். தமிழ்ப்பண்பாடு என்பது தமிழ் மக்களின் பண்பாட்டைக் குறிக்கும். ஆனால் தமிழ் மொழி பேசுபவர்கள் கூட பல்வேறு குழுக்களாகவும், மொழி வேறுபாடு உடையவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள். இத்தகைய வேறுபாடுகளை மறைக்கப்படுவதன் அரசியலைக் கண்டு பிடிப்பது அவசியமாகின்றது.

உரிமை உள்ளவன் தனியரசு என்பது உலக வரலாறு என்பர். நிலவியல் எல்லை என்பது அதிகாரம் சார்ந்த ஒன்று. நிலவியல் எல்லையும் பண்பாட்டு எல்லையும் ஒன்று அல்ல. பண்பாட்டு எல்லை என்பது குறிப்பிட்ட பண்பாட்டு மரபுகளைப் பின்பற்றும் குழு பரவி வாழும் நிலவியல் பகுதியைக் குறிப்பதாகும். ஆனால் நிலவியல் எல்லை என்பது இயற்கை எல்லைகளால் அல்லது அரசியல் அதிகார வரம்புகளால் தீர்மானிக்கப்படுவதாகும். இந்த நிலவியல் எல்லைகளைக் கொண்டு குழுக்களை வரையறை செய்ய முடியாது. ஏனெனில் குழுக்களின் பரவல் என்பது அரசியல் அதிகார நிலவியல் எல்லைகளுக்குள் உட்பட்டதன்று. அந்தவகையில் பண்பாட்டு நிலவியல் எல்லைகளின் தொன்மை நோக்கிப் பார்க்கின்ற போது தொல்காப்பியம் உள்ளிட்ட பழந்தமிழ் இலக்கியங்கள் கூறும் செய்திகளை தேடிப்பார்ப்போம்.

பழந்தமிழ் இலக்கியங்கள் குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல், பாலை என்னும் ஐவகையான நிலங்களைக் குறிப்பிடுகின்றன. இவ்வகையான நிலப்பகுதிகளும் ஒருவகையான பண்பாட்டு நிலைக் கூறுகள் ஆகும். ஏனெனில் ஒவ்வொரு நிலத்திற்குமுரிய முதல்பொருள் (நிலம், பொழுது), கருப்பொருள் (தெய்வம், உணவு, விலங்குகள், மரம் செடி, கொடிகள், பறவை, தோற்கருவிகள், தொழில், யாழ் போன்ற நரம்புக்கருவிகள்), உரிப்பொருள் (புணர்தல், பிரிதல், இருத்தல், இரங்கல், ஊடல், இவற்றின் சூழலும்) ஆகியன வரையறுக்கப்பட்டவை. இதில் முதல், உரி, கருப்பொருட்கள் பண்பாடு சார்ந்தவை. இவ் ஐந்திணைகளும் மனித வளர்ச்சிகளைக் குறிப்பனவாகவும் பண்பாட்டு நிலைகளை எடுத்துக் கூறுவதாகவும் தமிழ் இலக்கிய மரபில் இலக்கண வகைமைகளாக அமைவதையும் காணலாம். இவை தமிழர் மரபு பற்றி விளக்கி நிற்பவை.

இந்தவகையில் தமிழர் அரசியல் சார்ந்த நிலங்கள் எல்லைகள் நிரந்தரமானதாக இருந்ததில்லை. பேரரசர்கள், சிற்றரசர்கள், குறுநில மன்னர்கள், மண்மீட்பு விடுதலை இயக்கங்கள் போன்றோரின் படைகள் அரசியல் சார்ந்த நிலவியல் எல்லைகளை மாற்றிக்கொண்டே இருந்தன. தொன்மைக்காலப் பழந்தமிழ் இலக்கியங்கள் கூறும் சேர, சோழ, பாண்டிய மன்னர்கள் நீண்;ட கால ஆட்சியில் இருந்தாலும் நிலப்பரப்புகள் நிரந்தரமானதாக இருந்தில்லை. பழந்தமிழகம் ஐந்து நாடுகளாக இருந்தாக வரலாற்று ஆசிரியர் கூறுகின்றனர். இவை சேர நாடு, சோழ நாடு, பாண்டிய நாடு, தொண்டை நாடு, கொங்கு நாடு போன்றனவாகும். இந்த நாடுகளின் நிலவியல் எல்லை என்பது இன்றைய தமிழகம், கேரளம், மற்றும் ஆந்திரா, கருநாடகத்தின் சிலபகுதிகள் ஆகும். இதன் பின்னர் வந்த ஆங்கிலேயர் காலத்தில் பல்வேறு மாகாணங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டது. இந்திய விடுதலைக்குப்பின் மொழி அடிப்படையிலான மாநில நிலவியல் எல்லைப் பகுப்பு அமைக்கப்பட்டது. இந்த நிலவியல் எல்லைகள் தெளிவாகவும் துல்லியமாகவும் வரையறுப்பு செய்யப்படவில்லை. குறிப்பாக இருமொழி பேசும் குழுக்களை ஒரு எல்லைக்குள் எவ்வாறு அடக்குவது என்ற குழப்பம் நிலவியது. இவ்வாறன குமுகாயச் சூழலில் குழுக்களின் நிலவியல் எல்லைகளை வரையறுப்பது கடினம். இதன் விளைவாக இன்றைய தலைமுறை மொழி, இனம் என்று பல சிக்கல்களை எதிர்நோக்குகின்றது.

தொன்மை என்பது வரலாறு. தேடல் என்பது உணர்வு. பேணல் என்பது கடமை. நான் யார்? நாம் யார்? என்ற தேடல் தனிமனிதனையோ அல்லது குமுகாயத்தையோ தன் வரலாற்றின்பால் தொன்மையைத் தேடிச்செல்ல வைக்கின்றது. இன்றைய குமுகாயச் சிந்தனை உலகில் இப்படியான பல வினாக்கள் எழுப்பப்படுகின்றன. வரலாறு என்பது கால ஓட்டத்தைக் குறிப்பது அல்ல. காலத்தின் கோலத்தைக் கணிப்பிட்டுக் கூறுவதுமில்லை. இறந்தகாலத்தைப் புதைகுழிக்குள் தேடுவதுமில்லை. கடந்து போன நிகழ்வுகளை காலவரிசையில் நிரைப்படுத்துவதுமில்லை. வரலாறு என்பது மனிதனின் வாழ்வு பற்றியது.

மனித வரலாற்றை மனிதர்கள் படைப்பதில்லை. இந்த வரலாற்றில் மனிதனின் தொடர் செயற்பாட்டின் மூலமே உறவுகளிலும் உலகத்திலும் மாற்றம் நிகழ்கின்றது. உலகில் இருக்கக்கூடிய ஆயிரக்கணக்கான இனங்களில் ஒவ்வொரு இனங்களும் ஒவ்வொரு விதத்தில் தனித்தன்மை வாய்ந்ததாகத்தான் இருக்கின்றது. இப்படியான தன்மை வாய்ந்த தமிழினமும் தமது தொன்மை வரலாறு அறிந்து எதிர்கால வரலாற்றை சரியான பாதையில் தமது அடையாளங்களை தெளிவான பாதையில் ஒருங்கிணைத்து எடுத்துச் செல்லுதல் இன்றைய காலகட்டத்தில் மிக முக்கியமாக அமைகின்றது.

உலகில் நாடு இன்றி இருக்கும் இனங்களில் தமிழ் இனமும் ஒன்று. இவர்கள் அமைப்புகள் ஊடாக மனித செயப்பாடுகளை அரசியல், கருத்தியல், பொருண்மியம் ஊடாக எதிர்காலத்தின் இருப்பை உறுதி செய்ய வேண்டும் என்பது காலம் கையளித்த கடமையாக அமைகின்றது.

உலகில் தவறுதாலாகப் புரிந்து கொள்ளப்பட்ட வரலாறுகளில் தமிழர் வரலாறும் ஒன்றாகிவிட்டது. வரலாற்றுக்கு முற்பட்ட காலம் தொடங்கி இன்று வரையிலும் உள்ள உலகில் வாழ்கின்ற தமிழர் வரலாற்றினை தக்க சான்றுகளுடன் தொகுத்துத் தொடர்புபடுத்திப் பார்ப்பது நன்று. தாய்த்தமிழ் மண்ணில் வாழ இயலாது கடல் கடந்து சென்று வாழும் மண்ணில் வாழுகின்ற தமிழினம் தமது ஆதிக்குடிகள் பற்றிய வரலாற்று பதிவுகளை கண்டறிந்து எதிர் கால தலைமுறைக்கு எடுத்துரைத்துச் செல்வது முக்கியமாகின்றது. தமது மக்களின் வரலாற்றை, உண்மைத் தன்மையை உறுதியோடும் கடமை உணர்வோடும் எடுத்துரைக்க வேண்டும்.

உலகத்தின் கவனம் தமிழினத்தின் போரட்டத்தின் பக்கம் திரும்பியிருக்கும் இந்த வேளையில் தமிழர் தங்கள் உரிமைகளையும் தொன்மை வரலாற்றுச் சான்றுகளையும், முற்றிலும் தவறுதலான புரிதலுடன் உள்ள ஏனைய நாட்டவருக்கும் எடுத்துரைக்கவேண்டும். பல தமிழருக்கே தமது வரலாற்றுப் பின்னணிகளைத் தெளிவு படுத்தவேண்டிய தன்மையும் உண்டு. தமிழர் தமிழார்வம் கொண்டு இனப்பற்றுடன் செயற்பட வேண்டிய கடமைப்பாடு உள்ளது.

குமரிக்கண்டம் தொடக்கம் தமிழீழம் வரை தமிழர் வரலாறு நீண்டு செல்கின்றது. இன்று தமிழன் உலகின் அனைத்து நாடுகளிலும் பரந்து விரிந்து வாழ்கின்றான். தமிழனின் மண் பிற இனத்தவனின் கையில் இருப்பதுதான் இதற்குக் காரணமாக அமைகின்றது. தாய் நாட்டில் தன்மானத்துடன் வாழ வழியின்றி இருக்கும் சூழலில், பிற நாடுகளில் வாழ்கின்ற தமிழர் ஒவ்வொருவரும் தமக்கென்ற ஒரு தாய் நாட்டை உருவாக்க வீரத்துடனும் ஓர்மத்துடனும் போராடவேண்டும். புறநானூற்றில் தமிழரின் வீரத்தை நாம் அனைவரும் படித்ததுண்டு, ஆனால் யாரும் பார்த்தது இல்லை. ஆனால் அந்த தமிழரின் வீரம் நம் கண்முன்னால் உலகம் முழுவதும் பறைசாற்றப்பட்டது இந்த நூற்றாண்டில்தான் என்பது வரலாற்று உண்மை.

'சுதந்திரத்தை வென்றெடுக்காமல் போனால் நாம் அடிமைகளாக வாழவேண்டும். தன்மானம் இழந்து தலைகுனிந்து வாழவேண்டும். பயந்து பயந்து பதற்றத்தடன் வாழவேண்டும். படிப்படியாக அழிந்து போக வேண்டும். ஆகவே சுதந்திரத்திற்காப் போராடுவதைத்தவிர எமக்கு வேறு வழி எதுவுமில்லை' என்கின்ற தலைவனின் சிந்தனையை நினைவு படுத்திக் கொள்ளுங்கள். வரலாறு கையளித்த கடமை என்பது வரலாற்றின் தொன்மையை அறிந்து உணர்வின் தேடல் ஊடாக எமது தமிழ் இனத்தின் அடையாளத்தை தக்க வைத்துத் தனியரசு உருவாக்கப்படவேண்டும். நாடு என்பது அனைத்துக்கும் அரண். அரண் இருப்பின் அனைத்தும் காக்கப்படும்.

இருப்பாய் தமிழா நெருப்பாய்!

இருந்தது போதும் அடுத்தவன் காலுக்குச் செருப்பாய்!

ஆக்கம்: இராகவன் சண்முகநாதன்
ஆசிரியர், கனடாத் தமிழ்க் கல்லூரி

நிலமும் பலமும்...

Wed, 27 Mar 2024 21:14:48 GMT

இராகவன் சண்முகநாதன்

'நிலமிழந்து போனால் பலமிழந்து போகும்! பலமிழந்து போனால் இனம் அழிந்து போகும்'

தமிழீழத்துக் கவி புதுவையின் வரிகள் இந்தத் தலைப்பினை மேலும் பலமாக எழுதுவதற்குத் தொடங்கி வைக்கின்றது. தமிழர் வரலாற்றில் நிலம் கொண்டிருக்கையில் தமிழர் பலமாக வாழ்ந்தார்கள் என்பதனை தமிழ் இலக்கியங்கள் காட்டி நிற்கின்றன. தமிழ் இலக்கியங்களில் வரலாற்று அடிப்படையில் லெமுரியா என்று கூறப்படும் அந்த நிலப்பரப்பே குமரிக் கண்டம் என்று அறியப்பட்டது. அங்கு குமரிமலை என்ற பெருமலை இருந்தது என்றும் பஃறுளியாறு என்ற ஆறு ஓடியது என்றும் பழந்தமிழ் இலக்கியச் சான்றுகள் அறிவிக்கின்றன. இந்தக் குமரிக் கண்டத்தில்தான் தமிழ் மக்கள் தோன்றினர் என்றும் அவர்கள் பேசிய மொழியே ஆதித்தமிழ் மொழி என்றும் ஆய்வாளர்; பலர் சுட்டிக் காட்டியுள்ளனர். இந்தச் செய்தியினை சிலப்பதிகார அடிகளால் அறிகின்றோம்.

வடிவேல் எறிந்த வான்பகை பொறாது

பஃறுளி யாற்றுடன் பன்மலை யடுக்கத்துக்

குமரிக் கோடுங் கொடுங்கடல் கொள்ள

வடதிசைக் கங்கையும் இமயமுங் கொண்டு

தென்றிசை யாண்ட தென்னவன் வாழி ! - சிலம்பு .11:18-22

குமரிக்கண்டம் அழிவெய்தியபின் தென்னிந்தியாவின் தொடர்ச்சியாக இலங்கை, சுமத்திரா, யாவா முதிலிய நாடுகளை உள்ளடக்கிய ஒரு பெருந்தீவு உருவாகியது. இவ்வாறு நிலப்பரப்பில் வாழ்ந்த தமிழர் தமது நிலப்பரப்புகளை ஐந்திணையாக வகுத்துள்ளனர். நிலம் என்பது வெறும் வாழும் இடமோ அல்லது ஆளும் இடமோ அல்ல. மனித வாழ்வியலில் தான் கொண்ட வரலாற்றினையும் வாழ்வியற் பண்பாடுகளையும் சுமந்து நிற்கும் பலம் கொண்ட பண்பாட்டுப் பெட்டகம்.

உரிமை உள்ளவன் தனியரசு என்பது உலக வரலாறு. நிலவியல் எல்லை என்பது அதிகாரம் சார்ந்த ஒன்று. நிலவியல் எல்லையும் பண்பாட்டு எல்லையும் ஒன்று அல்ல. பண்பாட்டு எல்லை என்பது குறிப்பிட்ட பண்பாட்டு மரபுகளைப் பின்பற்றும் குழு பரவி வாழும் நிலவியல் பகுதியைக் குறிப்பதாகும். ஆனால் நிலவியல் எல்லை என்பது இயற்கை எல்லைகளால் அல்லது அரசியல் அதிகார வரம்புகளால் தீர்மானிக்கப்படுவதாகும். இந்த நிலவியல் எல்லைகளைக் கொண்டு குழுக்களை வரையறை செய்ய முடியாது. ஏனெனில் குழுக்களில் பரவல் அரசியல் அதிகார நிலவியல் எல்லைகளுக்குள் உட்பட்டதன்று. அந்த வகையில் பண்பாட்டு நிலவியல் எல்லைகளைத் தொன்மை நோக்கிப் பார்க்கின்ற பொழுது தொல்காப்பியம் உள்ளிட்ட பழந்தமிழ் இலக்கியங்கள் கூறும் செய்திகளை தேடிப்பார்ப்போம்.

பழந்தமிழ் இலக்கியங்கள் குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல், பாலை என்னும் ஐவகையான நிலங்களைக் குறிப்பிடுகின்றன. மலையும் மலையைச் சார்ந்த இடம் குறிஞ்சி, காடும் காட்டைச் சார்ந்த இடம் முல்லை, வயலும் வயல் சார்ந்த இடம் மருதம், கடலும் கடலைச் சார்ந்த இடம் நெய்தல், வறண்ட நிலம் பாலை என்று நிலம் வரையறை செய்யப்பட்டுள்ளது. இவ்வகையான நிலப்பகுதிகளும் ஒரு வகையான பண்பாட்டு நிலைக் கூறுகள் ஆகும். ஏனெனில் ஒவ்வொரு நிலத்திற்கும் உரிய முதற்பொருள் (நிலம், பொழுது), கருப்பொருள் (தெய்வம், உணவு, விலங்குகள், மரம் செடி, கொடிகள், பறவை, தோற்கருவிகள், தொழில், யாழ் போன்ற நரம்புக்கருவிகள்), உரிப்பொருள் (புணர்தல், பிரிதல், இருத்தல், இரங்கல், ஊடல், இவற்றின் சூழலும்) ஆகியன வரையறுக்கப்பட்டவை. இதில் முதல், உரி, கருப்பொருட்கள் பண்பாடு சார்ந்தவை. இவ் ஐந்திணைகளும் மனித வளர்ச்சிகளைக் குறிப்பனவாகவும், பண்பாட்டு நிலைகளை எடுத்துக் கூறுவதாகவும் தமிழ் இலக்கிய மரபில் இலக்கண வகைமைகளாக அமைவதையும் காணலாம். இவை தமிழர் மரபு பற்றி விளக்கி நிற்பவை.

வன்பகை நடுங்க வேலெடுத்து பாய்ந்து தாய் நிலம் காத்த முப்பாட்டன் முருகன் தமிழரருக்குத் தெய்வம் ஆனான். ஓடும்

நீரினை தேக்கி நிலத்தில் வேளாண்மை கண்டு விளைச்சல் செய்ய முடியும் எனக் காட்டினான் பாட்டன் கரிகால் பெருவளத்தான். அழகு நிறை சிற்பங்களைக் கொண்டு ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு மேலான வான்புகழ் கொண்டு தஞ்சைப் பெருவுடையார் கொண்டான் அருண்மொழிச் சோழன். இவையெல்லாம் தமிழன் நிலம் கொண்டு பலம் கொண்டு வாழ்ந்தமையினால் பொற்காலமாக தமிழர் வரலாறு அமைந்தது.

இந்த வகையில் காலப்போக்கில் தமிழர் அரசியல் சார்ந்த நிலங்கள் எல்லைகள் நிரந்தரமானதாக இருந்ததில்லை. பேரரசர், சிற்றரசர், குறுநில மன்னர், மண்மீட்பு விடுதலை இயக்கங்கள் போன்றோரின் படைகள், அரசியல் சார்ந்த நிலவியல் எல்லைகளை மாற்றிக்கொண்டே இருந்தன. தொன்மைக்கால பழந்தமிழ் இலக்கியங்கள் கூறும் சேர, சோழ, பாண்டிய மன்னர்கள் நீண்;ட கால ஆட்சியில் இருந்தாலும் நிலப்பரப்புகள் நிரந்தரமானதாக இருந்தில்லை. பழந்தமிழகம் ஐந்து நாடுகளாக இருந்தாக வரலாற்று ஆசிரியர் கூறுகின்றனர். அவை சேர நாடு, சோழ நாடு, பாண்டிய நாடு, தொண்டை நாடு, கொங்கு நாடு என்பனவாகும். இந்த நாடுகளின் நிலவியல் எல்லை என்பது இன்றைய தமிழகம், கேரளம், மற்றும் ஆந்திரா, கர்நாடகத்தின் சிலபகுதிகள் ஆகும்.

இதன் பின்னர் வந்த ஆங்கிலேயர் காலத்தில் பல்வேறு மாகாணங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டது. இந்திய விடுதலைக்குப் பின் மொழி அடிப்படையிலான மாநில நிலவியல் எல்லைப் பகுப்பு அமைக்கப்பட்டது. இவை தெளிவாகவும் துல்லியமாகவும் நிலவியல் எல்லைகள் வரையறை செய்யப்படவில்லை. குறிப்பாக, இரு மொழி பேசும் குழுக்களை ஒரு எல்லைக்குள் எவ்வாறு அடக்குவது என்ற குழப்பம் நிலவியது. இவ்வாறான குமுகாயச் சூழலில், குழுக்களின் நிலவியல் எல்லைகளை வரையறுப்பது கடினம். இதன் விளைவாக அரசியல் நிலவியல் பண்பாட்டு மாற்றங்களை இன்றைய தலைமுறை மொழி, இனம் என்று பல சிக்கல்களை எதிர் நோக்குகின்றது. இடையிடையே ஏற்பட்ட அரசு மாற்றம், ஆட்சி மாற்றம், நிலமாற்றம் முதலியன தமிழர் பலத்தைப் பாதித்தது. மேலும் நாம் அண்மைக் காலங்களாக தமிழ் நாட்டிலும் இலங்கையிலும் நடைபெறும் வரலாற்றுச் சான்றுகளை கண்முன்னே பார்க்கின்றோம்.

ஈழத்திலும் தமிழர் நிலப்பகுதிகள் குடியேற்றங்கள், இனப்படுகொலைகள் ஊடாகப் பறிக்கப்படுகின்றன. தன்மானத்தோடு, தன்னுரிமையோடு வாழ, தமிழருக்கென தனிநாடு ஈழம் வேண்டி நடந்த போர் இன்று மௌனிக்கப்பட்டுள்ளது. சொந்த மண் விடுதலைக்காகப் பல விடுதலை வீரர்கள் தமது உயிர்களை ஈகம் செய்தனர். பலம் கொண்டு வாழ்ந்த தமிழரை இலங்கையில் இருந்து போர், பொருண்மியம் முதலியன புலம் பெயர வைத்தன. நாட்டில் நிலமிழந்த காரணத்தினால்தான் அவர்கள் பலமங்கு பறிபோனது. நிலம் காக்கும் வீரர்கள் படை எம்மண்ணில் இருந்தபோது, புலத்தில் வாழும் தமிழர் தங்கள் பலத்தால் சொந்தநாட்டின் தேவைகளை பலமாக்கிக் கொண்டனர் என்பதை ஈழத்து வரலாறு காட்டி நிற்கின்றது. இன்றளவும் புலத்தில் உள்ளோர் தங்கள் நிலத்தின்மீது கொண்டுள்ள பற்றினால், தங்கள் சொந்தங்களின் வாழ்வியல் மேம்பாட்டுக்காக பலவகையில் பலம் சேர்க்கும் பங்காற்றல்களைச் செய்து வருகின்றனர்.

புறநானூற்றில் தமிழரின் வீரத்தை நாம் அனைவரும் படித்ததுண்டு, ஆனால் யாரும் பார்த்தது இல்லை. ஆனால் அந்த தமிழரின் வீரம் நம் கண்முன்னால் உலகம் முழுவதும் பறை சாற்றப்பட்டது இந்த நூற்றாண்டில்தான் என்பது வரலாற்று உண்மை.

வரலாறு கையளித்த கடமை என்பது வரலாற்றின் தொன்மையை அறிந்து எமது தமிழ் இனத்தின் அடையாளத்தை பலத்தினூடாக தக்க வைத்து தனியரசு உருவாக்கப்படவேண்டும். நாடு என்பது அனைத்துக்கும் அரண். அரண் இருப்பின் அனைத்தும் காக்கப்படும். மீண்டும் புதுவையின் கவிதையுடன் இதனை நிறைவு செய்து கொள்ளாலாம்.

'இழந்து போனவனுக்கு வாழ்க்கை துயரம்

எழுந்து நடப்பவனுக்கு எல்லாமே மதுரம்'

துயரம் அழுவதற்காக அல்ல....எழுவதற்காக....

' அட மானுடனே !

தாயகத்தைக் காதலிக்கக் கற்றுக்கொள்

பெற்ற தாய் சுமந்தது பத்து மாதம்

நிலம் சுமப்பதோ நீண்ட காலம் .

அன்னை மடியில் இருந்து கீழிறங்கி

அடுத்த அடியை நீ வைத்தது

தாயகத்தின் நெஞ்சில்தானே .

இறுதியில் புதைந்தோ

அல்லது எரிந்தோ எருவாவதும்

தாய்நிலத்தின் மடியில்தானே .

நிலமிழந்து போனால் பலமிழந்து போகும்

பலமிழந்து போனால் இனம் அழந்து போகும்

ஆதலால் மானுடனே !

தாய்நிலத்தைக் காதலிக்கக் கற்றுக்கொள் '

ஆக்கம்: இராகவன் சண்முகநாதன்
ஆசிரியர், கனடாத் தமிழ்க் கல்லூரி

சங்கத் தமிழர் வாழ்வும் வளமும்

Wed, 27 Mar 2024 21:04:24 GMT

சுலோசனா லோகன்

“பொருப்பிலே பிறந்து தென்னன் புகழிலே கிடந்து

சங்கத்து இருப்பிலே இ p ருந்து வைகையேட்டிலே தவழ்ந்த பேதை

நெருப்பிலே நின்று கற்றோர் நினைவிலே நடந்து

மருப்பிலே பயின்ற பாவை மருங்கிலே வளரும்

செம் மொழியாம் தமிழ் மொழியைப்

பேசும் பெருமைக்குரியவர்கள் தமிழர்கள்”

தொன்மைக் காலத்தில் நாகரிக விளக்கேற்றி நானிலம் முழுவதும் அகவொளி பரப்பியவன் தமிழனே. மிகப்பழமை வாய்ந்த இனம் தமிழினமே. முன்னைப் பழமைக்கும் பின்னைப் புதுமைக்கும் சீரிளமைத் திறனும் குன்றாமல் இயன்றளவும் நின்று புதுமைப் பொலிவோடு திகழ்வது தமிழ் மொழியே. இத்தகைய தமிழ் பேசும் தமிழரின் தொன்மையை உலகிற்கு அறிவித்தவர் கால்டுவெல் பெருமகனார். தனித்தமிழிற்கு வித்திட்டவர் பரிதிமாற் கலைஞர், செடியாகத் தழைக்கச் செய்தவர் நிறை தமிழ் மலையாம் மறைமலையடிகள்.

தமிழும் தமிழ்மொழிசார் இலக்கியங்களும் பழமை மிக்கவை மட்டுமன்றி உலகெங்கும் வாழும் பல்லின மக்களுக்கும் அறிவூட்டக்கூடிய கருவூலங்களாகத் திகழ்கின்றன. குறிப்பாக திருக்குறள், நாலடியார் எட்டுத்தொகை பத்துப்பாட்டு போன்ற பல இலக்கியங்கள் அன்றிலிருந்து இன்றுவரை மக்களின் உள்ளங்களை வளம்படுத்தக் கூடியனவாக அமைந்துள்ளன.

மூவேந்தர் ஆட்சி, அன்பின் ஐந்திணை ஒழுக்கம், போரியல் ஒழுக்கம் இயற்கையோடு இணைந்த வாழ்க்கை முறை, உணவு முறை, தொழில், கொடைத்தன்மை என்பன யாவும் வளமானதாகவும் இயற்கையோடு ஒட்டியதாக இருந்ததுவும் மிகவும் சிறப்பான விடயம். இன்று மனிதர்களிடம் அதுவும் தமிழர்களிடம் காணப்படும் ஒற்றுமை, தன்மானம், வீரம், அன்பு, மனிதாபிமானம், மானிட உறவு எனப் பல்வேறு வாழ்வியல் அம்சங்கள் சங்கத் தமிழரிடை நிலை பெற்றிருந்தது.

சங்ககால சமுதாய அமைப்பானது இயற்கைக்கேற்ப குழுமுறை அமைப்புகளையும் அவற்றிற்கிடையிலான போட்டிகளையும், போர்களையும் நிறைவாகக் கொண்டிருந்தது. அச்சமுதாயக் குழுக்களின் தலைவர்களே மன்னர்களாக இருந்தனர். அவர்கள் ஒருபொழுதும் அறநெறி தவறிய வழியில் சென்றதில்லை. எப்பொழுதும் குடிமக்களுக்கு ஏற்பவே ஆட்சி செய்தனர். இச் செயற்பாடு முடியாட்சியிலும் மக்களின் தனிமனித உரிமை பேணப்பட்ட தன்மையை வெளிப்படுத்தியது. அதனால் மக்கள், மிக அவசியமான உணவு, நீரை விட மன்னனையே உயிராகப் போற்றினர் என்பதற்கு

‘நெல்லும் உயிரன்றே நீரும் உயிரன்றே மன்னன் உயிர்த்தே மலர்த்தலை உலகம்’

என்ற புறநானூற்றுப் பாடல் வரிகள் புலப்படுத்துகின்றன. மனிதவாழ்வு என்பது இயற்கையுடன் இணைந்திருக்கும் வரை மனிதனுக்கு எவ்வித இடர்பாடுகளும் ஏற்பட மாட்டாது என்பதனைச் சங்கத்தமிழர் வாழ்வு உணர்த்தி நிற்கின்றது. ஆனால் இன்று அதை மறந்து இயற்கையை அழித்து மனிதன் வாழத் தலைப்பட்டதன் விளைவு விபரீதமான ஆபத்துமிக்க நோய்கள், இயற்கை அனர்த்தங்கள், உலகத்தையே அச்சுறுத்தி நிற்கும் கொடிய கொரோனா நோய்கள் அதாவது இலட்சக்கணக்கான உயிர்களைக் கொன்று குவித்துத் தொடர்ந்தும் மக்களையே சுற்றிக் கொண்டிருக்கும் கொடிய நோயால் மனித சந்ததியே அழிந்து கொண்டிருக்கின்றது.

எனவே பழைய கால வாழ்க்கை முறை அக்காலத்து மன்னர்களின் பெருநீதி, குறிப்பாக மனுநீதி கண்ட சோழன் பசுக்கன்றிற்காகத் தன் மகனைக் கொல்ல நினைத்ததுவும், முல்லைக் கொடிக்காகப் பாரி தேரை நிறுத்தியதும், பேகன் மயிலுக்குப் போர்வை கொடுத்ததும் நாம் என்றும் நினைவில் வைக்க வேண்டியன ஆகும். இவை யாவும் தமிழருக்குரிய சிறப்பம்சம் என்பதை எவரும் மறக்க முடியாது.

மேலும் சங்ககால மக்கள் இயற்கையோடு இணைந்து மகிழ்வாக வாழ்ந்த வரலாற்றை ஒருமுறை மீட்டுப் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டியது பெருமைக்குரிய தமிழர்கள் அனைவருக்கும் மிகமிக அவசியம். இயற்கையோடு இணைந்து குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல், பாலை என ஐவகை நில அமைப்பிற்கேற்ப அவனது காதல் வாழ்வு, விருந்தோம்பல் அறஉணர்வு போரியல் நடைமுறை, தொழில், உணவுப் பழக்கவழக்கங்கள் என்பன அமைந்திருந்தமை எடுத்துக் காட்டாகின்றது.

குறிஞ்சி நிலத்தில் வாழ்ந்தோர் குறவர்கள், முல்லை நிலத்தில் வாழ்ந்தோர் ஆயர்கள், மருத நிலத்தில் வாழ்ந்தோர் உழவர்கள், நெய்தல் நிலத்தில் வாழ்ந்தோர் பரதவர்கள், பாலை நிலத்தில் வாழ்ந்தோர் மறவர்கள் எனவும் அழைக்கப்பட்டனர். வேட்டையாடுதல், தினைவிதைத்தல், தேன் சேகரித்தல் போன்ற தொழில்களைக் குறிஞ்சி நிலத்தோர் மேற்கொள்ள, முல்லை நிலத்தோர் காடுகளில் வாழ்ந்தபோதும் காடுகளை அழித்துப் பயிர் செய்யாது அவற்றோடு இயைந்து வாழ்ந்து மந்தை மேய்த்தலை முதன்மைத் தொழிலாகச் செய்து இயற்கை நாட்டம் பேணினர். வளம் நிறைந்த மருத நிலத்தோர் உழவுத் தொழிலைச் செய்தனர். இவர்களுக்கு ஓய்வுநேரம் அதிகம் கிடைத்தமையால் கலைகளில் ஈடுபட்டதுடன் சிந்திக்கவும் தொடங்கினர். நெய்தல் நிலத்தில் வாழ்ந்த மக்கள் சங்கு எடுத்தல், உப்பு விளைவித்தல், முத்துக் குளித்தல் போன்ற பொருளாதார வளம்மிக்க தொழில்களைச் செய்தனர்.

‘முல்லையும் குறிஞ்சியும் முறைமையிற் திரிந்து பாலை என்பதோர் வடிவம் கொள்ளுமே’

என்ற சிலப்பதிகார வரிகள் முல்லை நிலத்திற்கும் குறிஞ்சி நிலத்திற்குமிடையில் பாலை நிலம் அமைந்ததாகவும் இருநிலத்தோரும் தமது நிலங்களில் உற்பத்தி செய்யும் பொருட்களை மற்ற நிலத்தில் பண்டமாற்றுச் செய்யச் செல்லும் போது பாலை நிலைத்தினூடாகச் சென்றனர். இயல்பாகவே வளமற்ற பாலை நில மக்கள் அவர்களிடமிருந்து அப்பொருட்களைச் சூறையாடி தமது வாழ்வை நடத்தினர் எனக் கூறப்படுகின்றது. தொடக்க காலத்தில் பாலை நில மக்களைத் தவிர நான்கு நிலங்களில் வாழ்ந்த மக்களும் தமது தொழில் மூலம் வளமாகவும் மகிழ்வாகவும் வாழ்ந்துள்ளனர்.

இல்லற வாழ்வு என்பது காதலுடன் மலர்ந்துள்ளது. தமிழர் வாழ்வில் கணவன் மனைவியரிடையே காணப்பட்ட அன்பின் நெருக்கத்தையும் உறவின் வலியையும் ஐவகை நிலங்களுக்குமுரிய அக ஒழுக்கங்களான குறிஞ்சிக்குப் புணர்தலும், முல்லைக்கு இருத்தலும், மருதத்திற்கு ஊடலும் நெய்தலுக்கு இரங்கலும் பாலைக்குப் பிரிதலும் சிறப்பான உரிய ஒழுக்கங்களாக உள்ளன. இவற்றை ‘அன்பின் ஐந்திணை’ என்று சிறப்பித்துக் கூறப்படுவது தமிழருக்குரிய சிறப்பான அம்சமாகும். மேலும் காதலின் வலிமையைக் கைக்கிளை, பெருந்திணை என்பனவும் உணர்த்துகின்றன. தம் காதல் நிறைவேறாத போது மடலேறுதல், வரைபாய்தல் மூலம் தம்முயிரை மாய்த்தமை, ஆடவரின் அற்புதக் காதல் உணர்வை எடுத்துக் காட்டுகின்றது. அத்துடன் குறிஞ்சி நிலத்தில் களவொழுக்கம் மேலோங்கிக் காணப்பட்டதுடன் பரத்தையர் ஒழுக்கமும் குறிப்பிடத்தக்கது. சங்க காலத் தமிழ் மக்களின் வாழ்வில் போரும் வீரமும் எவ்வளவு பெரிதாகப் போற்றப்பட்டன என்பதற்கு

'களிநெறிந்து பட்டனளென்னு உவகை ஈன்ற ஞான்றிலும் பெரிதே'

என்ற புறநானூற்று அடிகள் சான்று பகர்கின்றன. அதாவது தன் மகன் போரில் வீரத்தடன் இறந்த செய்தி கேட்டு தான் பெற்ற பொழுதைவிட மகிழ்ச்சி அடைந்ததாகக் குறிப்பிட்டுள்ளமை சங்கத்தமிழரின் வீரத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

சங்ககால மக்கள் ஐவகை நிலங்களுக்கும் தனித்தனிக் கடவுளரை வழிபட்டனர். குறிஞ்சி - சேயோன், முல்லை - திருமால், நெய்தல் - வர்ணன், மருதம் - இந்திரன், பாலை - கொற்றவை என்றவாறு வழிபாடுகள் காணப்பட்டன. இது அவர்களிடையே மத முரண்பாடுகளின்றி வாழ்வு மகிழ்வுறக் காரணமானது எனலாம். இன்று பல்வேறு பதவிகளும் மக்கள் வாழ்வை நெறிப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக முரண்பாடுகளையும் சிக்கல்களையும் ஏற்படுத்தும் நிலையில் சங்கத் தமிழர் சமய வாழ்வு, சுகவாழ்வு மிக்கதாக உள்ளமை போற்றுதற்குரியதாகும்.

சங்ககாலக் குறுநில மன்னர்களான பாரி, பேகன் அதியமான் போன்றோர் முறையே கபிலர், பரணர், ஒளவையார் போன்ற புலவர்களை ஆதரித்தனர். மேலும் மருத நிலத் தலைவன் பாணர், கூத்தர் போன்றோரை ஆதரித்தான் என்பது இவ்விடத்தில் கவனிக்கத்தக்கது. இது சங்கத் தமிழர்கள் இரக்கம் கொண்டு ஏழைகளுக்குக் கொடை வழங்கி அறம் செய்து காத்தனர் என்ற விடயத்தை வெளிப்படையாக உணர்த்துகின்றது.

‘எத்துணையாயினும்ஈத்தல் நன்றென

மறுமை நோக்கின்றோ வன்றே

பிறர் வறுமை நோக்கின் நவன்கை வண்ணம் '

எனப் பரணர் பேகனின் கொடைச் சிறப்பைப் போற்றியுள்ளார்.

இது மட்டுமா சங்ககாலத்தமிழர் அமைதி, ஒற்றுமை என்பவற்றிலும் உயர்ந்து விளங்கினர்.

‘யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்’

என்ற கணியன் பூங்குன்றனாரின் புறநானூற்றுப் பாடல் உலகிற்கே சகோதரத்துவத்தையும், சமத்துவத்தையும் முதன்முதலில் எடுத்துக்கூறிய பெருமைக்குரியது. இவ்வாறாகச் சங்கத் தமிழர் வாழ்வும் வளமும் தனித்துவமான அடையாளங்களுடனும் சிறப்பம்சங்களுடனும் இன்றும் இவர்கள் வாழ்வை எண்ணி இன்புறும் அளவிற்கு இலக்கியங்கள் இனிதே எடுத்தியம்புகின்றன. எனவே தான் 'தமிழன் என்றோர் இனமுண்டு தனியே அவர்க்கொரு கலையுண்டு, அமிழ்தம் அவனுடைய மொழியாகும் அன்பே அவனது வழியாகும்' என்ற பெருமிதத்துடன் தமிழரின் பெருமையை உலகறியச் செய்வோமாக.

எந்தையும் தாயும் மகிழ்ந்து குலாவி

இருந்ததும் இந்நாடே - அதன்

முந்தையர் ஆயிரம் ஆண்டுகள் வாழ்ந்து

முடிந்ததும் இந்நாடே - அவர்

சிந்தையில் ஆயிரம் எண்ணம் வளர்ந்து

சிறந்ததும் இந்நாடே - இதை வந்தனை கூறி மனதில் இருத்தி

என் வாயுற வாழ்த்தேனோ ! – பாரதியார்

ஆக்கம்: ஆசிரியர் சுலோசனா லோகன்

தமிழ்மொழி

Wed, 27 Mar 2024 20:42:18 GMT

தேடலும் பேணலும்

உலகெங்கும் வாழும் 80 மில்லியன் தமிழர்களை ஒன்றிணைத்து வைத்திருப்பது தமிழ்மொழியும் அது சார்ந்த பண்பாட்டு நடவடிக்கைகளுமாகும்.

தொன்மை, செழுமை, வலிமை என்பன எல்லா மொழிகளுக்கும் இல்லை. ஆவை எமது தமிழ் மொழிக்கு இருப்பது அதன் சிறப்பாகும். இற்றைக்கு 3000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே தமிழினம் சந்தித்த படையெடுப்புகள் கொஞ்சமல்ல. அனைத்தையும் வென்று இன்றைய தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியோடு தலைநிமிர்ந்து நிற்கிறது.

எமது இனம், மொழி, இலக்கியங்கள் யாவும் தொன்மை வாய்ந்தவை என்ற கருத்து ஆய்வாளர்களால் உறுதிப்படுத்தப்பட்டு வருகிறது.

துணைச்சான்றுகள் - இலக்கியங்கள்

இறையனார் களவியலுரை, புறநானூறு போன்ற பல இலக்கியச் செய்திகள் தொன்மையைக் கூறினாலும் இவற்றின் காலம் பற்றிய ஐயங்களினால் துணைச் சான்றாகவே கொள்ள முடியும்.

வரி வடிவங்கள்

வரிவடிவங்கள் காலத்துக் காலம் மாறி வந்ததால் வரலாற்றை உறுதிசெய்ய முடியாதுள்ளது.

முதன்மைச்சான்றுகள் - குகைக்கல்வெட்டுகள்

மயிலை சீனி வேங்கடசாமி 25 கல்வெட்டுகளை தொன்மைக்குச் சான்றாக வைக்கிறார். (சீனிவெங்கடசாமி சங்ககாலத்து தமிழக வரலாறு பக் 4565) அவை அசோகச் சக்கரவர்த்தி காலத்துக்கு முன்னையது என உறுதி செய்கிறார்.

நாணயங்கள்

அழகர்குளம் பூம்புகார் ஆய்வில் கண்டவை. ரோமபுரி நாட்டு நாணயங்கள் வாணிபம் பரவி இருந்தமைக்குச் சான்று.

பயணக்குறிப்புகள்

பிலானி (கி.பி 70) பெரிபுருசு (கி.பி 80) தொலமி (கி.பி 120) மூவேந்தர் ஆட்சிக்குறிப்பு (தமிழ்த்தொன்மையும் சிறப்பும்)

தொன்மை மொழிகளான இலத்தீன், கிரேக்கம், எபிரேயம் ஆகியன பேச்சு வழக்கிழந்து ஏட்டளவில் மட்டுமே வாழ்கிறது. சமசுக்கிருதமோ ஏட்டளவிலும் குறைந்த எண்ணிக்கையினரே பேசுகின்ற கோயில் மொழியாக இருக்கின்றது. சீனம் ஒரே எழுத்துரு கொண்டிருப்பினும் பல்வேறு கிளை மொழிகளாகப் பிரிந்து விட்டது. தமிழ்மொழியானது இன்றளவும் பேச்சளவிலும் ஏட்டளவிலும் உள்ள கன்னித் தமிழாக அழியாமல் இருக்கிறது.

பேணல்

மொழி - தமிழ்மொழிக்கல்வி

குழந்தைகளின் தமிழ் கற்கும் திறன் ஒவ்வொரு பெற்றோரின் கையில்தான் உள்ளது. ஆசிரியர் பள்ளியில் கற்பித்தாலும் வீட்டில் தினமும் தமிழ் படிப்பது மிகவும் முக்கியமானகும். இதனைப் பெற்றோர் தவறாமல்; கடைப்பிடிக்க வேண்டும். உலகெங்கும் பரந்து வாழம் தமிழர் தமது வாழ்விட மொழியில் பழந்தமிழ் இலக்கியங்களை மொழிபெயர்த்து நூலகங்களில் வைப்பதன் மூலம் அவற்றின் சிறப்பு தொன்மை மற்றும் இலக்கியச் செழுமை என்பவற்றை பிறமொழியினரும் அறிய வாய்ப்பு.

கலைகள்

கும்மி கோலாட்டம் சிலம்பு போன்ற ஆட்டங்களையும், நாட்டுக்கூத்து, அபிநயக்கூத்துப் போன்ற கூத்துகளையும், சிற்பம், ஓவியம், கட்டடக்கலை, வர்மக்கலை, நாடகம், இசை, நடனம் போன்ற கலைகளை அவ்வவ் துறை சார்ந்த வல்லுனர்களை வெளிக்கொணர்ந்து இக்கலைகளை வளர்த்தல்.

பண்பாடு

மானம், வீரம், விருந்தோம்பல், செய்ந்நன்றி மறவாமை முதலிய திருக்குறள் காட்டும் உயர்பண்புகளை இளையோரைச் சென்றடைய வழி செய்ய வேண்டும்.

தொழில் நுட்பம்

தமிழின் எதிர்காலத்தை நிலை நிறுத்துவதில் தொழில்நுட்பத்தின் உதவி. பல்கலைக் கழகங்கள், துறைசார் வல்லுனர்கன் தொழில்நுட்ப மென்பொருட்களை உருவாக்கி அவையூடாக தமிழ்மொழியினை சமூகத்தின் பல நிலைகளையும் சென்றடைதலை உறுதி செய்தல்.

வெளிநாடுகளின் பங்கு

பென்சில்வேனியா பல்கலைக்கழகத்தின் தமிழ்த்துறை முயற்சிகள். அமெரிக்கா, கனடா, பிரிட்டன் பல்கலைக்கழகங்களில் ஆய்வுகள் மேற்கொள்ள வசதிகளை ஏற்படுத்தல்.

ஆகவே தமிழின் தொன்மை பற்றிய ஆய்வுகள் நடந்தாலும் அவற்றைப் பேணலில் எமது பணி என்ன என்பதை ஒவ்வொரு தமிழனும் உணர்ந்து ஒன்றுபட்டு குமுகத்தின் பலநிலைகளிலும் தமிழ் மொழியின் பயன்பாடு அதிகரிப்பதை உறுதி செய்து கொள்ள வேண்டும்.

ஆக்கம்: சுகந்தி மார்க்கண்டு
ஆசிரியர், கனடாத் தமிழ்க் கல்லூரி

தமிழிசையை மீட்போம்

Wed, 27 Mar 2024 20:36:28 GMT

விஐயகௌரி சசிகரன்

தேனினும் இனிய நம் செந்தமிழ் மொழியானது, முத்தமிழ் என வழங்குவது யாவரும் அறிந்ததே. இயல், இசை, நாடகம் எனும் முத்தமிழில் இசைக்கே முன்னுரிமை வழங்கப்பட்டது. தமிழ்ச்சூழலில் வளர்ச்சி பெற்ற இசை தமிழிசை ஆகும். குறிப்பாகத் தமிழர்களின் செவ்விய இசை முறையைக் குறிக்கின்றது.

தமிழிசை வடிவங்கள்

பண்டைப் பண்ணிசை, செவ்வியல் தமிழிசை, பக்தி இசை, நாட்டார் இசை, திரையிசை, சொல்லிசை எனத் தமிழிசையின் வடிவங்கள் பல.

தமிழிசை நூல்கள்

சங்கநூல்களான தொல்காப்பியம், கூத்தநூல், பரிபாடல், புறநானூறு, அகநானூறு, பத்துப்பாட்டு ஆகிய நூல்களில் தமிழிசை பற்றிய பல குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன. பெருநாரை, பெருங்குருகு, பேரிசை, சிற்றிசை, இசைநுணுக்கம், பஞ்சமரபு, தாளசமுத்திரம், ஆளத்திஅமைப்பு போன்றன தற்பொழுது கிடைக்கப் பெறாத தமிழிசை நூல்கள்.

தமிழிசைச் சிறப்பு

தமிழிசைக்குச் சிறப்புகள் பல உண்டு. மனம், மொழி, மெய் எனும் முக்கோணங்களையும் தன்வயமாக்கும் திறன் தமிழிசைக்கு உண்டு. விலங்கும் அரவும் கூட தமிழிசை கேட்டு மயங்கும். அத்தகைய சிறப்பு பொருந்தியது தமிழிசையாகும்.

தமிழிசை வளர்ச்சி

தமிழர் வாழ்வில் தாலாட்டிலிருந்து ஒப்பாரி வரை ஒவ்வொரு பருவத்திலும் இசை ஒரு முக்கிய கூறாகும். இசைத் தமிழுக்கு அடிப்படையான முதற்கருவி குழற்கருவியாகும். இக்கருவியைக் கண்டவர்கள் முல்லைநில மக்கள். எனவே இசை தோன்றிய இடம் முல்லை நிலமாகும்.

தமிழின் முதன்மை இலக்கணமான தொல்காப்பியம்;,

' இசையொடு சிவணிய நரம்பின் மறைய என்மனார் புலவர் '

' யாழின் பகுதியொடு'

எனும் நூற்பாக்களின் வழி பழமைமிக்க 'யாழ்' குறித்துப் பேசுகின்றது. சங்க காலத்தில் ஆடியும் பாடியும் இசை வளர்த்த பெருமைக்குரியவர்கள் பாணர்களாவர். சங்கம் மருவிய காலத்தில் இளங்கோவடிகள் சிறந்த இசை உணர்வாளராக விளங்குகின்றார். சிலப்பதிகார அரங்கேற்ற காதை இசைக்குறிப்புகள் அடங்கிய கருவூலமாகத் திகழ்கின்றது.

களப்பிரர் ஆட்சியில் காரைக்காலம்மையார் இந்தளம், நட்டபாடைப் பண்களில் பதிகம் பாடித் தமிழிசையை வளர்த்துள்ளார். பல்லவர் காலத்தில் ஆழ்வார்களும் நாயன்மார்களும் தமிழிசை வளர்ச்சிக்கு பெரும்பங்காற்றினர். சமய குரவர்களின் தேவாரப் பண்களும், நம்மாழ்வாரின் திருவாய்மொழியும் இசை வளர்ச்சிக்கு உறுதுணையாக இருந்துள்ளன. அருணகிரிநாதரின் திருப்புகழும், மாணிக்கவாசகரின் திருவாசகமும் தமிழிசை வளர்ச்சியில் குறிப்பிடத்தக்கவை.

பிற்கால சோழர் காலத்தில் கண்டராதித்தர், கருவூர்த்தேவர் முதலியோர் இசைப் பாக்களாகிய திருவிசைப்பா பாடித் தமிழிசையை வளர்த்துள்ளனர்.

கி.பி. 13 – 16ஆம் நூற்றாண்டு காலப் பகுதியில் தமிழிசை வளர்ச்சி பின்தங்க, வடமொழி இசை வாழ்வு பெற 'மேளகர்த்தா' எனும் இசைநூல் இயற்றப்பட்டுப் பழமையான தமிழ்ப் பண்கள் மறக்கப்பட்டன. முத்துத்தாண்டவர், மாரிமுத்தாப்பிள்ளை, அருணாசலக்கவிராயர் ஆகிய இசை மும்மூர்த்திகளின் தமிழிசை வளர்ச்சியைத் தொடர்ந்து, கி.பி. 19ஆம் நூற்றாண்டில் கோபாலகிருஸ்ணபாரதியார், வேதநாயகம்பிள்ளை, கனம் கிருஸ்ணய்யர், கவிகுஞ்சரபாரதி, இராமலிங்கஅடிகள் முதலியோர் தமிழிசை வளர்ச்சிக்குப் பெருந்தொண்டாற்றினர்.

இருபதாம் நூற்றாண்டின் தமிழிசை வளர்ச்சிக்கு ஆபிரகாம்பண்டிதர், விபுலானந்தர், அண்ணாமலை அரசர், பாரதி, பாரதிதாசன், கவிமணி தேசிகவிநாயகம்பிள்ளை போன்றோர் பெரும் பங்காற்றியுள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கது.

ஈழத்துத் தமிழிசை வளர்ச்சி

ஈழத்திலும் நாட்டார் பாடலிலிருந்து தொடங்கி மெல்லிசை, பொப்பிசை எனும் வடிவில் தமிழிசை வளர்ச்சி பெற்றது. ஈழத்துத் தமிழிசை வளர்ச்சியில் முதன்மை வகிப்பவர் யாழ் நூலைப் படைத்த சுவாமி விபுலாநந்தர் ஆவார்., மற்றும் ஆறுமுகநாவலர், திரு. வீரமணி, நவாலியூர் சோமசுந்தரப்புலவர், வெள்ளை சா. வைத்தியலிங்கம் பிள்ளை, வித்துவான் சொக்கன், கவிஞர் புதுவை இரத்தினதுரை, விநாசித்தம்பி, ந.வி.மு. நவரத்தினம் போன்றோர் தமிழிசை வளர்ச்சிக்குப் பெரும்பங்காற்றியுள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கது.

தமிழிசையை மீட்போம்

இத்தகைய சிறப்புப் பொருந்திய தமிழிசையை பல்வேறு இயக்கங்கள், சங்கங்கள், பண்பாட்டு நிகழ்வுகள், இசை நாடகங்கள், தமிழ்ப் பாடல் போட்டிகள், தமிழிசைப் பாடத்திட்டங்கள் போன்றவற்றை நிகழ்த்துவதன் ஊடாக அழியவிடாமல் பாதுகாத்து மீட்டெடுப்பது தமிழர்களாகிய எங்களுடைய தலையாய கடமை எனக் கூறின் தவறேதுமில்லை.

ஆக்கம்: விஐயகௌரி சசிகரன்
ஆசிரியர், கனடாத் தமிழ்க் கல்லூரி

தமிழர் கலைகள்

Wed, 27 Mar 2024 16:50:19 GMT

மனித நாகரிகத்தின் வளர்ச்சி நிலையே கலைகளின் வெளிப்பாடுகள். தமிழர் தம் உள்ளத்து உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தக் கலைகள் வாயில்களாக அமைகின்றன. கலைகள் ஒரு நாட்டின் பன்முகப் பண்பாட்டு அடையாளமாகத் திகழ்கின்றன. மக்களின் பழக்கவழக்கம், வாழ்வியல் முறை மற்றும் பொருளாதார நிலையை வெளிப்படுத்தும் விதமாகக் கலைகள் அமைகின்றன.

கலைகளைக் கவின்தரு கலை என்றும் பயன்தரு கலை என்றும் வகுத்துக் கூறுவர் கண்ணையும் செவியையும் கவர்ந்து அவற்றின் வாயிலாக மனதிற்கு இன்பம் ஊட்டும் கலை கவின்கலை. இக்கலையை அழகுக்கலை என்றும் நுண்கலை என்றும் அழைப்பர். இசை, நடனம், ஓவியம், சிற்பம், நாடகம் போன்றவை இன்கலைகளில் அடங்கும். மாந்தனிடம் இயல்பாக உள்ள அழகியல் உணர்ச்சியின் வெளிப்பாடே அழகுக்கலை.

இக்கலை வாழ்க்கையை மகிழ்ச்சி உடையதாக்குகின்றது. மக்களின் வாழ்க்கைக்குத் தேவையான பொருட்களை ஆக்கப் பயன்படும் கலைகள் பயன்தரு கலைகள் எனப்படும். உணவுப் பொருட்களை உற்பத்தி செய்யும் உழவர், நூல்களைத் திரித்து ஆடைகளை நெய்யும் நெசவாளர், மண்ணைக் குழைத்து மட்பாண்டங்களைச் செய்யும் குயவர், பொன்னை உருக்கி வண்ண அணிகலன்களைச் செய்யும் பொற்கொல்லர் போன்றவர்கள் பயன்தரு கலைகளைப் பயின்று பணி செய்கின்றனர். நம் முன்னோர் கலைகளை அறுபத்து நான்காக வகுத்துள்ளனர்.

கட்டடக்கலை:

தமிழர் கட்டிய வீடு, மாளிகை, அரண்மனை, கோயில்கள் போன்றவை கட்டடக் கலைக்கு எடுத்துக்காட்டுகளாக உள்ளன. இவற்றுள் கோயில்களே காலத்தைக் கடந்து தமிழரின் கட்டடக்கலைக்குச் சான்றுகளாக இன்றளவும் திகழ்கின்றன. சங்ககாலம் தொட்டே முறையாகக் கட்டடங்களை அழகுற அமைப்பதற்கான மனை நூல்கள் இருந்ததாக 'நூலோர் சிறப்பின் முகில் தோய் மாடம்' என இளங்கோ அடிகள் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

பழங்காலத்தில் கோயில்கள் மரத்தினால் கட்டப்பட்டன. பின்பு களிமண், சுட்டசெங்கல், பாறைக் கோயில்கள் என அமைக்கப்பட்டு ஏழாம் நூற்றாண்டில் கற்றளிகள் அமைக்கும் முறை ஏற்பட்டது. கருங்கற்களை ஒன்றன்மேல் ஒன்றாக அடுக்கிச் சுண்ணம் சேர்க்காமல் கட்டப்படும் கட்டடங்கள், கற்றளிகள்.

தமிழகக் கட்டடக்கலை வரலாற்றில் சோழர் காலம் பொற்காலம் ஆகும். இக்கால மன்னர்கள் செங்கற்களால் கட்டப்பட்ட கோயில்களை கருங்கற்களான கோயில்களாக மாற்றி அமைத்தனர். இராசராச சோழன் எழுப்பிய தஞ்சைப் பெரிய கோயில் கட்டடக் கலையின் மணிமகுடமாக விளங்குகின்றது. நாயக்கர் காலக் கட்டடக்கலையில் நூறுகால் மண்டபங்கள், ஆயிரங்கால் மண்டபங்கள் எழுப்புதல் தனிச்சிறப்பாக இருந்தன. திருமலை நாயக்கர் மகால், இராமேசுவரம் இராமசுவாமி கோயில் ஆயிரங்கால் மண்டபம், மதுரை மீனாட்சியம்மன் கோயில் புது மண்டபம், திருச்சி மலைமீது கட்டப்பட்டுள்ள தாயுமானவர் கோயில் ஆகியன எடுத்துக்காட்டாடுகளாகும். தமிழர் கட்டடக்கலையின் நெடிய வரலாறு தமிழர் பழைமையையும் வளமையையும் உலகிற்குப் பறைசாற்றுகின்றன.

சிற்பக்கலை:

இயற்கை உருவங்களையும், கற்பனை உருவங்களையும் வடிப்பது சிற்பக்கலை எனப்படும். நடுகற்கள் சிற்பக்கலையின் தோற்றுவாயாகக் கருதப்படுகின்றன. தொல்காப்பியம், அகநானூறு, புறநானூறு நூல்களில் நடுகல் பற்றிய குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன. நடுகல் என்பது போரில் வீரமரணமடைந்த அல்லது மக்களுக்காக உயிர் துறந்த வீரனின் பெயரும் பெருமையும் எழுதி நட்டுவைத்து வழிபடும் கல் ஆகும். தொல்காப்பியர் காலத்தில் வழக்கில் இருந்த நடுகல் வழிபடும் முறை, பிற்காலத்தில் வீரர்களின் உருவத்தைச் செதுக்கி வழிபடும் முறையாக வளர்ந்தது. தெய்வங்களுக்குச் சுதை உருவங்கள் செய்து வழிபட்டனர். இதுவே, கல்லில் சிற்பம் செய்யும் கலையாக வளர்ச்சி பெற்றது. சிற்பக்கலை கோயில்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு வளர்த்தெடுக்கப்பட்டது.

தமிழர்கள் உலகத்திற்கு வழங்கிய செப்புத்திருமேனிகள் சங்ககாலத்தில் உலோகச் சிற்பங்களாக இருந்திருக்கலாம் என்ற செய்தியைத் தருகிறது. இருப்பினும் சோழர் காலமே செப்புத்திருமேனிகளின் பொற்காலம். மன்னர்கள் கட்டடக்கலையில் கொண்டிருந்த ஆர்வம் சிற்பக்கலையிலும் வெளிப்பட்டது. கோபுரங்களிலும்இ கோயில் விமானங்களிலும் சிற்பங்களை அமைத்தனர். உயர்ந்த தூண்களுடைய மண்டபங்கள் அமைத்தல், மண்டபங்களின் தூண்களில் யாளி, குதிரை, மனித உருவங்கள் அமைத்தல், புராணத் தொன்மைகளை விளக்கும் சிற்பங்கள் போன்றவை தனித்தன்மையானவை.

ஓவியம்:

கட்டடக்கலையும் சிற்பக்கலையும் போன்றே ஓவியக்கலையும் கண்ணால் கண்டு மகிழத்தகுந்த கலையாகும். அழகினைப் பாராட்ட, புலவர்கள் ஓவியத்தை உவமையாகக் கூறுவர். தொல்பொருள் ஆய்வில் கண்டெடுக்கப்பட்ட மட்பாண்டங்களின் மேல் எழுத்துகளும் பல உருவங்களும் காணப்படுகின்றன. தொடக்க காலத்தில் ஓவிய எழுத்துகள் வரிவடிவில் இருந்தன. பழங்கால தமிழர் சொற்களை அறியும் முன்பே தம் எண்ணங்களைக் காட்சிகளாக உணர்த்தினர் இயற்கையோடு கலந்து வாழ்ந்த மக்கள் தாங்கள் கண்ட காட்சியினையும் வேட்டைக் காட்சியினையும் வரைந்தனர். ஓவியங்களாகக் குகைகளில் தீட்டியுள்ளனர். பச்சிலைச்சாறு, செம்மண், விலங்குகளின் கொழுப்பு ஆகியவற்றைக் கொண்டு அவ்வோவியங்களுக்கு வண்ணம் தீட்டினர். பாறை ஓவியங்கள் அந்த நிலப்பகுதியின் தொன்மையைக் குறிக்கும் சான்றுகளாக அமைகின்றன. பண்டைய தமிழ் மன்னர்கள் ஓவியம் தீட்டுவதற்காகத் தங்கள் அரண்மனைகளிலும் கோயில்களிலும் ஓவிய மாடம் என்ற தனிப்பகுதியை அமைத்தனர். புழங்காலத்தில் சுவர் ஓவியங்களே பெரிதும் காணப்பட்டன. அதனால் சுவர் இல்லாமல் சித்திரம் இல்லை என்ற பழமொழி தோன்றியிருக்கலாம்.

இசைக்கலை:

தமிழர் இசையின் நுணுக்கங்களைத் தொன்மைக் காலத்திலிருந்தே அறிந்திருந்தனர். ஏழிசையேழ் நரம்பின் ஓசையை என்ற திருப்பதிகத் தொடர் மூலம் இசை ஏழு என்பதையும்இ இவை தனித்தனி நரம்புகளில் இசைக்கப்பட்டன என்பதையும் அறியலாம். இயற்றப்பட்ட செய்யுளை உரிய ஓசையோடு இசைப்பதால் இசை ஆகிறது. இசைக்கு உரிய கருவிகளைத் தோற்கருவிகள், துளைக்கருவிகள், நரம்புக் கருவிகள், தாளக்கருவி எனத் தமிழர் வகைப்படுத்தினர்.

தமிழர் கல்லிலும் கலை வண்ணம் கண்டனர். தமிழகத்தில் மதுரை மீனாட்சி கோவில்இ அழகர் கோவில் போன்றவற்றில் இசைத்தூண்கள் உள்ளன. பண்டைய காலந்தொட்டே தமிழர் வாழ்வியலோடு கலந்து இசைக்கலையை வளர்ந்து வந்துள்ளனர். சங்ககாலத்தில் நிலத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு இசைக்குப் பெயர்கள் சொல்லப்பட்டன.

நடனக்கலை:

மனித இனம் நாடோடியாக வாழ்ந்த காலத்தில் இருந்தே தங்கள் உணர்வுகளை நடனத்துடன் வெளிப்படுத்தி உள்ளனர் நடனக்கலை ஆடற்கலை, கூத்துக்கலை என்றும் அழைக்கப்பட்டது. தொல்காப்பியத்தில் சில கூத்து வகைகள் கூறப்பட்டுள்ளது. தாளத்துக்கும் இசைக்கும் ஒத்திசைவாக உடலை நகர்த்தும் கலை வடிவம் நடனம். இலக்கியக் கதைகள், வரலாற்று, சமூக நிகழ்வுகள், காதல் போன்றவற்றை அசைவுகள் மூலம் உணர்த்தும் கலை ஆகும். கரகாட்டம், தப்பாட்டம், ஒயிலாட்டம், மயிலாட்டம், காவடியாட்டம், பொய்க்கால் குதிரை ஆட்டம், சிலம்பாட்டம் முதலியன கிராமியக் கலைகள். சிலம்பம் கம்பு சுற்றும் தற்காப்புக்கலை ஆகும்.

நாடகம்:

மையக் கருவான கதையுடன் நடிப்பு, ஒப்பனை, ஓவியம், திரை மற்றும் ஒலி, ஒளியுடன் ஒருங்கமைக்கப்பட்ட அரங்கமைப்புடன் இயலும் இசையும் சேர்ந்து படைக்கப்படுவது நாடகம் ஆகும்.

பட்டிமன்றம்:

தமிழர் சிந்தனை கலை வெளிப்பாட்டு வடிவம் பட்டிமன்றம் ஆகும். முரண்பாடான பலவற்றை விவரிக்க, விவாதிக்க, பரப்புரைக்க பட்டிமன்றங்கள் உதவுகின்றன.

வில்லுப்பாட்டு அல்லது வில்லிசை:

இது நாட்டுப்புறக் கலைகளில் தனிச்சிறப்புடன் திகழும் தமிழர் கலை வடிவங்களில் ஒன்றாகும். வில்லின் துணைகொண்டு பாடப்படும் பாட்டு வில்லுப்பாட்டு எனப் பெயர் பெற்றுது. உடுக்கை, வில்லுக்குடம், தாளம், வீசுகோல் கட்டை போன்ற துணை இசைக்கருவிகள் பல இருப்பினும் வில்லே இங்கு முதன்மை பெறுகின்றது.

கைவினைக்கலைகள்:

இவை தொழில் சார்ந்த கலைகள் ஆகும் கிராமப்புறங்களில் வாழும் மக்கள் தமது அன்றாட பிழைப்புக்காக தங்களுக்கு அருகில் கிடைக்கும் பயன்பாட்டுப் பொருட்களைத் தயாரித்து வந்தனர். மண்பாண்டங்கள் செய்தல், முங்கில் கூடைகள் வனைதல், பாய் முடைதல், பட்டு நெசவு செய்தல், பிரம்பு பின்னுதல், மண் பொம்மை தயாரித்தல் போன்றவை கிராமப்புறக் கைவினைக் கலைகள் ஆகும்.

தமிழரின் சிறப்பையும் திறமையையும் கலைகள் எடுத்துக்கூறுகின்றன. எமது பண்பாட்டின் ஆழத்தை கீழடியில் நிகழ்ந்த புதைபொருள் ஆய்வுகள் எடுத்துரைக்கின்றன. இருக்கின்ற பெருமைகளைக் கட்டிக் காப்பதும், அவற்றை தலைமுறை தாண்டி நிற்கச் செய்வதும் தமிழர்களாகிய எமது கடமையாகும்.

தமிழின் தொன்மையைத் தேடி...

Tue, 26 Mar 2024 16:24:47 GMT

தேடலும் பேணலும்

தமிழரின் தொன்மை தொடர்பான தேடல்கள் காலம் காலமாக நடைபெற்று வந்தாலும், தமிழ் ஈழத்தின் இன அழிப்பின் பின், அதற்கான தேவை மேலோங்கி இருப்பது தொடர்ச்சியாக வெளிவரும் ஆய்வுகள் மூலமாக வெளிப்படுகிறது.

தமிழ் ஈழ நிழல் அரசைத் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் நிறுவிச் செயற்படுத்திய காலப்பகுதியில், இராணுவ அரசியற் செயற்பாடுகளுடன் தம்மைச் சுருக்கிக கொள்ளாது, பண்பாட்டுத் தேடலையும், மீட்டுருவாக்கத்தையும் தமது கொள்கைகளில் ஒன்றாகக் கொண்டு செயற்பட்டனர். அதற்காகத் தமிழீழத்தின் துறைசார் வல்லுநர்களையும், தமிழ்நாட்டின் துறைசார் வல்லுநர்களையும் அழைத்து, ஆய்வுக் கருத்தரங்குகளையும் பட்டறைகளையும் நிகழ்த்திப் புதிய இளைய சமூகத்திற்கு தமிழர் பண்பாடு, தமிழர் தொன்மை தொடர்பான அறிவூட்டலில் ஈடுபட்டனர். ஆயினும், 2009, வைகாசி 18 இன் இன அழிப்பின் பின்னர், இப்பண்பாட்டு மீட்டுருவாக்கத்தில் ஒரு தொய்வு நிலை ஏற்பட்டது.

இன அழிப்பிற்குப் பல்வேறு காரணிகள் ஏதுவாக இருந்தாலும், இப் பண்பாட்டு மீட்டுருவாக்கம் ஆட்சியாளர்களுக்கு ஒருவித அச்சத்தை ஏற்படுத்தியதில் வியப்பில்லை. எனவேதான் அழிந்து போன அல்லது அழிக்கப்பட்டுக் கொண்பிருந்த தமிழர் பண்பாட்டை மீளவும் கட்டியெழுப்ப தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் கொடுத்த விலை 2009 வைகாசி 18 ஆக அமைந்தது. இதனடிப்படையிலேயே தமிழர் தொன்மை தொடர்பான ஆய்வுகளும் தேடல்களும் இன்னமும் அவசியமாகின்றன.

பேராசிரியர் கைலாசபதி அவர்கள் தனது 'அடியும் முடியும்' என்ற நூலில் 'தமிழ் மொழி வரலாற்றாசிரியர்கள் தமிழ் மொழி உலகத்தைப் போன்றது, உலகத்தின் தோற்றத்தை அறியக்கூடுமாயினும் தமிழின் மூலத்தை முடிவாக அறியவியலாது, தமிழகமே மனுக்குலத்தின் தோற்றிடம் எனக் கூறினாலும் பகுத்தும் கணித்தும் ஊகித்தும் அறியும் ஆற்றலுடன் கூடிய ஆய்வு தேவை' என்கிறார். அதனை ஏற்றுக் கொள்ளும் அதே வேளை, புது இலக்கியம், புதுக்கவிதை எனும் அறிவாராய்ச்சித் தேடலில் நாம் தமிழரின் தொன்மையைச் சில இடங்களில் தொலைத்து விட்டிருக்கிறோம் என்பதை இங்கே குறிப்பிட்டே ஆக வேண்டும்.

உலகம் மீண்டும் ஒவ்வொரு இனத்தின் வேர்களைத் தேடியும், அவ்வினத்தின் பாரம்பரிய வாழ்க்கை முறைகளைப் போற்றியும் பாதுகாக்க முனையும்போது, இனத்தின் விடுதலைக்கான தேடலில் ஈடுபடும் நாம், எம் தொன்மையைத் தேடுதலிலும் முனைப்புக் காட்ட வேண்டும். பண்பாட்டில், கலையில், இலக்கியத்தில் என எமது வேரினை அறிய முற்பட வேண்டும். பண்பாட்டின் தொன்மையினை ஆராயும்போது பண்டைய இலக்கியங்களைத் தவிர்த்து அவற்றைத் தேட முடியாது. தொல்காப்பியம், திருக்குறள், சங்க இலக்கியங்கள், சிலப்பதிகாரம் என்பனவற்றூடாகவும், திணைகள், பெரியபுராணம், ஓவியங்கள் ஊடாகவும் எமது தொன்மையினை நாம் அறிந்து கொள்ள முடியும்.

பணபாட்டின் வழி உற்று நோக்கும் பொழுது அது எதனைச் சுட்டி நிற்கிறது என அறிதல் சாலச் சிறந்தது. றேமன்ட் வில்லியம் தனது Culture is ordinary எனும் நூலில் “ஒவ்வொரு மனித சமூகமும் தனக்கான தனித்த வடிவத்தையும் நோக்கத்தையும், உள்ளீடுகளையும் கொண்டுள்ளது. இதனை நிறுவனங்களினூடாகவும், கலை இலக்கியங்களினூடாகவும் வெளிப்படுத்துகின்றது” என்கிறார். பேராசிரியர் ஆ. சிவசுப்பிரமணியன் தனது பண்பாட்டு அடையாளப் போராட்டங்கள் எனும் நூலில், “மக்களுடன் பிணைந்து நிற்கும் பண்பாடானது பல்வேறு அடையாளங்கள் வாயிலாக வெளிப்பட்டு நிற்கும். இப்பண்பாட்டு அடையாளம் உடை, அணிகலன் போன்ற புழங்கு பொருளாகவோ, கல்வி-தத்துவம்-மருத்துவம் போன்ற அறிவுத்துறையாகவோ அமையலாம். இவற்றோடு மட்டுமன்றிப் பயன்படுத்தும் சொற்கள், சொற்களின் தொனி, முகபாவனைகள், சைகைகள் வாயிலாகவும் கூடப் பண்பாட்டு அடையாளம் வெளிப்படும்” என்கிறார். இக்கூற்றுப் புதிதல்ல என்றாலும் அதன் மூலத்தைப் பார்ப்போமாயின், இலக்கியங்கள் காட்டும் பண்பாட்டு அடையாளங்கள் எமது முன்னோரின் தொன்மையைப் புலப்படுத்தி நிற்கின்றன என்பதை மறுக்க முடியாது.

தொல்காப்பியர் காலத்தில் சாதிகள் இல்லை. மக்கள் தாங்கள் வாழ்ந்த நிலத்தால் பெயர் பெற்றனர். திணை நிலப் பெயரால் அழைக்கப்பட்டனர். குறிஞ்சித் திணையில் வாழும் மக்கள் குறவன், குறத்தி என்றும், பாலை நிலத்தில் வாழ்ந்த மக்கள் எயினர், எயிற்றியர் என்றும், மருத நில மக்கள் உழவர், உழத்தியர் என்றும், நெய்தல் நில மக்கள் நுளையர், நுளைச்சியர் என்றும், முலலை நில மக்கள் ஆயர், வேட்டுவர், ஆய்ச்சியர் என்றும் அழைக்கப்பட்டனர். அதே போன்று நிலத்தின் அடிப்படையில் தெய்வங்களை வணங்கினர். மத அடிப்படையில் அல்ல.
முல்லை நிலத்தார் மாயோனையும், குறிஞ்சி நிலத்தார் சேயோனையும், மருத நிலத்தார் வேந்தனையும், நெய்தல் நிலத்தார் வருணனையும், பாலை நிலத்தார் கொற்றவையையும் வணங்கினர் எனத் தொல்காப்பியத்தில் அறிகிறோம். எனவே தொல்காப்பியம் கூறும் தமிழர் பண்பாடு சாதி மதத்திற்கு அப்பாற்பட்டது என்பதை அறிய முடிகிறது.

திருக்குறள் காட்டும் பண்பாட்டில் அறம் சார்ந்த கருத்துக்களே மேலோங்கி நிற்கின்றன. நடைமுறை வாழ்வுக்குத் தேவையான கருத்துக்களோடு, அற வழியில் ஈட்டிய பொருளும், அறவழியில் அனுபவிக்கும் இன்பமுமே அழியாமல் நிற்பன என்பதனை அறத்துப்பால், பொருட்பால், காமத்துப்பால் மூலம் வள்ளுவர் கூறி நிற்கின்றார். அத்துடன் குடும்பம், திருமணம், இல்வாழ்க்கை, விருந்து சுற்றத்தாரைப் போற்றல் போன்ற ஒழுக்க வாழ்வையும், கல்வி, அறிவு, அரசியல் சமூகப் பொருளாதார வாழ்வையும் திருக்குறள் கூறி நிற்கின்றது. குடும்பம் என்பது சமூகத்தில் மிகப் பெரும் அங்கம் என்பதால் குடும்பத்தில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் சமூகத்தில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் எனத் திருக்குறள் கூறுகின்றது.

இடும்பைக்கே கொள்கலம் கொல்லோ குடும்பத்தைக்
குற்றம் மறைப்பான் உடம்பு - (1029)

கடவுள் வழிபாடு குறித்துத் திருக்குறள் முதன்மையாகப் பேசுகின்றது. ஒரு பண்பட்ட தமிழ்ச் சமூகத்தை உருவாக்கவோ அல்லது பண்பட்ட தமிழ்ச் சமூகத்தை வெளிப்படுத்தவோ திருவள்ளுவர் முனைந்துள்ளார். அகமாயினும் புறமாயினும் சங்கப் பாடல்கள் பண்பாட்டின் எல்லைகளைத் தொடுகின்றன. அகப்பாடல்களில் களவையும் காதலையும், புறப்பாடல்களில் புரட்சியையும் புதுமையையும் புலப்படுத்தி நிற்கின்றன. சங்ககாலம் இயற்கையோடியைந்த தமிழரின் வாழ்வைத் தெளிவுறக் காட்ட நிற்கின்றது.

கருங்கட் தாக்கலை பெரும்பிறிது உற்றெனக்
கைம்மை உய்யாக் காமர் மந்தி
கல்லா வன்பறழ் கிளை முதல் சேர்த்தி
ஓங்குவரை அடுக்கத்துப் பாய்ந்து உயிர்செகுக்கும்
சாரல் நாட! நடு நாள்
வாரல் வாழியோ! வருந்துறும் யாமே - (குறு : 69)

என்று சிறிய உயிர்களிடத்திலும் கூட அரிய பண்பாடுகளைக் கண்டு போற்றிய திறம், இயற்கையில் கண்ட பண்பாடுகளை மனிதருக்கும் ஏற்றிப் பாடி இயற்கையை முன்னிறுத்தி வாழ்ந்த வாழ்வை அறிகிறோம்.

தமிழ்ச் சமூகம் பண்பட்டு முன்னேறி வரும்போது அது தனக்கான வரையறையை வகுத்து முன்னேறியுள்ளது என்பதைச் சிலம்பு காட்டுகிறது. சிலப்பதிகாரக் காலம் மன்னர் ஆட்சிக் காலம் ஆயினும், அக்கால மன்னர்கள் மக்களாட்சித் தலைவர்களுக்குரிய பண்புகளுடன் ஆண்டுள்ளனர். மக்களும் மன்னரைப் பெரிதும் போற்றி வந்துள்ளனர். இந்திர விழாவின் முடிவில் கடலாடும் மக்கள் மன்னனுடைய 'வெண்கொற்றக்குடை இவ்வுலகம் முழுவதையும் உள்ளடக்கி ஆட்சி செய்வதாக' என மகிழ்ந்து போற்றுகின்றனர்.

மா இரு ஞாலத்து அரசு தலைவணக்கும்
சூழி யானைச் சுடர்வாள் செம்பியன்
மாலை வெண்குடை கவிப்ப
ஆழி மால்வரை அகவையான் எனவே - (சிலப். கானல் 52)

இன்னும் பெரிய புராண மாந்தர் அறநெறியில் சிறந்தவர்கள், நாயன்மார்கள் அரசறிய, அடிபணிய வாழ்ந்த சான்றாண்மையாளர்கள். நாமார்க்கும் குபியல்லோம்நமனை அஞ்சோம்' என்ற பெருமிதம் உடையவர்கள். ஈகைத்திறம் போற்றி, எவ்வுயிர்க்கும் அன்பு செய்து, ஏற்றத் தாழ்வு கருதாது, தாய்மொழியைப் போற்றி வாழ்ந்தவர்கள் பெரியபுராண அடியவர்கள்.

எனவே தமிழரின் தொன்மையைத் தேடும் போது மேற்கண்ட இலக்கியங்கள் காட்டிய பண்பாடுகளைப் பேணித் தீயன களைந்து நல்லன போற்றித தொடர்ந்திட வேண்டும். தமிழரின் தொன்மையைத் தேடும் போது ஒரு திசையில் பயணித்தால் அவற்றைக் கண்டு பிடிப்பது கடினமாக இருக்கலாம். ஆனால். வரலாற்று வழியாக, இலக்கியங்கள் வாயிலாக, பண்பாட்டின் வழியாக அவற்றைத் தேடும் போது அவற்றுக்கான பொதுத்தன்மையையும் உறுதிப்பாட்டையும் பெறக்கூடியதாக இருக்கும்.

மேலே நாம் குறிப்பிட்ட இலக்கியங்கள் வெவ்வேறு காலப்பகுதியில் வெளிவந்தவை ஆயினும் அவற்றைத் தொகுத்து நோக்கும் பொழுது, தமிழ்ச் சமூகம் பண்பாட்டையும் நாகரிகத்தையும் வழிவழியாய்க் கொண்டுள்ளதைக் காண முடிகின்றது. இன்று நாம் புதுமை என்று சொல்லும் பலவும் தொன்மையில் கடைப்பிடிக்கப்பட்டவை என்பதும் தெளிவாகிறது. ஆயினும், தொடர்ச்சியான ஆய்வுகளும் தேடல்களும் அவற்றின் உறுதித்தன்மைக்கு மேலும் வலுச் சேர்க்கும் என்பதில் ஐயமில்லை.

எனவே,
குணம் நாடிக் குற்றமும் நாடி அவற்றுள்
மிகை நாடி மிக்க கொளல் - (504)
எனும் வள்ளுவரின் கூற்றுக்கேற்ப நல்லவற்றைத் தெரிந்து பேணிப்பாதுகாக்க வேண்டும்.

ஆக்கம் மேளின் இம்மானுவல்
ஆசிரியர், கனடாத் தமிழ்க்கல்லூரி

தமிழிசையின் தொன்மை

Tue, 26 Mar 2024 15:35:12 GMT

புரிதலும் பேணலும்.

தமிழிசைத் தொன்மை: புரிதலும் பேணலும்.

தமிழ் மக்களின் வாழ்வோடு இசை இரண்டறக் கலந்துள்ளதை நாம் அனைவரும் அறிவோம். தமிழ் மொழியானது இயல், இசை, நாடகம் என்ற முப்பிரிவுகளையும் கொண்டமைவதனால் முத்தமிழ் என்று அழைக்கப்படுகின்றது. முதற் சங்கப் புலவராகக் கருதப்படும் அகத்தியரால் இயல், இசை, கூத்து என மூன்றாகப் பகுக்கப் பெற்ற இந்த முத்தமிழ்ப் பிரிவானது தமிழின் தொன்மையையும் இசையின் தொன்மையையும் அடையாளமிட்டு நிற்கின்றது.

பண்பட்ட இனங்கள் அனைத்தும் தமக்கெனத் தனித்தனி இசை மரபுகளைக் கொண்டிருப்பது வழமையாகும். இதே போன்று நாடோடியினங்களும் வனவாசிகளும் கூடத் தமக்கென ஓர் இசை மரபினைக் கொண்டிருப்பார்கள். தமிழிசையானது இற்றைக்கு இரண்டாயிரம் ஆண்டுகள் பழமையுடையதாகும்.

இயற்கையோடு இணைந்து வாழ்ந்த தமிழினத்தின் இசை மரபானது, தமிழ்ப் பண்பாட்டோடும் இரண்டறக் கலந்திருந்தது. அனைத்து உயிர்களையும் தன்வயப்படுத்தி இசைய வைப்பது இசையாகும்.
இங்கு, நாம் தமிழிசைத் தொன்மை என்பதை எடுத்து நோக்கினால், தமிழ் மக்களின் வாழ்வோடு இசை இணைந்திருந்தமையைப் பண்டைய இசைக் கருவிகளைக் கொண்டும், நாட்டார் இலக்கியங்கள், தொல்காப்பியம், சங்க இலக்கியம், சிலப்பதிகாரம், அருள்நெறிப் பாடல்கள் போன்ற இலக்கண இலக்கியங்கள் மூலமும் அறிந்து கொள்ள முடிகின்றது.

தமிழிசை வரலாறானது, இற்றைக்கு இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட பழமை வாய்ந்ததாகும். இசையைப் பண் என்று கூறுவதும் வழக்கமாகும். ஒலித் தொகுதியாகிய இசைக் கலைக்கு முதலிடம் கொடுத்து அதனைப் பற்றி நிற்கின்ற மொழி தமிழ்மொழி. ஆதலால் தமிழ்மொழி இசைத்தமிழ் என்றும். தமிழே முதன்மையாக நின்று இதனைப் பற்றி நிற்கும் இசையைத் தமிழிசை என்றும் கூறுவது தமிழ் வழக்காகும். இசை ஏழின் முதலமைப்பை முறையே தாரம், குரல், துத்தம், கைக்கிளை, உழை, இளி, விளரி என்பது பண்டைய வழக்காகும். இந்த இசை ஒலிகளைக் குறிப்பதற்கு, ஆ, ஈ, ஊ, ஏ, ஐ, ஓ, ஒள என்ற ஏழு உயிர் நெடில் எழுத்துகளைப் பயன்படுத்தினர். இவை இன்று, ச, ரி, க, ம, ப, த, நி என்று அழைக்கப்படுகின்றன. இந்த ஏழிசைகளின் அடியாக நூற்றியெட்டுப் பண்கள் தோன்றின.

பழந்தமிழர் தோற்கருவி, துளைக்கருவி, கஞ்சக் கருவி, நரம்புக் கருவி ஆகியவற்றைக் கொண்டு இசைக் கலையை வளர்த்தனர். இசையமைப்பதற்குரிய இலக்கணங்களை வகுத்தனர். இசை ஆய்வுக்கு ஏழிசைச் சங்கம் அமைத்து ஆய்வு செய்தனர். அகத்தியம், பெருநாரை, பெருங்குருகு, பேரிசை, சிற்றசை, இசைமரபு, இணை நுணுக்கம் போன்ற இசை நாடக நூல்கள் எழுந்தன. இசைக்கு அடிப்படையான சுரங்களையும் சுருதிகளையும் பண் உண்டாக்கும் முறைகளையும் நுணுக்கமாக உருவாக்கிக் கடைப்பிடித்தும் வந்தார்கள். இவ்வாறு அவர்கள் பாடி வந்த இசைகள் 12, 000 என்று கூறப்படுகின்றது.

தமிழிசைக் கருவிகளுள் மிகவும் பழமையானது யாழ் ஆகும். யாழ் என்னும் நரம்பிசைக் கருவி, 'பண் முறைமை' என்ற சீர்மை நிறை சிறப்பையும் பெற்றிருந்தது. தொல்காப்பியமும் சங்க நூல்களும் யாழ் பற்றிய செய்திகளைக் கூறுகின்றன. தொல்காப்பியர் கருப்பொருள் பற்றிக் குறிப்பிடும் போது யாழ் பற்றியும், பறை பற்றியும் கூறுகின்றார். தொல்காப்பியர் இசையிலக்கணத்தை நரம்பின் மறை என்று குறிப்பிட்டுள்ளமை அவரது காலத்தில் நரம்பிசைக் கருவிகள் பெற்றிருந்த செல்வாக்கினை உணர்த்தி நிற்கின்றது.

'அளபிறந் துயிர்த்தலும் ஒற்றிசை நீடலும்
உளவென மொழிப இசையொடு சிவணிய
நரம்பின் மறைய என்மனார் புலவர்' (தொல்-எழுத்-நூற்பா-33)

நான்கு நிலத்துக்கும் கருப்பொருள் கூறிய தொல்காப்பியர், நிலத்துக்கு ஒரு பண்ணிசைக் கருவியாக யாழைக் குறிப்பிடுகின்றார். நான்கு பெரும் பண்களுக்கும் முல்லையாழ், குறிஞ்சியாழ், நெய்தல் யாழ், மருதயாழ் என்று யாழ்களின் பெயர்கள் வழங்கப்பட்டது குறிப்பிடத்தக்கதாகும். மழலைகளின் குரலினிமைக்கு எடுத்துக் காட்டுக் கூற வந்த திருவள்ளுவர் குழலோசையையும் யாழோசையையும் குறிப்பிடுவது இங்கு நோக்கத் தக்கதாகும். குறிஞ்சி நில வேடரின் வில்லில் இருந்து யாழ் தோன்றியது என்பது ஆராய்ச்சியாளர்களது முடிவாகும். இருவேறுவில் நாண்களின் ஒலி வேறுபட்டிருப்பதைக் கண்டு, ஒரே வில்லில் பல நரம்புகளை இட்டு மீட்டியபோது யாழ் பிறந்தது. குரல், துத்தம், கைக்கிளை, உழை, இளி, விளரி, தாரம் என்னும் ஏழிசைக்கும் ஏழு நரம்புகளைக் கட்டி அவற்றை விரலினால் மீட்டி இசையை உண்டாக்கினார்கள்.

பத்தர், கோடு, ஆணி, நரம்பு, திவ்வு, தந்திரி. கரம் என்பவை யாழின் உறுப்புக்கள் ஆகும். செங்கோட்டி யாழ், சகோடயாழ், மகரயாழ், பேரியாழ், வில்யாழ், நாரதப்பேரியாழ் என்று பல வகை யாழ் பற்றிய குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன. நாரதப் பேரியாழ் ஆயிரம் நரம்புகளையுடையது ஆகும். கி.பி. ஏழாம் நூற்றாண்டில் திருஞானசம்பந்தர் பாடும் போது திருநீலகண்ட யாழ்ப்பாணர் இந்த யாழை வாசித்ததாக இலக்கியங்கள் வாயிலாக அறிகின்றோம்.

 வில்யாழ் இசைக்கும் விரலெறி குறிஞ்சி' - பெரும்பாணாற்றுப்படை
 மெல் யாழ் பற்றி மெல்ல வாங்கி - சங்க இலக்கியம் - புறநானூறு
 கணைகொடிது யாழ்கோடு செவ்விது ஆங்கு அன்ன வினைபடுபாலால் கொளல் குறள் -279
 யாழும் குழலுமஞ்சீருமிடறும் - சிலப்பதிகாரம்-அரங்கேற்றுகாதை-26-30
 ஈரேழ் சகோடமும் இடைநிலைப் பாலையும் – சிலம்பு நாடுகாண் காதை
 குழல்வழி நின்றது யாழே யாழ்வழித் தண்ணுமை நின்றது – சிலப்பதிகாரம்-அரங்-139-140
 வணகோட்டுச் சீறியாழ் வாங்குபு தழிஇப் புணர்புரி நரம்பிற் சிலம்பு -நடுகற்காதை -31-32

சங்க இலக்கியங்களும் திருக்குறளும் சிலப்பதிகாரமும் கூறும் யாழ் பற்றிய குறிப்புக்களில் சில இவையாகும்.

இத்தகைய தொன்மையும் இனிமையும் சிறப்பும் நிறைந்த யாழ் என்னும் இசைக்கருவி ஈழத் தமிழர்களின் இசை வரலாற்றிலும், இலக்கிய வரலாற்றிலும் இன வரலாற்றிலும் எத்தகைய முக்கியத்துவம் பெறுகின்றது என்பதை நாம் அறிந்து கொள்ள வேண்டிய தேவை இருக்கின்றது. 'தமிழிசைத் தொன்மை - புரிதலும், பேணலும்' என்ற நோக்கில் நாம் யாழ் என்ற இசைக் கருவியின் இன்றியமையாமையைப் புரிந்து கொள்வதுடன் அதனைப் பேண வேண்டிய கட்டாயத்தையும் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

யாழ்

1. யாழ்ப்பாணத்துக்கும் யாழ் என்ற இசைக் கருவிக்கும் உள்ள தொடர்பு.

யாழைச் சிறப்பாக மீட்டுத் தமிழிசை பாடிய பாணனுக்குப் பரிசாகக் கொடுத்த நிலம் யாழ்ப்பாணம் என்று மரபு வழிக் கதைகள் கூறுகின்றன.

2. யாழ் நூல் பற்றிய முழுமையான ஆய்வும் தேடலும்.

விபுலானந்த அடிகளால் எழுதப்பெற்ற மிகச்சிறந்த நூல் யாழ் நூல் ஆகும்.
விபுலானந்த அடிகள் எழுதிய யாழ் நூலானது யாழ் பற்றிய அரிய செய்திகள் பலவற்றைத் தருகின்றது. இசைத் தமிழ் ஆய்வு செய்த முதன்மைச் சான்றோர்களில் இவரும் ஒருவர் என்பது நாம் அனைவரும் பெருமை கொள்ளும் ஒரு விடயம் ஆகும்.

தஞ்சை ஆபிரகாம் பண்டிதர் அவர்கள் தமிழிசை ஆய்வு என்னும் முதல் இசை ஆய்வு நூலை எழுதியவர் ஆவார். யாழ் நூலானது பல ஆண்டுகள் இயல் பற்றியும், இசை பற்றியும் ஆராய்ந்து எழுதிய ஒரு ஆய்வு நூல் ஆகும். இந்த நூலினை முழுமையாகக் கற்றுக் கொள்வதற்கு கணித அறிவும், இலக்கிய ஆளுமையும், தமிழிசை பற்றிய தேடலும், புரிதலும் அவசியமாகும். அறிவியல் பட்டதாரியான அடிகளார் அவர்கள் தமது அறிவியல் ஆற்றலையும் பயன்படுத்தி இந் நூலினைத் தமிழ் கூறும் நல்லுலகிற்கு அளித்துள்ளார். 1947ஆம் ஆண்டு வெளி வந்த இந்த நூல் பற்றிக் குறிப்பிடும் போது இவ்வாராய்ச்சியினை நான் எழுதத் துணிந்தது பொய்யில் காட்சிப் புலமையிலோராகிய இளங்கோவடிகள் தமிழ்த் தெய்வத்தின் திருவடிகளுக்கு அணியாகப் புனைந்தளித்த தெய்வமா காவியமாகிய சிலப்பதிகாரத்தின் மாட்சியினை என்னால் இயன்றவரை உலகிற்குத் தெரிவிக்கும் பெரு விருப்பினாலேயாம்.

இயற்றமிழ் நூல்களிலே பரந்து கிடக்கும் இசைநூல் முடிவுகளை என் போன்ற தமிழ் மாணவர்கள் ஓரளவிற்கு உணர்ந்து கொள்ள இவ்வாராய்ச்சி உதவுமாயின் எய்தும் பயனும் பெறுதற்குரிய பேறும் அதுவேயெனக் கொண்டு உளமகிழ்வுறுவேன்.

கடல்வாய்ப் பட்டனவும் காலத்தின் மாறுதலினாலே மறைந்து போயினவுமாகிய நூல்கள் மிகப் பல. அந் நூற்பெயர்களைக் கூறிப் பழமை பாராட்டுவதோடு அமைந்திருப்போமா இல்லை முன்னிருந்த கலைச் செல்வத்தை மீட்டும் பெறுவதற்கு முயல்வோம். அத்தகைய முயற்சி நமது நாட்டுக்கு ஆக்கமளிக்கும்.

சர் உவால்டர் ஸ்கொட் என்னும் கவிஞர் தமது தாய்நாட்டில் இருந்து மறைந்துபோன யாழ்க் கருவியினை முன்னிலைப் படுத்தி எழுதிய செழும்பாடல் உள்ளத்தை உருக்கும் நீர்மையது. அது நமது நாட்டு யாழ்க் கருவிக்கும் ஏற்புடையதாதலின், அப் பாடலின் மொழிபெயர்ப்பினை ஈண்டுத் தருகின்றோம். இது ஸ்கொட் எழுதிய நீர்நிலைக் கன்னிகை ( Lady of the Lake ) என்னும் அழகிய பனுவலின் முன் நிற்பது.

வட புலத்து நல் யாழே நீரூற்றுனுக்கு நிழலளுக்கும் இம் மரக்கிளைமீது நெடிது தங்கினை. இலையொலியும், அருவி நீரொலியும் இசையியம்ப நின்னரம்புகள் இசையின்றித் துயிலுதல் முறையாகுமா? முன்னாளிலே வீசுகின்ற காற்றிலே இசையமுதத்தினை உகுத்தனையே. நின்பாற் பொறாமையுற்ற பசுங்கொடி படர்ந்து நின் நரம்புகளை ஒவ்வொன்றாகக் கட்டிவிட்டமையினாலே பேசாதிருக்கின்றனையோ? வீர் முகத்திலே புன்னகை தவழவும், அரிவையர் நாட்டங்களிலிருந்து உவகைக் கண்ணீர் கலுழவும் நினது இனிய குரலினாலே பேசலாகாதோ?
முன்னாளிலே, கலிடோனியாவிலே விழாக் கொண்டாடுவோர் மத்தியிலே, நீ மௌனம் சாதித்ததில்லையே. காதலையும் வெற்றியையும் பாடி அச்சத்தையும் பெருமிதத்தையும் அளவுபடுத்தினையே. நினது இசை கேட்டுருகும் வண்ணம் காவலரும் காரிகை நல்லாரும் சூழ்ந்து நின்றனரன்றோ? வீரரது தீரச் செயலும் காரிகையாரது ஒப்பற்ற கண்ணிணைகளுமே நினது பாடற் பொருளாக அமைந்தன.
நல் யாழே! துயிலெழுந்தெழுவாயாக நினது நரம்புகளிற் படரும் கையானது பயிற்சியற்ற கையெனினும் செழிய பழம் பாடல்களின் இன்னொலியினை ஓரளவிற்காவது இசைத்தலாகாதா? நின் இசைக்கருவி ஓர் இதயமாவது துடிப்புறுமெனின் நின் செயல் வீண்செயல் ஆகாதல்லவா? நீ இன்னும் வாய் திறவாதிருந்தால் தகுதி அன்று. சித்தத்தைக் கவரும் வன மோகினியே! எழுந்திரு. இன்னும் ஒரு முறை எழுந்திரு.

வட புலத்து நல் யாழே என்றிருப்பது தென் புலத்து நல் யாழே எனவிருப்பின் தமிழ் நாட்டுப் பாணரிசைத்த யாழுக்கு இப் பாடல் ஏற்புடையதாகுமன்றோ?

ஆக்கம்: கலாநிதி குலமோகன்
ஆசிரியர், கனடாத் தமிழ்க் கல்லூரி

வல்வெட்டித்துறை

Fri, 15 Mar 2019 15:18:47 GMT

எனது தாய் மண்

வல்வெட்டித்துறை எனது தாய், தந்தை மற்றும் அவர்களின் முன்னோர்களினதும் பூர்வீக வாழ்விடமாகும் . இது கடலும் கடல் சார்ந்த இடமான நெய்தலும், வயலும் வயல் சார்ந்த இடமான மருதமும் ஒன்றிணைந்த நகரமாக விளங்குகின்றது .

இலங்கையின் வடகிழக்கு கரையில் யாழ்ப்பாண மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு துறைமுகப்பட்டடினமாகும் . யாழ்ப்பாணத்தில் இருந்து வடகிழக்கே 17 மைல் தூரத்திலும் பருத்தித்துறை நகரிலிருந்து 5.25 மைல் மேற்கேயும் அமைந்துள்ள கரையோர நகரமாகும் .

இங்குள்ளவர்களின் முக்கிய தொழில்களாக உழவு, கப்பல் வணிகம், மீன்பிடித்தல் காணப்படுகின்றன . கடல்வழிக் கப்பல் வாணிபம் வெளிநாட்டவரின் ஆட்சிக்கு முன்பே சிறப்புற்று விளங்கியது . இலங்கையின் சுதந்திரத்தின் பின்பான காலங்களில் சிறிது சிறிதாக கப்பல் வாணிபம் திட்டமிட்டு சிதைக்கப்பட்டது . அதன் காரணமாக துறைமுகம் தூர்ந்து அழிந்துவிட்டது .

வல்வெட்டித்துறையில் தமிழர்கள் மட்டுமே வாழ்கின்றனர் . இவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் சைவ சமயத்தையும் ஒரு சிறு பகுதியினர் கிறித்துவ சமயத்தையும் சேர்ந்தவர்கள் . இங்குள்ள இரு சமயத்தவர்களும் மிகவும் ஒற்றுமையாகவும், இருவரது மறைகளையும் மதித்தும் நடக்கின்றமை ஒரு முன்மாதிரியான விடயமாகும் .

இங்குள்ள மூன்று சைவக் கோவில்களில் முத்துமாரியம்மன் கோவில் மிகவும் சிறப்புடன் கொண்டாடப்படும் கோவில் ஆகும் . பெரிய கோவிலான சிவன் கோவிலானது தலைவர் திரு . வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரன் அவர்களின் பேரனாரால் கட்டப்பட்டமை பெருமையோடு நினைவு கூரப்பட வேண்டியதாகும் இன்றளவும் முழுச் சைவ முறைப்படி எல்லாக் காலப் பூசைகளும் இனிதே நடைபெற்று வருவது இந்த சிவன் கோவிலின் சிறப்பாகும் .

மேற்கே அமைத்துள்ள செல்வச்சந்நிதி கோவிலானது, வல்வெட்டித்துறை நகர சபைக்குள் அமைந்துள்ள ஒரு வரலாற்றுப் புகழ் பெற்ற முருகன் கோவிலாகும் . கிழக்கே பொலிகண்டியில் அமைந்துள்ள கந்தவனம் கோவிலும் புகழ் பெற்ற ஒரு கோவிலாகும் .

வல்வெட்டித்துறையின் சிறப்புகளில் ஒன்றாக அங்கு நடக்கும் இந்திர விழா எனப்படும் முத்துமாரியம்மனின் தீர்த்தத் திருவிழாவைக் குறிப்பிடலாம் . சித்திரை மாதத்தில் 15 நாட்கள் கொண்டாடப்படுகின்றது . 15 வது நாள் அம்மன் கோவிலிலிருந்து காலையில் புறப்பட்டு ஊரின் கிழக்கே உள்ள ஊரணி எனும் கடலில் தீர்த்தமாடிவிட்டு நெடியகாட்டிலுள்ள பிள்ளையார் கோவிலில் பகலில் தங்கிப், பின்னர் மாலையில் தொடங்கி பின்னிரவு வரை பிள்ளையார் கோவிலின் வீதியில் அமர்ந்து அருள் பாலித்து இசை, நடனம், சிலம்பம் மற்றும் புகைக்கூண்டு நிகழ்ச்சிகள் முடித்து கோவிலை நோக்கி புறப்படுவார் .

ஊர் முழுவதும் வீதியின் இரு பக்கமும் வாழை மரங்களாலும், வண்ண விளக்குகளாலும் அலங்கார வளைவுகளாலும் சோடிக்கப்பட்டிருக்கும் . வீதிகளின் முக்கிய சந்திகளில் மேடைகள் போட்டு இசை, நடன நிகழ்ச்சிகள் நடாத்தப்படும் . அம்மன் பின்னிரவு 4 அல்லது 5 மணிக்கே தன் கோவில் வந்தடைவார் . அவ்வளவு சிறப்பாக எங்கள் ஊர்த் திருவிழா கொண்டாடப்படும் .

வல்வெட்டித்துறையில் நான்கு பாடசாலைகள் உள்ளன . இவற்றுள் ஒன்று வல்வை மகளிர் மகாவித்தியாலயம் ஆகும் . மற்றவை கலவன் பாடசாலைகளாகும் . இவை யாவும் ஊர் மக்களாலேயே கட்டப்பட்டன . இவற்றுள் சிதம்பராக் கல்லூரி முன்பு மிகவும் பிரசித்தமாயிருந்தது . திருகோணமலை, மட்டக்களப்பு போன்ற இடங்களிலிருந்தும் மாணவர்கள் வந்து அங்கு தங்கியிருந்து படித்தனர் . இவர்கள் தங்களின் ஞாபகார்த்தமாக விஞ்ஞான, பௌதீக ஆய்வு கூடங்களைக் கட்டுவித்துள்ளனர் . கலைகளிலும், கல்வியிலும், விளையாட்டுகளிலும் சிறந்து விளங்கும் வல்வை நகர் தலை சிறந்த கல்விமான்கனைக் கொண்டிருப்பதும் சிறப்பான விடயமாகும் .

ஊரிலுள்ள ஒரேயொரு பெரிய வைத்தியசாலை ஊரணி வைத்தியசாலையாகும் . ஊரவரினாலேயே அக்கட்டடம் கட்டப்பட்டது . எனது பெற்றோரின் ஊரான வல்வை நகரின் மிகச்சிறப்பான விடயம் அங்குள்ள எந்த ஒரு கட்டடமும் அரசாங்கத்தால் கட்டப்படவில்லையென்பதாகும் .

எனது தாயும் தந்தையும் பிறந்த ஊரையும் எனது தாய் மண்ணையும் எண்ணி நான் பெருமையடைகிறேன் .

பாமகள் சிவகுமார்
தரம் 12
பாரதிதாசன் வளாகம்
ஆசிரியர் : திருமதி சித்திரா பீலிக்ஸ்

முள்ளியவளை

Thu, 14 Mar 2019 15:01:34 GMT

கலைகள் மிகுந்த ஊர்!

முள்ளியவளை

இலங்கையின் வடமாகாணத்தில் உள்ள முல்லைத்தீவு மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு அழகிய ஊராகும். இவ்வூரிலேதான் எனது அம்மா பிறந்து வளர்ந்தார். இவ்வூர், பாடசாலைகள், கோவில்கள், வயல்கள், தோப்புகள் மற்றும் குளங்கள் என்பனவற்றைக் கொண்டு அழகாகக் காட்சியளிக்கின்றது. முள்ளியவளை என்ற பெயர் வரக் காரணம், முன்னாளில் இங்கு முள்ளி மரங்கள் அதிகமாகக் காணப்பட்டதால் ஆகும் என்று ஒரு செவிவழிக்கதையும் உண்டு.

இங்கு வித்தியானந்தாக் கல்லூரி மற்றும் கலைமகள் வித்தியாலயம் என இரண்டு உயர்தரப் பாடசாலைகளும் இரண்டு தொடக்கப் பாடசாலைகளும் அமைந்து, அவ்வூர் சிறார்களை நல்வழிப்படுத்தி வருகின்றது. முள்ளியவளையில் காட்டாவிநாயகர், கல்யாண வேலவர் மற்றும் ஐயன் கோவில் எனப் பல கோவில்கள் இருக்கின்றன. அதில் காட்டாவிநாயகர் ஆலயத்தில் ஆண்டுதோறும் வைகாசி விசாகத்தில் வருகின்ற பொங்கல் தினத்தன்று, கடல் நீரில் விளக்கு எரிப்பது மிகவும் அற்புதமான காட்சியாகும். அதைக் காண்பதற்காகப் பல்வேறு இடங்களில் இருந்தும் மக்கள் வருவார்கள்.

முள்ளியவளை மக்களின் பிரதான தொழில் உழவாக இருந்ததால் ஓய்வு நேரங்களில் அவர்கள் கலைகளில் மிகுந்த ஆர்வமுடையவர்களாக இருந்தார்கள். இங்குள்ள மக்களால் ஆடப்படும் கோவலன் கூத்து பார்ப்பதற்கு அழகாக இருக்கும். முள்ளியவளையைப் பல அறிஞர்களும் கலைஞர்களும் பிறப்பிடமாகக் கொண்டுள்ளார்கள். பண்டாரவன்னியன் வரலாற்றை நாடகமாக எழுதிய பெருமைக்குரிய தழிழ் அறிஞர் முல்லைமணி அவர்களின் சொந்த ஊர் முள்ளியவளை ஆகும். இதைத் தவிர இன்னும் ஒரு சிறப்பும் முள்ளியவளைக்கு உண்டு. அது தாயக விடுதலைக்காகப் போராடி தமது இன்னுயிரை ஈந்த மாவீரர்கள் இளைப்பாறும் மாவீரர் துயிலுமில்லம் ஒன்றும் முள்ளியவளையில் இருக்கின்றது.

இத்தனை சிறப்புக்கள் கொண்ட இந்த ஊர் இறுதிப்போரின் போது பல சொல்லிலடங்காத இன்னல்களை எதிர் கொண்டு மீண்டும் பழைய நிலைக்குத் திரும்ப தொடர்ந்து போராடிக் கொண்டிருக்கின்றது.

ஆக்கம்: அந்துகி சிவப்பிரகாசம்

முல்லைத்தீவு

Wed, 13 Mar 2019 15:34:44 GMT

வீர காவியம் படைத்த மண்

முல்லைத்தீவு

வந்தாரை வாழ வைக்கும் வன்னி மண்ணின் தலை சிறந்த ஊர்களில் ஒன்று முல்லைத்தீவு ஆகும். அடங்காப் பற்றுக் கொண்ட வீரமன்னன் பண்டாரவன்னியன் தனது இறுதி மூச்சுவரை ஆங்கிலேயருடன் போரிட்டு வீர காவியம் படைத்த மண். அம் முல்லை மண் ஈன்றெடுத்த முத்துக்களில் என் பெற்றோரும் இருவர் என்பதில் பெரு மகிழ்ச்சி அடைகின்றேன்.

இங்கே பெரும்பான்மையாகத் தமிழரும். சிறுபான்மையாக இசுலாமியத் தமிழரும் வசிக்கின்றனர். முல்லைத்தீவு மகாவித்தியாலயம், முள்ளியவளை வித்தியாநந்தாக் கல்லுரி, புதுக்குடியிருப்பு மகாவித்தியாலயம் என்பன சிறப்பான கல்வி கூடங்கள் ஆகும்.

மூன்று பக்கங்களும் வளமான நிலப்பரப்பையும் ஒரு பக்கம் கடற்பரப்பையும் கொண்டு அமைந்துள்ளது. தமிழ் மன்னர்களால் கட்டப்பட்ட குளங்களும் உள்ளன. இந் நிலத்தின் தன்மையானது செம்மண் கலந்த இருவாட்டி மண்ணாகும். இப்பகுதி உலர்வலயமாக உள்ளதால் எப்பொழுதும் பயிரச்செய்கை மிக்க பூமியாக உள்ளது. இங்கே குறிப்பாக நெல் விளைவித்தல் சிறுதானிய உற்பத்தி, கால்நடை வளர்ப்பு என்பவற்றுடன் மீன் பிடித்தல் தொழிலும் சிறப்பாக நடைபெறுகின்றது.

இங்கு பல வழிபாட்டுத்தலங்கள் உள்ளன. குறிப்பாக வற்றாப்பளை கண்ணகி அம்மன் கோயில், ஒட்டுசுட்டான் தான்தோன்றீசுவரன் கோயில் என்பன குறிப்பிடத்தக்கன. இதில் கண்ணகி அம்மன் கோயில் தமிழர் பண்பாட்டு வரலாற்றுடன் தொடர்புடையதாகும். அதாவது கண்ணகி மதுரையைத் தீக்கிரையாக்கி அழித்தபின், நந்திக்கடற்கரை அருகே பத்தாவது இடமாக வந்து தங்கியதால் பத்தாம்பளை என்பது மருவிப் பின்னர் வற்றாப்பளை எனலாயிற்று என்று கூறுவர். இங்கே சினம் கொண்ட கண்ணகிக்குச் சினத்தை அடக்குவதற்கு ஒவ்வொரு ஆண்டும் கூத்து நடைபெறுகிறது.

முல்லை நகர் மக்கள் இயல், இசை, நாடகத்தை வளர்ப்பதில் வல்லவர்கள். இங்கே சிறுகதை, நாடக எழுத்தாளர்கள், அண்ணாவிமார், நெறியாள்கைக் கலைஞர்கள் போன்ற வல்லுநர்கள் உள்ளனர். இசைத் துறையிலே வல்ல முல்லைச் சகோதரிகள், நாடகக் கலைஞன் பொன்னையா அண்ணாவியார், சிறுகதை நாவல் எழுத்தாளர் பாலமனோகரன், நவீன இலக்கியக் கலைஞர்களான அரியான் பொய்கை செல்லத்துரை, முல்லைமணி போன்றோரை நாம் குறிப்பிட்டுச் சொல்லலாம்.

பெண்களும் மிக்க வீரம் கொண்டவர்கள். மதங்கொண்ட யானையை அடக்கிய அரியாத்தாள் என்ற கதை இதற்குச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகும்.

இவ்வாறாக செழிப்பும் சிறப்பும் மிக்க முல்லை நகரிலே 2004 ஆம் ஆண்டில் ஏற்பட்ட கடல்கோளினால் பல உயிர்களுக்கும் சொத்துக்களுக்கும் பெரும் சேதம் ஏற்பட்டது. இதனால் பலர் தமது உறவினர்களையும் உடமைகளையும் இழக்க வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டனர். அது மட்டுமன்றி 2009இல் இனப்படுகொலையின் வடுக்களையும் மண் சுமந்து கொண்டது எமக்குப் பெரும் துன்பத்தைக் கொடுக்கின்றது.

ஆக்கம்: கபிசா சுதர்சன்

கட்டைப்பறிச்சான்

Thu, 07 Mar 2019 14:53:28 GMT

இயற்கை வளம் நிரம்பிய ஊர்

கட்டைப்பறிச்சான்

எனது பெற்றோர் பிறந்த தாயகம் ஈழம். இங்கு திருகோணமலை மாவட்டத்தில் மூதூரை அண்மித்துள்ளது “கட்டைபறிச்சான்” என்னும் ஊர். இதுவே எனது பெற்றோர் பிறந்த ஊர் ஆகும்.

திருகோணமலைப் பட்டினத்தில் வரலாற்றுப் புகழ் பெற்ற திருக்கோணேச்சரம் என்ற சிவன் கோவில் ஒன்றுண்டு. இக்கோவில் குளக்கோட்டனால் கட்டப்பட்டது என்ற வரலாறுண்டு. இக்கோவிற் திருப்பணிக்காக அயற் கிராமங்களிலிருந்து பால், சந்தனக் கட்டைகள், பூக்கள் முதலியன கொண்டுவரப் பட்டதாகவும் கூறுவர். 'சந்தன வெட்டை' என்னும் இடத்திலிருந்து சந்தனக் கட்டைகளை வெட்டி, மாட்டு வண்டிகளில் ஏற்றி கட்டைப்பறிச்சான் எனும் இடத்திலுள்ள ஆற்றங்கரையிற் பறித்துப் பின் மரக்கலங்களில் ஏற்றிக் கடல் மார்க்கமாகக் கோணேசர் கோயிலுக்குக் கொண்டு சென்றதாகவும் சந்தனக் கட்டைகளைப் பறித்து, ஏற்றிய இடமாகையால் 'கட்டைப்பறிச்சான்' எனும் காரணப்பெயர் உண்டதானதாகவும் கூறுவர்.

இக் கிராமம் இயற்கை வளம் நிரம்பிய ஓர் ஊர் ஆகும். மண் வளம், நீர் வளம் நிரம்பியது. நிலக்கீழ் நீரூற்று நிறைய உண்டு. இதனால் மரக்கறித் தோட்டங்கள் நிறைய உண்டு. மழை நீரை நம்பி விதைத்து அறுவடை செய்யும் வயல்களும், குளங்களும் உண்டு. எனவே பொருளாதாரம் குறைவின்றி நடைபெறும் கிராமம் ஆகும். முயற்சியுள்ளவர்கள் கால்நடைகளையும் வளர்ப்பர். அதற்கேற்ற வசதிகளும் இக் கிராமத்தில் உண்டெனலாம். ஆகவே பாலுக்கு இக் கிராமத்தில் பஞ்சமில்லை.

மக்களின் கல்விநிலை மிகக் குறைவு. காரணம், அதற்குரிய வசதி வாய்ப்புகள் கிடைப்பது அரிது. தொடக்கத்தில் கத்தோலிக்கப்; பாடசாலை ஒன்றே இருந்தது. அதுவும் ஐந்தாம் வகுப்பு வரை மட்டுமே. தற்போது கல்வியின் சிறப்பை உணர்ந்தவர்கள் பிற கல்வி வசதியுள்ள இடங்களுக்குச் சென்று கல்வி கற்று உயர்ந்து நிற்கின்றார்கள். பின்னர் சேனையூர் மகா வித்தியாலயம், கடற்கரைச் சேனை அரசினர் தமிழ்க் கலவன் பாடசாலை, அம்மன் நகர் அரசினர் தமிழ்க் கலவன் பாடசாலை எனப் பல பாடசாலைகள் மிளிர்ந்துள்ளன.

இங்கு உள்ள மக்கள் எல்லோரும் சைவசமயிகள். அதனால் விழாக்களும் அதன் அடிப்படையிலேயே நடைபெறுகின்றன. இரண்டு பிள்ளையார் கோவில்களும் சக்தி வழிபாட்டுத் தலங்களும் உண்டு.

தொடக்க காலத்தில் யாழ்நகர் சென்று ஆங்கிலக் கல்விகற்ற நா. நடராசபிள்ளை என்பவர் 'உடையார்” என்னும் உத்தியோகம் பெற்று வாழ்ந்தவராவார். அடுத்து கிராம சபைத் தலைவராகவிருந்த கதிர்காமத் தம்பி என்பவரும் பொதுத்தொண்டுகள் புரிந்தவர்களாவார்கள். மேலும் மருத்துவ வசதியின்றி இருந்த கிராமத்தில் ஆயுள்வேத மருத்துவராக, காளியப்பு, விஸ்வலிங்கம் சங்கரப்பிள்ளை போன்றோர் பரம்பரை மருத்துவர்களாக உருவாகினர். இன்று கல்விநிலை உயர்ந்தபடியால் பலர் கலை, வணிக, மருத்துவப் பட்டதாரிகளாகிச் சேவை புரிகின்றனர். இன்று ஒரு படித்த, உயர்ந்த குமுகாயத்தைப் பார்க்கும்போது, எனதுள்ளம் குதூகலிக்கின்றது.

ஆக்கம்:

ஆர்த்திகா இரகுநாதன்

புங்குடுதீவு

Thu, 07 Mar 2019 02:17:57 GMT

என் தாய் பிறந்த தீவு!

புங்குடுதீவு

புங்குடுதீவு இலங்கையின் யாழ்ப்பாண மாவட்டத்தின் தென்மேற்குப் பகுதியில் அமைந்துள்ள ஏழு தீவுகளில் ஒன்றாகும். யாழ் நகரில் இருந்து செல்லும் 18 மைல் நீளம் உள்ள பெரும் சாலை இத்தீவை யாழ்ப்பாணக் குடாநாட்டுடன் இணைக்கின்றது. குடாக்கள், முனைகள் என்பன அமையப் பெற்ற இத்தீவின் சுற்றளவு 21 மைல்கள் ஆகும். இது கிழக்கு மேற்காக 5.5 மைல் நீளமும் வடக்குத் தெற்காக 3 மைல் அகலமும் கொண்டதாக தோற்றம் அளிக்கின்றது.

இத்தீவானது வேலணை வாணர் பாலத்தினால் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. குறி கட்டுவான், கழுதைப்பிட்டி போன்ற துறைகள் மூலம் மற்றைய தீவுகளுடனான தொடர்புகளை புங்குடுதீவு கொண்டுள்ளது. இவ்வூர் மக்களின் வாழ்வாதாரங்களாக உழவும் கால் நடை வளர்ப்பும் மீன் பிடித் தொழிலும் காணப் படுகின்றன.

புங்குடுதீவு என்ற பெயர் தோன்றியமைக்கு பல்வேறு விளக்கங்கள் கூறப்படுகின்றன. 'பொன்கொடு தீவு' என்ற பெயர் மருவி 'புங்குடுதீவு' ஆயிற்று என்றும் அக்காலத்தில் புங்கை மரம் நிறைந்த காடாக இவ்விடம் இருந்தமையால் 'புங்குடுதீவு' எனப் பெயர் பெற்றதாகவும் கதைகள் உண்டு. தமிழ் நாட்டில் உள்ள பூங்குடி என்னும் ஊர்ப் பெயரை புங்குடுதீவுடன் தொடர்பு படுத்திக் கூறப்படுவதும் உண்டு.

இசுலாமியரின் படையெடுப்பு தமிழகத்தில் ஏற்பட்ட பொழுது அங்குள்ள பூங்குடி மக்கள் அவர்களது கொடுமையில் இருந்து தம்மைப் பாதுகாக்க வேண்டிய துன்ப நிலையில் இங்கு தப்பி ஓடி வந்து குடியேறியதினால் இத்தீவுக்குப் 'பூங்கொடி,' 'திருப்பூங்கொடி' என்னும் பெயர்கள் வழங்கப்பெற்று காலப்போக்கில் மருவி 'புங்குடுதீவு' ஆயிற்று என்பர் ஒரு சாரார்.

புங்குடுதீவானது ஏனைய தீவுகளுக்கு மத்தியில் காணப்பட்டமையால் ஒல்லாந்தர் இதற்கு 'மிடில்பேர்க்' எனப் பெயர் இட்டனர். மேலும், ஒல்லாந்தர் காலத்தில் கடலில் குளித்தெடுத்த சங்குகளைக் கொண்டு வந்து, பதம் பிரித்துப் பிற நாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்யப்பட்ட இடமாகவும் இது அமையப் பெற்று விளங்குகின்றது. இதனால் இதற்கு 'சங்குமாவடி' என்று பெயர் வழங்கப்பெற்றிருக்கலாம் எனச் சிலர் கருதுகின்றனர்.

இங்கு புளியடித்துறை, கழுதைப்பிட்டித் துறை, குறிகாட்டுவான் துறை, மடத்துவெளித் துறை என்னும் நான்கு துறைகள் காணப்படுகின்றன. கோரியா என்ற இடத்தில் ஒல்லாந்தரால் கட்டப்பட்ட 35 அடி உயரமுள்ள வெளிச்சவீடு ஒன்றும் இங்கு அமைந்துள்ளது. பெருங்கப்பல்களும் செழித்த வாணிபமும் அக்காலத்தில் இருந்தமையால் நடுக்கடலில் கப்பல்கள் திசைமாறாது கரையைச் சேர்வதற்கு இது துணையாக அமைந்தது.

இவ்வூருக்கு அழகு சேர்ப்பனவாக பத்துக்கும் மேற்பட்ட கோவில்களும் குளங்களும் அமைந்துள்ளன. இவ்வாறான பல சிறப்புகள் பெற்று அழகுடன் திகழும் புங்குடுதீவு எனது தாயார் பிறந்த ஊராகும்.

ஆக்கம்:
சுபானு செந்தில்குமார்

புங்குடுதீவு

காரைநகர்

Tue, 05 Mar 2019 15:19:01 GMT

இயற்கை வளம் நிறைந்த தீவு

காரைநகர்

எனது தந்தை யாழ்ப்பாணத்தில் உள்ள காரைநகரில் பிறந்தார். எனது தாயார் யாழ்ப்பாண நகரத்தில் பிறந்தார்;. நான் எனது தந்தையரின் ஊரைப் பற்றி எழுதுகிறேன். யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து சுமார் 20 கி.மீ தொலைவில் காரைநகர் அமைந்துள்ளது. இங்கு உள்ள மக்கள் தொகை பதினோராயிரம் ஆகும். இது வடக்கு மாகாணத்தில் அமைந்துள்ளது. காரைநகர் நான்கு பக்கமும் கடலால் சூழப்பட்ட ஒரு சிறிய தீவாகும்.

இங்குள்ள மக்கள் விவசாயம், வீட்டுத்தோட்டம், மீனவத்தொழில் மற்றும் பிறதொழில்களும் செய்வார்கள். எங்கு பார்த்தாலும் பரந்த வயல் வெளிகளில் நெற்கதிர்கள் பச்சைப்பசேலென காட்சியளிக்கும். இங்கு வயலில் நெல்லு, எள்ளு, பயறு என்பன விதைப்பார்கள். வீடுகளில் ஆடு, மாடு, கோழி என்பன வளர்ப்பார்கள். இங்கு கசோரினா கடற்கரையும் ஓரு வெளிச்ச வீடும் உள்ளது. இங்கு சுற்றுலா பயணிகள் அதிகளவில் வருவார்கள். ஏனெனில் இது இயற்கை அழகு மிகுந்த ஒரு கடற்கரையாகும்.

காரைநகர் பனைவளம் நிறைந்த இடமாகும். இதைக் கற்பகதரு என்றும் அழைப்பர். இங்கு வாழ்கின்ற மக்கள் பனையில் இருந்து பல பயன்களைப் பெறுகின்றார்கள். பனையில் இருந்து பனங்காய், நுங்கு, பினாட்டு, பனங்கிழங்கு, ஒடியல், பனங்கட்டி, பனங்கற்கண்டு, புழுக்கொடியல் பெறுகின்றனர். மற்றும் ஓலையில் இருந்து பாய், பெட்டி, கடகம், விசிறி என்பனவும் செய்வர். வீடு கட்டுவதற்குத் தேவையான மரங்களையும் விறகுக்காக மரத்தின் பிற பாகங்களைப் பயன்படுத்துவர். இங்கு பெறப்படும் பனம் பொருட்களை வேறு இடங்களுக்கு விற்பனைக்காக அனுப்புவார்கள்.

இங்கு உள்ள கடற்கரைகளில் மீனவர்கள் வலைகள், தூண்டில்கள் மூலம் மீன் பிடிப்பார்கள். அவற்றை கடற்கரையில் விலைபேசி விற்பார்கள். அங்குள்ள மக்கள் அவற்றை மலிவாக வாங்கக்கூடியதாக இருக்கும். இங்கு பல கோவில்கள் அமைந்துள்ளன. ஈழத்துச் சிதம்பரம் என அழைக்கப்படும் சிவன் கோவில் அமைந்துள்ளது. அத்தோடு அம்மன் கோவில்கள், விநாயகர் கோவில்கள், ஆஞ்சநேயர் கோவில், வைரவர் கோவில் எனப் பல கோவில்கள் உள்ளன. இது இயற்கை வளம் நிறைந்த தீவாகும். இதுவே இவ்வூரின் சிறப்புகள் ஆகும்.

ஆக்கம்:
கிதுசா சற்குணராஜா

இணுவில்

Tue, 05 Mar 2019 15:00:53 GMT

கலைகளின் தாய்க் கிராமம்.

இணுவில்

இணுவில் வடமாகாணத்தின் மத்திய பகுதியில் அமைந்துள்ளது. இணுவில் என்ற பெயர் 'இணைஇல்' என்ற சொல்லில் இருந்து மருவி வந்துள்ளது. இங்கு மூங்கில் அடர்த்தியாக இருந்ததால், இப்பெயர் ஏற்பட்டிருக்கலாம்.

இக்கிராமமானது முன்பும் தற்போதும் பனை, தென்னை, வாழை, மா, பலா போன்ற கனி மரங்களைக் கொண்டு பசுமையாகக் காட்சி அளிக்கிறது. பயிர் வளர்ச்சிக்கு ஏற்ற செம்மண்ணுடைய பயிர்ச்செய்கை நிலத்தைக் கொண்ட பூமி இணுவிலாகும்.

தெற்கே பிள்ளையாரும், மேற்கே கந்தசுவாமியும், கிழக்கே சிவகாமி அம்மன், காரைக்கால் சிவன் கோயிலையும் மேலும் பல தலங்களையும் கொண்டு, திருக்கோயில்களால்; சூழப்பட்ட தெய்வீக மணம்பரப்பும் ஊர்; இது. இங்கு வாழ்கின்ற மக்கள் சிறந்த கலைஞர்களாகவும், பக்தி மிகுந்தவர்களாகவும், அறச்செயல்;களில் ஈடுபடும் வள்ளல்;களாகவும், ஒழுக்கசீலர்களாகவும் வாழ்ந்து வருகின்றார்கள்.

இணுவிலில் கைத்தொழில் நிலையங்கள் உள்ளன. பற்பொடி, சந்தனாதித் தைலம், வாசனைத் திரவியங்கள் போன்ற பொருட்களை உற்பத்தி செய்து ஏற்றுமதி செய்கின்றனர். அத்துடன் ஆடை தயாரிப்பு நிலையம், நெசவுத் தொழில், அரிசி ஆலை, கட்டிடத் தொழில், மரவேலைகளான தளபாட உற்பத்தி நிலையங்கள் உள்ளன. மருத்துவம் பார்ப்பதற்கும், மகற்பேற்றுக்கும் புகழ் பெற்ற இணுவில் மருத்துவசாலை உள்ளது. புகையிலை, சிறிய வெங்காயம், மரவெள்ளி, திராட்சை செய்கை மற்றும் பழங்கள், காய்கறிகள் போன்றன விளையும் பூமி இது.

கல்விமான்கள், தமிழ்ப் பண்டிதர்கள், நாட்டிய நாடகக் கலைஞர்கள், இசை கலைஞர்கள் பிறந்த ஊர் இணுவில் ஆகும். இதற்கு எடுத்துக்காட்டாக கலைமாமணி வீரமணி ஐயர், தவில் மேதை தட்சணாமூர்த்தி, வயலின் கலைஞர் ராதாகிருட்ணர், பண்டிதர் சா. வே பஞ்சாட்சரம், சின்னத்தம்பிப் புலவர் போன்ற பல மகான்களைக் கூறலாம். அம்பிகைபாகர் சீ.வி தாமோதரம்பிள்ளையுடன் சேர்ந்து பல புத்தகங்களை எழுதினார். அதில் ஒன்று 'நிகண்டு'. சின்னத்தம்பி புலவர் பஞ்சவர்ணத்தூது பிள்ளைத்தமிழ் இயற்றினார். பண்டிதர் சரவணமுத்து குழந்தைப் பாடல்கள் பாடியுள்ளார். பண்டிதர்களான இராசையா, நடராசா ஐயர், வெங்கடாசல ஐயர் போன்றோரும் புத்தகங்கள் எழுதியுள்ளனர்.

இயல், இசை, நாடகம் ஆகிய முத்தமிழும் சிறந்து விளங்கும் ஒரு பழம் பதி இணுவில் ஆகும்.

ஆக்கம்:
பவித்திரா சேந்தன்

பெரிய கல்லாறு

Mon, 04 Mar 2019 20:38:59 GMT

தென்தமிழீழத்தின் தேனினும் இனிய கிராமம்

பெரிய கல்லாறு

எனது அப்பாவின் ஊர் பெரிய கல்லாறு. இது இலங்கையின், கிழக்கு மாகாணத்தில் 'மீன்பாடும் தேன் நாடு என வர்ணிக்கப்படும் மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தின் தெற்கு எல்லையில் அமைந்த ஓர் அழகிய கிராமமாகும். இதன் கிழக்கு எல்லையில் வங்காள விரிகுடாக் கடலும் மேற்கு எல்லையில் மட்டக்களப்பு வாவியும் வடக்கு எல்லையில் கற்கட்டு எனும் பெரிய பாலமும் தெற்கு எல்லையில் அம்பாறை மாவட்டமும் அமைந்துள்ளது. நீர்வளமும், நிலவளமும் நிறைந்தது. வயல்நிலம் தென் கிழக்கில் அமைந்துள்ளது.

இந்த ஊரில் 10,000க்கும் மேற்பட்ட மக்கள் வாழ்கின்றனர். இது நான்கு வட்டாரங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. அத்தோடு, தனித்தமிழ் மக்களை மட்டும் கொண்டுள்ள ஒரு பழம்பெரும் ஊராகும். இன்று இந்த ஊர்மக்கள், உலக நாடுகள் பலவற்றில் பரந்து வாழ்கின்றனர்.

இங்கு சைவர்கள் பெரும்பான்மையாக வாழ்கின்றனர். அத்துடன் கிறித்துவர்களும் சிறுபான்மையாக வாழ்கின்றனர். இவ்வூரில் ஏழுக்கு மேற்பட்ட சைவக் கோவில்கள், இரண்டு தேவாலயங்கள், இரண்டு பாடசாலைகள், இரண்டு மருத்துவமனைகள் உள்ளன. குறிப்பாக கடலம்மன் கோவில் வரலாற்றில் புகழ் பெற்றது.

கற்றோர்களையும் கல்விமான்களையும் அதிகமாகக் கொண்ட இந்த ஊருக்கு ஆன்றோர் இட்ட பெயர் கல்வி ஆறு என்பதாகும். பெரிய நிலப்பரப்பையும் கூடுதலான மக்கள் தொகையையும் கொண்டு விளங்கியதால் பின்னர் பெரிய கல்லாறு என்னும் பெயரை பெற்றது.

ஆக்கம்:
கனிஷியா கங்கேஸ்வரன்
கனடாத் தமிழ்க் கல்லூரி
வள்ளுவர் வளாகம்

வட்டக்கச்சி

Mon, 04 Mar 2019 16:15:10 GMT

ஈழத்தின் அழகிய கிராமம்!

எழில் நிறைந்த இலங்கைத் திருநாட்டின் வடமாகாணத்தில் உள்ள 5 மாவட்டங்களில் கிளிநொச்சி மாவட்டமும் ஓன்றாகும். யாழ்ப்பாணத்தையும் வவுனியாவையும் இணைக்கும் பிரதான நெடுஞ்சாலை கிளிநொச்சி ஊடாகச் செல்கிறது. இங்குள்ள வட்டக்கச்சி என்பதே எனது அன்புப் பெற்றோர் பிறந்த அழகிய ஊர் ஆகும். கிளிநொச்சியிலிருந்து வட்டக்கச்சி ஏறக்குறைய 14 மைல் தொலைவில் உள்ளது.

இங்கு பாடசாலைகள், ஆலயங்கள், வணிக நிறுவனங்கள், வைத்தியசாலை, விவசாயப் பாடசாலை, விவசாயப் பண்ணை, அந்தோனியார் கோவில், பள்ளிவாசல் என்பன காணப்படுகின்றன. பெரும்பாலும் இங்கு வாழும் மக்கள் கூடுதலாக இந்து சமயத்தையும் ஏனையவர்கள். கிறித்தவம், இசுலாம் சமயங்களையும் பின்பற்றுகின்றனர்.

வட்டக்கச்சியில் வாழ்கின்ற மக்கள் வேளாண்மைத் தொழிலையே செய்து வருகின்றனர். இந்த விவசாயத் தொழிலுக்கு உறுதுணையாக இங்கு பல குளங்கள் காணப்படுகின்றன. எனினும் கிளிநொச்சி மாவட்டத்தில் உள்ள இரணைமடுக்குளத்தில் நீர்ப்பாசனத்திட்டம் மூலம் அணைக்கட்டுகள், வாய்க்கால்கள் அமைக்கப்பட்டு நெற்செய்கை, பயிர்ச்செய்கை என்பன சிறப்பாக மேற்கொள்ளப்படுகின்றன.

வட்டக்கச்சியில் மா, பலா, வாழை என முக்கனிகளையும் பெறக்கூடியதாக மரங்கள் நிறைந்துள்ளன. தென்னைமரங்களும் கற்பகதரு என அழைக்கப்படும் பனைமரங்களும்; இந்த ஊரின் வருமானத்தை ஈட்டித்தரும் பணப்பயிர்கள் ஆகும். பச்சைநிற வயல்வெளிகளும், நீரோடைகளினால் குளிர்ந்த காற்றும், பறவைகளின் ஒலியும் மனதிற்கு இனிமை அளிப்பவையாகும்.

எனது பெற்றோர் தமது தொடக்கக்கல்வி, உயர்கல்வி இரண்டையும் வட்டக்கச்சி மகாவித்தியாலயத்திலேயே பெற்றனர். தமக்குத் தேவைப்பட்ட நூல்கள் ஏனைய வசதிகள் நிறைவாகக் காணப்படாதவிடத்தும் அவர்களுக்குக் கல்வி பயிற்றுவித்த ஆசிரியர்களின் அன்பும்; அரவணைப்பும் அவர்களை நல்வழியில் வாழ வழிகாட்டி உள்ளது.

எனது விடுமுறைக்காலத்தில் என் பெற்றோரின் ஊரான வட்டக்கச்சிக்கு சென்ற பொழுது வாய்க்கால்கள் ஊடாக நீர் பாய்ந்தோடும் காட்சிஇ சிறுவர் அதில் நீராடி மகிழும் காட்சிஇ விவசாயிகள் தமது பயிர்களுக்கு நீர்பாய்ச்சும் காட்சிஇ விலங்குகள் நீர் அருந்தும் காட்சிஇ சிலர் மீன் பிடிக்கும் காட்சி என்பன இன்றும் என் மனதை விட்டு அகலாமல் உள்ளது. இங்கு மக்கள் இயற்கையோடு இணைந்து வாழ்வதால் பாதகமான சூழ்நிலைகளோ, ஆபத்துகளோ இயற்கையால் ஏற்பட்டதில்லை

இயற்கையான காற்றுஇ கிணற்று நீர், பச்சை அரிசிச் சோறு, உரலில் இடித்த தேங்காய்ச் சம்பல், மீன்குழம்பு இவற்றை உண்டு அனுபவிப்பது என்றால் எனது பெற்றோரின் ஊருக்கே செல்ல வேண்டும்.

இங்குள்ள மேலைத்தேச வாழ்க்கை முறையோடு இயற்கையோடு இணைந்த என் பெற்றோரின் ஊரான வட்டக்கச்சியின் வாழ்க்கை முறையை ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும் பொழுது அங்குள்ள கட்டுக்கோப்பான குடும்பம், உறவுகளுடன் உள்ள தொடர்பு, தமிழர் பண்பாட்டு விழாக்களைப் பின்பற்றும் முறை, கோவில் திருவிழாக்கள் என்பன என்னை மகிழ்ச்சியில் ஆழ்த்துகிறன.

புலம்பெயர் மண்ணில் தமிழ்!

Sat, 03 Nov 2018 00:00:00 GMT

புலம்பெயர் மண்ணில்

தமிழரது,

அடையாளம் காக்கப்படல் வேண்டும்!

பண்பாடு காக்கப்படல் வேண்டும்!

கலைகள் காக்கப்படல் வேண்டும்!

வரலாறு தெரிந்திருத்தல் வேண்டும்!

மேற்கூறிய அனைத்தும் நடக்க வேண்டுமானால்,

தமிழ் மொழி காக்கப்படல் வேண்டும்.

ஏன் எனில்

மொழியே அனைத்துக்கும் அடிப்படை!

மயில்

kandaraj@eazi-apps.com (Kandarajmagesh Balasubramanian) — Fri, 24 Aug 2018 15:54:20 GMT

தோகை விரித்தாடும் ஆண் மயில்

மயில், பசியானிடே குடும்பத்தின், பேவோ (Pavo) பேரினத்திலுள்ள இரண்டு இனங்களையும் (தெற்காசியாவில் தென்படும் இந்திய மயில் / நீல மயில், மற்றும் பச்சை மயில் எனும் பேரினத்தைச் சேர்ந்த, ஆப்பிரிக்காவில் தென்படும் காங்கோ மயிலையும் குறிக்கும்.மயில்கள் ஆண்மயிலின் ஆடம்பரமான தோகைக்காகப் பெயர் பெற்றது. ஆண்மயில் பெண் மயிலைக் கவர்வதற்காக தோகையை விரித்து ஆடும். ஆண் மயில்கள் அழகிய, பளபளப்பான, நீலம் கலந்த பச்சை நிறமுடையவை. இதன் தோகையில் வரிசையாகக் 'கண்' வடிவங்கள் உள்ளன. தோகையை விரிக்கும் போது இவை மிகவும் அழகாகத் தோற்றமளிக்கின்றன. பெண் மயில்களின் உடல் மங்கலான பச்சையும், பளபளப்புக் கொண்ட நீலமும், பச்சை கலந்த சாம்பல் நிறமும் கலந்தது. நீண்ட தோகை பெண் மயில்களுக்குக் கிடையாது. நீண்டதூரம் பறக்க இயலாத மயில்கள் உயரமான மரங்கள் போன்றவற்றில் ஏறி அமர்ந்துக் கொள்ளும்.

பனை மரம்

Thu, 23 Aug 2018 01:33:58 GMT

பனை தமிழ் நாட்டின் மாநில மரமாகும்

பனை மரத்தின் சிறப்புக்கள்

பனை (Palmyra Palm), புல்லினத்தைச் சேர்ந்த ஒரு தாவரப் பேரினம். அறிவியல் வகைப்பாட்டில் இதைப் போரசசு (borassus) என்னும் பேரினத்தில் அடக்குவர். இப்பேரினத்தில் பல சிற்றினங்கள் அடங்குகின்றன.

பனைகள் பொதுவாகப் பயிரிடப்படுவதில்லை, இயற்கையிலே தானாகவே வளர்ந்து பெருகுகின்றன. இளம் பனைகள் வடலி என்று அழைக்கப்படுகின்றன. பனை வளர்ந்து முதிர்ச்சியடைவதற்கு 15 ஆண்டுகள் வரை எடுக்கும் எனக் கூறப்படுகிறது. அதன் வயது மனிதனின் சராசரி வயதிலும் கூடியது என்பது குறிப்பிடக்கூடியது. பனைகள் குறிப்பிடத்தக்க வளைவுகள் ஏதுமின்றிச் சுமார் 30 மீட்டர் உயரம் வரை வளரக்கூடியவை. கிளைகளும் கிடையா. இதன் உச்சியில், கிட்டத்தட்ட 30 – 40 வரையான விசிறி வடிவ ஓலைகள் வட்டமாக அமைந்திருக்கும்.

பனை தமிழ் நாட்டின் மாநில மரமாகும்

பனை மரத்தின் சிறப்புக்கள்

பதின்ம வயதுத் தமிழ் மாணவர்களுக்குத் தமிழ் படிக்க விருப்பமில்லை

சிக்கல்களும் தீர்வுகளும்

நடுகல் வழிபாடு

கலாநிதி குலமோகன்

அறிவு வளர்ச்சிக்குத் தாய்மொழியே அடிப்படை

திலகவதி சின்னப்பு

தமிழின் தொன்மை

துசி பாலமோகன்

வீட்டுக்குள் தமிழை அரியணை ஏற்றுவோம்

கேதீஸ்வரி இரஞ்சன்

தமிழரும் கட்டடக் கலையும்

கேதீஸ்வரி இரஞ்சன்

மகிழக் கற்றலும் கற்பித்தலும்

மஞ்சுளா சுதர்சன்

தமிழர் தொன்மை

தேடலும் பேணலும்

நிலமும் பலமும்...

இராகவன் சண்முகநாதன்

சங்கத் தமிழர் வாழ்வும் வளமும்

சுலோசனா லோகன்

தமிழ்மொழி

தேடலும் பேணலும்

தமிழிசையை மீட்போம்

விஐயகௌரி சசிகரன்

தமிழர் கலைகள்

தமிழின் தொன்மையைத் தேடி...

தேடலும் பேணலும்

தமிழிசையின் தொன்மை

புரிதலும் பேணலும்.

வல்வெட்டித்துறை

எனது தாய் மண்

முள்ளியவளை

கலைகள் மிகுந்த ஊர்!

முல்லைத்தீவு

வீர காவியம் படைத்த மண்

கட்டைப்பறிச்சான்

இயற்கை வளம் நிரம்பிய ஊர்

புங்குடுதீவு

என் தாய் பிறந்த தீவு!

காரைநகர்

இயற்கை வளம் நிறைந்த தீவு

இணுவில்

கலைகளின் தாய்க் கிராமம்.

பெரிய கல்லாறு

தென்தமிழீழத்தின் தேனினும் இனிய கிராமம்

வட்டக்கச்சி

​ஈழத்தின் அழகிய கிராமம்!

புலம்பெயர் மண்ணில் தமிழ்!

மயில்

தோகை விரித்தாடும் ஆண் மயில்

பனை மரம்

பனை தமிழ் நாட்டின் மாநில மரமாகும்

ஈழத்தின் அழகிய கிராமம்!